Αν με ρωτούσε κάποιος ποιο είναι το πιο συνηθισμένο λάθος που βλέπω στα τοπικά τουρνουά Riftbound, μάλλον θα περίμενε να του απαντήσω κάτι σχετικό με το mulligan, τη διαχείριση των Runes ή κάποιο κακό combat. Η δική μου απάντηση όμως θα ήταν πολύ διαφορετική.
Θα του έλεγα να κοιτάξει το sideboard.
Έχω δει αμέτρητες φορές έναν παίκτη να κερδίζει σχετικά εύκολα το πρώτο παιχνίδι, να δείχνει ότι έχει τον απόλυτο έλεγχο του matchup και λίγα λεπτά αργότερα να αποχωρεί ηττημένος με 2-1. Όταν συμβαίνει αυτό, σχεδόν πάντα αναρωτιέμαι το ίδιο πράγμα: τι άλλαξε ανάμεσα στα παιχνίδια;
Τις περισσότερες φορές η απάντηση δεν βρίσκεται στο τραπέζι. Βρίσκεται στις οκτώ κάρτες που βρίσκονται δίπλα στο deck.
Το παράδοξο είναι ότι αφιερώνουμε τεράστιο μέρος του χρόνου μας για να τελειοποιήσουμε το main deck. Δοκιμάζουμε διαφορετικές λίστες, αλλάζουμε Battlefields, συζητάμε για το αν μια κάρτα αξίζει δύο ή τρείς κόπιες και παρακολουθούμε τα decks που ξεχώρισαν στα μεγάλα τουρνουά. Όταν όμως έρθει η ώρα να φτιάξουμε το sideboard, αρκετοί από εμάς το αντιμετωπίζουμε σαν μια υποχρέωση της τελευταίας στιγμής. Βάζουμε μερικές κάρτες που «φαίνονται χρήσιμες» και θεωρούμε ότι τελειώσαμε.
Μόνο που το sideboard δεν είναι μια μικρή συλλογή από καλές κάρτες.
Είναι το σχέδιο του deck σου για τα παιχνίδια που πραγματικά θα κρίνουν το Best of 3.
Αν το σκεφτείς, το πρώτο παιχνίδι είναι το μοναδικό που παίζεται χωρίς sideboard. Από εκεί και πέρα, τόσο εσύ όσο και ο αντίπαλός σου γνωρίζετε πλέον τι παίζει ο άλλος. Οι αποφάσεις ανάμεσα στα παιχνίδια αποκτούν τεράστια σημασία και πολλές φορές καθορίζουν το αποτέλεσμα περισσότερο από το ίδιο το πρώτο game.
Γι' αυτό πιστεύω ότι το sideboard δεν πρέπει ποτέ να αντιμετωπίζεται σαν οκτώ επιπλέον κάρτες. Πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν προέκταση του ίδιου του deck.
Το πρώτο λάθος που βλέπω συχνότερα είναι ότι πολλοί προσπαθούν να καλύψουν τα πάντα. Θέλουν μια κάρτα για τα aggro decks, μία για τα Holding, μία για τα combo, μία για κάθε Legend που υπάρχει στο meta. Το αποτέλεσμα είναι ένα sideboard που κάνει λίγο απ' όλα, αλλά δεν λύνει πραγματικά κανένα πρόβλημα.
Οι κορυφαίοι παίκτες σκέφτονται διαφορετικά. Ξέρουν ποια matchups τους δυσκολεύουν περισσότερο και αφιερώνουν τις θέσεις του sideboard ακριβώς εκεί. Δεν τους ενδιαφέρει να βελτιώσουν ένα ήδη καλό matchup από το 70% στο 75%. Προτιμούν να μετατρέψουν ένα δύσκολο 35% σε ένα πολύ πιο διαχειρίσιμο 50%.
Αυτό είναι που κάνει τη διαφορά σε ένα μεγάλο τουρνουά.
Ένα δεύτερο λάθος είναι ότι αρκετοί παίκτες αλλάζουν υπερβολικά το deck τους μετά το πρώτο παιχνίδι. Βγάζουν τις βασικές τους κάρτες, προσθέτουν έξι ή επτά καινούργιες και ουσιαστικά παρουσιάζουν μια διαφορετική λίστα στο δεύτερο game.
Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό σπάνια λειτουργεί.
Το deck σου κέρδιζε για έναν συγκεκριμένο λόγο πριν ξεκινήσει το τουρνουά και αυτός ο λόγος δεν πρέπει να εξαφανίζεται μετά από μία μόνο ήττα. Το sideboard υπάρχει για να προσαρμόσει το πλάνο σου απέναντι στον συγκεκριμένο αντίπαλο, όχι για να αντικαταστήσει την ταυτότητα του deck σου.
Αν αφαιρέσεις τον βασικό τρόπο με τον οποίο κερδίζεις, πολύ συχνά θα διαπιστώσεις ότι το deck σου γίνεται απλώς μια πιο αδύναμη εκδοχή του εαυτού του.
Υπάρχει όμως και ένα τρίτο λάθος, το οποίο θεωρώ ακόμη πιο σημαντικό.
Πολλές φορές οι παίκτες κάνουν sideboard βασισμένοι αποκλειστικά στο αποτέλεσμα του πρώτου παιχνιδιού και όχι στον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε.
Έχασες επειδή το matchup είναι πραγματικά δύσκολο ή επειδή ο αντίπαλος είχε ιδανικό άνοιγμα;
Κέρδισες επειδή το deck σου είναι καλύτερο ή επειδή τράβηξες ακριβώς τις κάρτες που χρειαζόσουν;
Αυτές είναι οι ερωτήσεις που πρέπει να απαντήσεις πριν ξεκίνησεις να κοιτάζεις το sideboard.
Αν προσπαθείς να διορθώσεις κάθε κακό χέρι ή κάθε ατυχία του πρώτου παιχνιδιού, πολύ εύκολα θα πάρεις λάθος αποφάσεις. Το sideboard δεν διορθώνει την τύχη. Διορθώνει τα matchups.
Ένα ακόμη σημείο που μου έκανε εντύπωση βλέποντας λίστες από μεγάλα τουρνουά είναι ότι οι καλύτεροι παίκτες γνωρίζουν ακριβώς γιατί βρίσκεται κάθε κάρτα στο sideboard τους. Δεν υπάρχει ούτε μία θέση που να συμπληρώνεται απλώς επειδή «χωρούσε». Κάθε κάρτα έχει συγκεκριμένο σκοπό, συγκεκριμένο matchup και συγκεκριμένες κάρτες που θα αντικαταστήσει όταν έρθει η ώρα.
Αυτός είναι και ο λόγος που βλέπουμε δύο παίκτες με σχεδόν ίδια λίστα να έχουν εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα σε ένα Best of 3. Το main deck μπορεί να είναι ίδιο. Το πλάνο μετά το πρώτο παιχνίδι όμως δεν είναι ποτέ το ίδιο.
Το ίδιο ισχύει και για το αντίθετο.
Μην θεωρείς ότι το sideboard που χρησιμοποίησε ο νικητής ενός μεγάλου τουρνουά είναι αυτομάτως και το σωστό για εσένα.
Ας πούμε ότι παρακολουθείς ένα Regional Qualifier ή ένα μεγάλο event και βλέπεις μια λίστα που κατέκτησε την πρώτη θέση. Είναι πολύ εύκολο να αντιγράψεις και τις οκτώ κάρτες του sideboard χωρίς δεύτερη σκέψη. Το πρόβλημα είναι ότι εκείνο το sideboard σχεδιάστηκε για να αντιμετωπίσει το συγκεκριμένο meta του τουρνουά. Αν στην περιοχή σου οι περισσότεροι παίκτες χρησιμοποιούν διαφορετικά decks, τότε οι ίδιες επιλογές μπορεί να μην έχουν καμία απολύτως αξία.
Το local meta είναι πολλές φορές εντελώς διαφορετικό από αυτό ενός μεγάλου πρωταθλήματος. Αν στο μαγαζί που πηγαίνεις αντιμετωπίζεις σχεδόν κάθε εβδομάδα Master Yi, Rengar και Lux, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να αφιερώσεις τις μισές θέσεις του sideboard σε κάρτες που στοχεύουν matchups τα οποία δεν πρόκειται να συναντήσεις ποτέ. Το καλύτερο sideboard δεν είναι εκείνο που κέρδισε το τελευταίο Regional. Είναι εκείνο που σου δίνει τις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσεις τους αντιπάλους που θα καθίσουν απέναντί σου.
Κάτι ακόμη που πιστεύω ότι πολλοί παραβλέπουμε είναι ότι το sideboard χρειάζεται εξάσκηση, ακριβώς όπως και το ίδιο το deck. Δεν αρκεί να ξέρεις ποιες κάρτες θα βάλεις. Πρέπει να ξέρεις και ποιες θα βγάλεις, αλλά κυρίως γιατί το κάνεις.
Έχω δει παίκτες να ψάχνουν το sideboard τους λίγα δευτερόλεπτα πριν ξεκινήσει το δεύτερο παιχνίδι, προσπαθώντας να αποφασίσουν εκείνη τη στιγμή τι θα αλλάξουν. Αυτό σημαίνει ότι η απόφαση δεν αποτελεί μέρος της προετοιμασίας τους αλλά της στιγμής. Και οι αποφάσεις της στιγμής σπάνια είναι οι καλύτερες.
Οι κορυφαίοι παίκτες έχουν ήδη απαντήσει σε αυτές τις ερωτήσεις πριν καν ξεκινήσει το τουρνουά. Ξέρουν ότι απέναντι σε ένα συγκεκριμένο matchup θα βγάλουν τέσσερις συγκεκριμένες κάρτες και θα βάλουν τέσσερις άλλες. Δεν χρειάζεται να αυτοσχεδιάσουν, γιατί έχουν δοκιμάσει το πλάνο τους δεκάδες φορές στην προπόνηση.
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο μάθημα που έχω κρατήσει παρακολουθώντας ανταγωνιστικό Riftbound. Το sideboard δεν είναι κάτι που φτιάχνεις αφού ολοκληρώσεις το deck. Είναι κομμάτι του deck από την πρώτη στιγμή.
Όταν χτίζεις μια λίστα, δεν πρέπει να σκέφτεσαι μόνο πώς θα κερδίσεις το πρώτο παιχνίδι. Πρέπει να αναρωτιέσαι τι θα συμβεί όταν ο αντίπαλος μάθει ακριβώς τι παίζεις. Ποιες κάρτες θα χάσουν την αξία τους; Ποιες απειλές θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις; Πώς θα προσαρμόσεις το πλάνο σου χωρίς να χάσεις την ταυτότητα του deck;
Αυτές οι ερωτήσεις είναι που κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε έναν καλό παίκτη και σε έναν πραγματικά ολοκληρωμένο ανταγωνιστικό παίκτη.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα αφιερώσεις μια ώρα για να βελτιώσεις το main deck σου, κράτα άλλη μία ώρα για το sideboard. Δοκίμασε διαφορετικά πλάνα, παίξε Best of 3 αντί για μεμονωμένες παρτίδες και σημείωσε ποιες αλλαγές πραγματικά σε βοήθησαν και ποιες όχι.
Μπορεί να μην είναι το πιο εντυπωσιακό κομμάτι του deckbuilding. Δεν θα κερδίσει τις εντυπώσεις όπως ένας νέος Legend ή ένα θεαματικό combo. Είναι όμως από τα στοιχεία που κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά όταν οι παρτίδες γίνονται πραγματικά ανταγωνιστικές.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το μεγαλύτερο μυστικό του sideboard.
Δεν υπάρχει για να διορθώσει τις αδυναμίες του deck σου.
Υπάρχει για να σε βοηθήσει να συνεχίσεις να κερδίζεις, ακόμη κι όταν ο αντίπαλος ξέρει ήδη ακριβώς τι πρόκειται να κάνεις.
Ξεκίνα να το σκέφτεσαι από την πρώτη κιόλας κάρτα που βάζεις στο deck. Αναρωτήσου ποια matchups θέλεις πραγματικά να βελτιώσεις, ποιες κάρτες θα αφαιρέσεις σε κάθε περίπτωση και, κυρίως, αν το πλάνο σου παραμένει το ίδιο μετά τις αλλαγές.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι μεγάλες διαφορές δεν κρύβονται πάντα στις εντυπωσιακές κινήσεις ή στα απίθανα top decks. Κρύβονται στις μικρές αποφάσεις που παίρνεις όταν ο γύρος έχει τελειώσει, τα decks έχουν επιστρέψει στα deckboxes και έχεις μόλις τρία λεπτά για να προετοιμαστείς για το επόμενο παιχνίδι.
Εκεί αρχίζουν να κερδίζονται πολλά Best of 3.
Μέχρι την επόμενη κουβέντα... καλό ανακάτεμα και θα τα πούμε πάνω από κάποιο Battlefield.
— Rifty