Η Riven βρίσκεται στο κέντρο της συζήτησης για το balance του Radiance, όμως το πραγματικό ερώτημα ίσως δεν είναι ποια δυνατή κάρτα πρέπει να φύγει. Είναι ποιες κάρτες επιτρέπουν στα ισχυρότερα decks να παράγουν υπερβολικά μεγάλο value με πολύ μικρή επένδυση.
Όταν ένα deck αρχίζει να ξεχωρίζει έντονα στο meta, η πρώτη αντίδραση είναι σχεδόν πάντα προβλέψιμη. Η κοινότητα εντοπίζει την πιο εντυπωσιακή κάρτα του deck, εκείνη που δημιουργεί τα μεγαλύτερα turns ή αφήνει την πιο έντονη αίσθηση μετά από μια ήττα, και η συζήτηση για bans ξεκινά από εκεί.
Η Riven βρίσκεται αυτή τη στιγμή ακριβώς σε αυτή τη θέση. Μαζί της έχουν μπει στη συζήτηση το Astral Heron, το Stellacorn Herder και αρκετά ακόμη κομμάτια του deck. Το πρόβλημα είναι ότι το πιο εμφανές payoff, αν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε έτσι, δεν είναι απαραίτητα και η πραγματική πηγή του προβλήματος.
Αν το ζητούμενο είναι να περιοριστεί ένα ισχυρό archetype χωρίς να εξαφανιστεί ο λόγος για τον οποίο είναι διασκεδαστικό να παίζεται, τότε πρέπει να κοιτάξουμε βαθύτερα. Όχι μόνο ποια κάρτα κάνει το πιο εντυπωσιακό play, αλλά ποια effects επιτρέπουν σε αυτά τα plays να επαναλαμβάνονται τόσο εύκολα και τόσο αποδοτικά.
Το Astral Heron Είναι Ο Προφανής Στόχος
Το Astral Heron είναι εύκολο να βρεθεί στο επίκεντρο. Δημιουργεί resources, έχει άμεση αξία και μπορεί να αποτελέσει το κέντρο ενός engine που επιτρέπει σε ένα deck να συνεχίσει να παράγει Energy και Power ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει το board του.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε ισχυρό Calm deck βασίζεται πάνω του ή ότι όλες οι λίστες που το χρησιμοποιούν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχουν archetypes που δεν το χρειάζονται καθόλου, ενώ ακόμη και ανάμεσα στα decks που το παίζουν η χρήση του μπορεί να εξυπηρετεί εντελώς διαφορετικό game plan.
Ο Azir, για παράδειγμα, μπορεί να λειτουργεί χωρίς Heron. Η Irelia μπορεί να το χρησιμοποιήσει, αλλά το deck της δεν χρειάζεται απαραίτητα να περιστρέφεται γύρω του. Η Akali μπορεί να αξιοποιεί την ίδια κάρτα μέσα σε διαφορετική δομή, με άλλα Battlefields και διαφορετικό τρόπο πίεσης, ενώ ένα πιο midrange deck μπορεί να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη σταδιακή αξία του.
Αυτό έχει σημασία όταν συζητάμε ένα πιθανό ban. Αν το Astral Heron αφαιρεθεί για να περιοριστεί η Riven, το χτύπημα δεν μένει απαραίτητα στη Riven. Επηρεάζονται ταυτόχρονα διαφορετικές στρατηγικές που μπορεί να μην παρουσιάζουν το ίδιο πρόβλημα.
Το ερώτημα επομένως δεν είναι μόνο «πόσο δυνατή είναι η κάρτα;». Είναι και πόσο μεγάλο μέρος του παιχνιδιού καταστρέφεις προσπαθώντας να διορθώσεις ένα συγκεκριμένο deck.
Η Riven Αλλάζει Τον Τρόπο Με Τον Οποίο Αξιοποιείται Το Stellacorn Herder
Το Stellacorn Herder είναι ίσως καλύτερο παράδειγμα για το γιατί πρέπει να εξετάζουμε ολόκληρο το engine ενός deck.
Από μόνη της είναι ήδη ισχυρή κάρτα. Στη Riven όμως αποκτά πολύ διαφορετική ταχύτητα, επειδή η Riven, the Exile επιτρέπει στα units που παίζονται σε Battlefield που ελέγχεις να μπαίνουν ready. Έτσι, ένα unit που σε διαφορετικό deck θα χρειαζόταν περισσότερο χρόνο πριν αρχίσει να αξιοποιεί movement synergies μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα.
Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο όταν προστίθενται κάρτες που επιτρέπουν στο ίδιο unit να μετακινηθεί ξανά ή να πάρει επιπλέον value μέσα στο ίδιο turn. Το Ride the Wind είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα: μπορεί να λειτουργήσει ταυτόχρονα ως movement tool, προστασία, τρόπος για να κερδηθούν πόντοι και μέσο για να ενεργοποιηθούν ξανά effects που σχετίζονται με το movement.
Τότε η κουβέντα αλλάζει. Δεν αξιολογείς πλέον ένα δυνατό unit μεμονωμένα, αλλά ένα σύστημα όπου διαφορετικές κάρτες ενισχύουν η μία την άλλη με εξαιρετικά μικρό κόστος.
Και αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο να ισορροπηθεί με ένα απλό ban στο μεγαλύτερο payoff.
Το Πραγματικό Πρόβλημα Μπορεί Να Είναι Οι Enablers
Υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα σε μια ακριβή κάρτα που κάνει κάτι πολύ δυνατό και σε μια φθηνή κάρτα που του επιτρέπει να συμβαίνει ξανά και ξανά.
Ένα μεγάλο unit πρέπει να αξίζει το κόστος του. Αν ξοδεύεις ένα τεράστιο μέρος των resources σου για να το παίξεις, είναι φυσιολογικό να περιμένεις ότι θα επηρεάσει σημαντικά το game.
Οι φθηνοί enablers είναι διαφορετική περίπτωση. Όταν μια κάρτα κοστίζει ελάχιστα, λειτουργεί σε reaction speed ή αντικαθιστά σχεδόν μόνη της το resource που ξόδεψες για να την παίξεις, μπορεί να έχει ένα ήδη καλό payoff που είναι πολύ δυσκολότερο να αντιμετωπιστεί.
Το Zhonya’s Hourglass είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της λογικής. Με μικρή επένδυση μπορεί να δώσει δεύτερη ευκαιρία σε ένα σημαντικό unit, κάτι που γίνεται ακόμη πιο ισχυρό όταν προστατεύεται ένα engine piece όπως το Astral Heron.
Ο αντίπαλος μπορεί να έχει ήδη επενδύσει resources για να αντιμετωπίσει το Heron. Αν ένα φθηνή reaction μπορεί να ακυρώσει αυτή την προσπάθεια και να αφήσει το engine διαθέσιμο για ακόμη ένα turn, τότε η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται αποκλειστικά στο Heron.
Βρίσκεται και στο πόσο εύκολα μπορεί να προστατευτεί.
Γιατί Το Discipline Μπαίνει Στην Ίδια Συζήτηση
Το Discipline λειτουργεί διαφορετικά, αλλά θέτει παρόμοιο ερώτημα γύρω από την αποτελεσματικότητα.
Υπάρχουν πλέον effects που μπορούν να δώσουν παρόμοια boosts χωρίς να προσφέρουν ακριβώς το ίδιο συνολικό πακέτο. Το Battle Preparations, για παράδειγμα, μπορεί να προσφέρει αντίστοιχο αριθμητικό πλεονέκτημα, αλλά αντί να αντικαθιστά τον εαυτό του μέσω card draw επιστρέφει Energy.
Αυτή η λεπτομέρεια είναι σημαντική. Μια κάρτα που επηρεάζει άμεσα το board και παράλληλα αντικαθιστά τον εαυτό της στο χέρι έχει πολύ μικρό πραγματικό κόστος.
Δεν σημαίνει ότι κάθε χρήσιμη και αποτελεσματική κάρτα πρέπει να γίνεται ban. Σημαίνει όμως ότι όταν ένα domain αποκτά επανειλημμένα effects που δημιουργούν value χωρίς να ζητούν ουσιαστική θυσία σε resources ή κάρτες, αυτά τα effects αξίζουν τουλάχιστον να μπουν στη συζήτηση πριν στραφούμε κατευθείαν στα μεγάλα payoffs.
Το Star-Crossed Δημιουργεί Ένα Διαφορετικό Πρόβλημα
Η συζήτηση γύρω από το Star-Crossed ξεφεύγει από τη Riven και αγγίζει κάτι ευρύτερο: τι είδους units επιτρέπει πραγματικά να υπάρχουν στο σημερινό περιβάλλον.
Ένα ακριβό unit που κοστίζει έξι, επτά ή περισσότερα Energy πρέπει σχεδόν πάντα να προσφέρει άμεσο value. Αν χρειάζεται να παραμείνει στη βάση για ένα turn πριν κάνει κάτι σημαντικό, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να απομακρυνθεί πριν προλάβει να δικαιολογήσει την επένδυση.
Το Star-Crossed κάνει αυτή την απειλή ακόμη πιο έντονη επειδή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε reaction speed και να χτυπήσει unit στη βάση. Αυτό περιορίζει σημαντικά την ασφάλεια με την οποία μπορούν να παιχτούν μεγάλα threats.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα μεγάλα units που εμφανίζονται περισσότερο στο competitive παιχνίδι είναι εκείνα που προσφέρουν value αμέσως. Το Astral Heron αρχίζει να λειτουργεί ως engine, ο Elder Dragon μπορεί να δημιουργήσει τεράστιο swing όταν εμφανιστεί και το Thousand-Tailed Watcher επηρεάζει το board ακόμη και αν στη συνέχεια αντιμετωπιστεί.
Ένα μεγάλο unit που απλώς έχει εξαιρετικά στατιστικά αλλά χρειάζεται να περιμένει είναι πολύ δυσκολότερο να δικαιολογηθεί.
Αυτό δημιουργεί ένα ενδιαφέρον ζήτημα ισορροπίας. Μια κάρτα μπορεί να μην είναι υπερβολικά ισχυρή μόνο επειδή κερδίζει πολλά games. Μπορεί να έχει πρόβλημα επειδή περιορίζει ολόκληρη κατηγορία μελλοντικών και υπαρχόντων καρτών από το να είναι playable.
Aurora Και Elder Dragon: Payoff Ή Αιτία;
Η ίδια διάκριση γίνεται ακόμη πιο καθαρή με το συνδυασμό Aurora και Elder Dragon.
Ο Elder Dragon είναι σχεδιασμένος να είναι ένα τεράστιο payoff. Αν κάποιος φτάσει στο σημείο να πληρώσει 12 Energy και καταφέρει να παίξει κανονικά μια τέτοια κάρτα, είναι λογικό να περιμένει και ανάλογη ανταμοιβή.
Το ερώτημα αλλάζει όταν ο Elder Dragon παύει να απαιτεί αυτή την επένδυση.
Αν ένα άλλο effect επιτρέπει να παρακαμφθεί το πραγματικό κόστος της κάρτας, τότε το πρόβλημα δεν είναι απαραίτητα ότι ο Elder Dragon κάνει υπερβολικά πολλά. Μπορεί να είναι ότι το σύστημα που τον βάζει στο board δεν ζητά την επένδυση για την οποία σχεδιάστηκε το συγκεκριμένο payoff.
Το Aurora αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της λογικής. Αν κάθε νέο μεγάλο unit πρέπει να αξιολογείται πρώτα με την ερώτηση «τι συμβαίνει αν το παίξει το Aurora χωρίς το κανονικό του κόστος;», τότε η ίδια η ύπαρξη του enabler επηρεάζει και τον μελλοντικό σχεδιασμό των καρτών.
Σε αυτή την περίπτωση, το ban στο payoff αντιμετωπίζει το σύμπτωμα. Το επόμενο μεγάλο unit μπορεί απλώς να δημιουργήσει ξανά την ίδια συζήτηση.
Ride The Wind: Μία Κάρτα, Πάρα Πολλοί Ρόλοι
Το Ride the Wind είναι άλλο ένα παράδειγμα κάρτας που ίσως πρέπει να αξιολογηθεί όχι για ένα συγκεκριμένο effect αλλά για το πόσους διαφορετικούς ρόλους καλύπτει ταυτόχρονα.
Μπορεί να προστατεύσει unit, να αλλάξει positioning, να δημιουργήσει ευκαιρία για σκοράρισμα και να ενεργοποιήσει movement synergies. Σε decks όπως ο Kennen μπορεί να έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία επειδή όλα αυτά τα κομμάτια συνδέονται ήδη με το βασικό game plan.
Καμία από αυτές τις χρήσεις δεν είναι απαραίτητα προβληματική μόνη της. Όταν όμως μια φθηνή κάρτα λειτουργεί ως interaction, mobility, protection και combo piece μαζί, η συνολική αποτελεσματικότητα αρχίζει να γίνεται πολύ μεγαλύτερη από το τυπωμένο κόστος της.
Αυτό είναι ακριβώς το είδος κάρτας που εύκολα αγνοείται όταν όλοι κοιτούν το unit που τελικά πήρε τους πόντους.
Και Στον Kennen, Το Πρόβλημα Ίσως Δεν Είναι Ο Rhasa
Η ίδια λογική μπορεί να εφαρμοστεί και στον Kennen.
Ο Rhasa είναι εντυπωσιακός, μπορεί να φτιάξει μεγάλα turns και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα payoffs του deck. Παράλληλα όμως απαιτεί setup, trash και ένα παιχνίδι που έχει προχωρήσει αρκετά ώστε να δημιουργηθεί η κατάλληλη κατάσταση.
Το Nocturne δημιουργεί διαφορετική μορφή πίεσης.
Ένα Nocturne νωρίς μπορεί να μετατρέψει ένα συνηθισμένο πρώτο turn σε ακραίο tempo swing, ιδιαίτερα όταν εμφανιστεί μέσα από effect που δεν απαιτεί αντίστοιχη επένδυση. Ξαφνικά ένα board που θα έπρεπε να αναπτύσσεται σταδιακά μπορεί να αποκτήσει πολύ περισσότερο Might από όσο περιμένει φυσιολογικά ο αντίπαλος από τόσο νωρίς.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο σε ολόκληρη τη συζήτηση: όχι μόνο πόσο value παράγει μια κάρτα, αλλά πότε το παράγει και πόσο προβλέψιμα μπορεί να το αντιμετωπίσει ο αντίπαλος.
Ένα πανίσχυρο turn πιό αργά στο game μπορεί να αποτελεί το φυσιολογικό payoff μιας στρατηγικής. Το ίδιο επίπεδο swing στα πρώτα turns μπορεί να αφήσει ελάχιστο χρόνο για κάποια αντίδραση.
Η Riven, Broken Blade Θα Μπορούσε Να Είναι Στόχος Για Ban — Αλλά Με Κόστος
Υπάρχει φυσικά και η επιλογή να χτυπηθεί άμεσα η ίδια η Riven μέσω ενός από τα signature κομμάτια της.
Η Riven, Broken Blade είναι πολύ ισχυρή, ευέλικτη και προσφέρει μεγάλη συνέπεια στο deck. Υπάρχει επίσης ιστορικό για ban σε φθηνό Champion όταν μία συγκεκριμένη κάρτα θεωρείται ότι ανεβάζει υπερβολικά το συνολικό power level ενός archetype (βλ. Draven, Vanquisher).
Το πρόβλημα είναι ότι τέτοια παρέμβαση δεν μειώνει απλώς την αποτελεσματικότητα.
Αφαιρεί μέρος της ίδιας της ταυτότητας του deck.
Αν ένα από τα πράγματα που κάνει τη Riven ελκυστική είναι ότι τα χαρακτηριστικά units της, της επιτρέπουν να κάνει εντυπωσιακά sequencing και movement turns. Η αφαίρεση του πιο χαρακτηριστικού Champion της μπορεί να πετύχει το στόχο για καλύτερη ισορροπία αλλά ταυτόχρονα να κάνει το archetype πολύ λιγότερο ενδιαφέρον.
Και εκεί βρίσκεται η πραγματικά δύσκολη απόφαση κάθε ban.
Δεν αρκεί να ρωτήσεις τι θα κάνει ένα deck πιο αδύναμο. Πρέπει να ρωτήσεις τι μπορείς να αφαιρέσεις χωρίς να αφαιρέσεις μαζί και τον λόγο που κάποιος θέλει να παίξει το deck.
Το Κοινό Νήμα Είναι Η… Εκρηκτικότητα
Astral Heron, Stellacorn Herder, Zhonya’s Hourglass, Discipline, Star-Crossed, Ride the Wind και άλλα κάνουν διαφορετικά πράγματα.
Το κοινό στοιχείο δεν είναι ο τύπος της κάρτας, το domain ή το archetype στο οποίο εμφανίζονται.
Είναι η δυνατότητα να δημιουργήσουν πολύ μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με την επένδυση που απαιτούν ή να μετατρέψουν ένα σχετικά φυσιολογικό board state σε ακραίο swing πολύ γρηγορότερα από όσο περιμένει ο αντίπαλος.
Αυτή είναι η εκρηκτικότητα που αξίζει περισσότερο να εξεταστεί όταν συζητάμε το balance του Riftbound.
Το ζητούμενο δεν πρέπει να είναι να εξαφανιστούν όλες οι ισχυρές κάρτες. Ένα card game χρειάζεται δυνατά payoffs, μεγάλα turns και decks που μπορούν να κάνουν πράγματα που σε κάνουν να θέλεις να τα παίξεις.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν αυτά τα μεγάλα turns γίνονται υπερβολικά εύκολα, υπερβολικά φθηνά ή υπερβολικά δύσκολο να προβλεφθούν.
Πριν Ζητήσουμε Ban Στην Πιο Εντυπωσιακή Κάρτα, Πρέπει Να Κοιτάξουμε Τι Την Κάνει Τόσο Καλή
Η Riven μπορεί πράγματι να χρειάζεται κάποιο περιορισμό. Το ίδιο μπορεί να ισχύει για τον Kennen ή για άλλα decks που θα βρεθούν στην κορυφή του Radiance meta.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η καλύτερη μέθοδος ισορροπίας είναι πάντα η αφαίρεση της κάρτας που φαίνεται περισσότερο όταν το deck κερδίζει.
Αν το Astral Heron είναι δυνατό επειδή προστατεύεται υπερβολικά εύκολα, ίσως η προστασία αξίζει περισσότερο έλεγχο. Αν το Stellacorn δημιουργεί ακραία turns επειδή υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι να επαναχρησιμοποιηθεί, ίσως πρέπει να εξεταστούν αυτοί οι τρόποι. Αν ο Elder Dragon γίνεται προβληματικός μόνο όταν παρακάμπτεται το πραγματικό του κόστος, ίσως το πρόβλημα δεν βρίσκεται στον ίδιο τον Dragon.
Και αν μια κάρτα όπως το Star-Crossed επηρεάζει το αν μια ολόκληρη κατηγορία ακριβών units μπορεί να παιχτεί ανταγωνιστικά, η συζήτηση ξεπερνά πλέον ένα συγκεκριμένο matchup.
Το καλύτερο ban δεν είναι απαραίτητα αυτό που κόβει την πιο δυνατή κάρτα από το πιο δυνατό deck.
Είναι αυτό που αφαιρεί το προβληματικό play pattern, αφήνοντας όσο το δυνατόν περισσότερο από το υπόλοιπο παιχνίδι ανέπαφο.