Το Radiance έχει ήδη αρχίσει να αποκαλύπτει τα νέα mechanics, τους Legends και τη συλλεκτική του ταυτότητα, όμως πίσω από τα καθημερινά previews υπάρχει μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα ιστορία: τι ακριβώς προσπαθεί να πετύχει η Riot με το πέμπτο set του Riftbound;
Μιλώντας στον Travis Gafford στο περιθώριο του Regional Qualifier του Λος Άντζελες, ο Jon Moormann, Lead Designer του Radiance, άνοιξε περισσότερο τη συζήτηση γύρω από τη φιλοσοφία πίσω από το set και το σημείο στο οποίο βρίσκεται πλέον η εξέλιξη του παιχνιδιού.
Αυτό που προκύπτει είναι ότι το Radiance δεν αντιμετωπίστηκε απλώς ως το επόμενο βήμα μετά το Vendetta. Η ομάδα σχεδιασμού το χρησιμοποίησε ως ευκαιρία για να δοκιμάσει πόσο μακριά μπορεί να κινηθεί το Riftbound χωρίς να χάσει την ταυτότητα του.
Ένας «παράδεισος για deckbuilders»
Μία από τις βασικές κατευθύνσεις που δόθηκαν στην ομάδα ήταν το Radiance να λειτουργήσει ως «deckbuilder’s paradise». Η ιδέα δεν ήταν απαραίτητα να δημιουργηθούν ισχυρότερες κάρτες από όσες υπάρχουν ήδη, αλλά να δοθούν στους παίκτες περισσότερα εργαλεία για ασυνήθιστες συνέργειες και decks που δεν έχουν μία προφανή λύση από την πρώτη στιγμή.
Ο στόχος είναι να υπάρχουν συνδυασμοί και plays που ανταμείβουν τον παίκτη που αφιέρωσε χρόνο στο deckbuilding και κατάφερε να βρει κάτι που οι υπόλοιποι δεν είχαν ακόμη δει. Γι’ αυτό και ο Moormann χρησιμοποιεί τη λέξη «weird» για να περιγράψει την κατεύθυνση του set.
Δεν εννοεί ότι το Radiance σχεδιάστηκε για να είναι απλώς υπερβολικά δυνατό. Το ζητούμενο ήταν να εξερευνήσει έναν πιο ασυνήθιστο σχεδιαστικό χώρο και να δοκιμάσει ιδέες που μέχρι σήμερα δεν αποτελούσαν μέρος της συνηθισμένης εμπειρίας του Riftbound.
Παλιές κάρτες μπορεί ξαφνικά να αποκτήσουν νέο ρόλο
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία αυτής της φιλοσοφίας είναι ότι το Radiance δεν θέλει να δημιουργήσει συνέργειες μόνο ανάμεσα στις δικές του κάρτες. Στόχος είναι να κάνει τους παίκτες να επιστρέψουν και σε προηγούμενα sets και να ξαναδούν κάρτες που μέχρι σήμερα δεν είχαν ιδιαίτερο λόγο να χρησιμοποιήσουν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο K’Sante. Η δυνατότητα του να μετατρέπει το Shield σε Assault σημαίνει ότι κάρτες που στο παρελθόν μπορεί να θεωρούνταν υπερβολικά αμυντικές ή να είχαν χαμηλότερο Might μπορούν να αποκτήσουν εντελώς διαφορετική αξία μέσα σε ένα deck που εκμεταλλεύεται αυτή τη μετατροπή.
Αυτό είναι και ένα σημαντικό στοιχείο για τους competitive παίκτες όσο συνεχίζονται τα previews. Η καλύτερη προσθήκη σε ένα νέο Radiance deck δεν είναι απαραίτητο ότι θα βρίσκεται στο ίδιο το Radiance. Μπορεί να είναι μια παλιά κάρτα που απλώς δεν είχε μέχρι σήμερα το σωστό περιβάλλον γύρω της.
Το Origins έπρεπε να χτίσει τη βάση
Ο Moormann κάνει επίσης μια ενδιαφέρουσα σύγκριση με το Origins. Το πρώτο set έπρεπε αναγκαστικά να είναι πολύ πιο ευρύ, επειδή είχε την ευθύνη να συστήσει ολόκληρο το Riftbound. Χαρακτήρες, τύπους καρτών, κόσμους και τις βασικές αρχές πάνω στις οποίες θα χτιζόταν το παιχνίδι.
Τώρα που αυτή η βάση υπάρχει, τα επόμενα sets μπορούν να αποκτήσουν πολύ πιο συγκεκριμένη ταυτότητα. Το Radiance είναι ένα από τα πρώτα παραδείγματα αυτής της αλλαγής, με τη μουσική θεματολογία, τους HEARTSTEEL και τα mechanics που συνδέονται περισσότερο τόσο αισθητικά όσο και σε επίπεδο gameplay.
Η ιδέα του performance βρίσκεται παντού στο set και τα Deploy, Show Off και Disarm ενισχύουν αυτή την αίσθηση. Το Radiance δεν θέλει απλώς να προσθέσει περισσότερες επιλογές στο παιχνίδι. Θέλει να έχει αναγνωρίσιμο χαρακτήρα.
Η Neeko δείχνει μέχρι πού θέλει να φτάσει το Radiance
Αν υπάρχει μία κάρτα που εκφράζει καλύτερα αυτή τη φιλοσοφία, αυτή είναι η Neeko. Για την ομάδα σχεδιασμού αποτελεί παράδειγμα κάρτας που μπορεί να κάνει έναν παίκτη να σκεφτεί ότι δεν γνώριζε καν πως το Riftbound μπορούσε να λειτουργήσει με αυτόν τον τρόπο.
Η Neeko ανοίγει νέο χώρο ως Neutral Champion Unit και, κυρίως, επιτρέπει τη συνύπαρξη δύο Legends. Το ενδιαφέρον είναι ότι η ίδια δεν προσπαθεί να σου δώσει έτοιμη απάντηση για το πώς πρέπει να τη χρησιμοποιήσεις.
Η ερώτηση μεταφέρεται στον παίκτη: ποιοι δύο Legends αποκτούν πραγματικά μεγάλη αξία όταν μπορέσουν να συνδυαστούν;
Αυτή η λογική λέει πολλά για το Radiance. Αντί να παρουσιάζει πάντα ξεκάθαρα archetypes και να δείχνει ποιες κάρτες πρέπει να μπουν μαζί, σε αρκετές περιπτώσεις θέλει να δώσει τα εργαλεία και να αφήσει τους παίκτες να βρουν μόνοι τους τη λύση.
Η Akali, Brash και η δυσκολία του σχεδιασμού πολλών sets μαζί
Η νέα Akali, Brash είναι ένα ακόμη παράδειγμα της δουλειάς που γίνεται πίσω από κάθε κάρτα. Όταν σχεδιαζόταν το Radiance, το Vendetta βρισκόταν ακόμη υπό ανάπτυξη, κάτι που σημαίνει ότι διαφορετικές ομάδες εργάζονταν ταυτόχρονα πάνω σε εκδοχές του ίδιου χαρακτήρα.
Η πρόκληση ήταν να δημιουργηθεί μια Akali που να παραμένει αναγνωρίσιμη ως χαρακτήρας, χωρίς όμως να επαναλαμβάνει όσα ετοιμάζονταν ήδη για το Vendetta. Η λύση βρέθηκε γύρω από την ιδέα του hit-and-run, με abilities που συνδέονται με το movement και αποκτούν μεγαλύτερη αξία όταν η Akali μετακινείται πολλές φορές μέσα στον ίδιο γύρο.
Η συγκεκριμένη περίπτωση αποκαλύπτει επίσης πόσο μπροστά δουλεύει η ομάδα του Riftbound. Οι designers βρίσκονται συνήθως πέντε έως έξι sets μπροστά από όσα βλέπουν εκείνη τη στιγμή οι παίκτες, με τη δουλειά πάνω σε ένα set να μπορεί να έχει ολοκληρωθεί περίπου έναν χρόνο πριν αρχίσει η preview season του.
Το Radiance είναι και ένα πείραμα για το μέλλον
Ίσως το σημαντικότερο σημείο είναι ότι το Radiance λειτουργεί και σαν δοκιμή για το πόσο μπορεί να επεκταθεί το ίδιο το Riftbound. Το παιχνίδι έχει πλέον αρκετά ξεκάθαρη βάση ώστε η ομάδα να αρχίσει να εξετάζει τι μπορεί να κάνει έξω από τα πιο ασφαλή όρια της.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε set από εδώ και πέρα θα ακολουθεί την ίδια κατεύθυνση. Ορισμένες ιδέες μπορεί να εμφανιστούν μία φορά, άλλες μπορεί να επιστρέψουν πολύ αργότερα και κάποιες μπορεί να γίνουν κομμάτι της μόνιμης “γλώσσας” του παιχνιδιού.
Για ένα TCG που θέλει να έχει μεγάλη διάρκεια ζωής, όμως, κάθε τέτοιο πείραμα δημιουργεί νέο χώρο που μπορεί να αξιοποιηθεί ξανά στο μέλλον. Το Radiance, λοιπόν, δεν δοκιμάζει μόνο καινούργια decks. Δοκιμάζει και τα ίδια τα όρια του Riftbound.
Οι πιο τρομακτικές κάρτες δεν είναι πάντα οι πραγματικά επικίνδυνες
Όσο περισσότερο ένα set πειραματίζεται, τόσο μεγαλύτερη γίνεται φυσικά και η πιθανότητα κάτι να ξεφύγει. Το Riftbound έχει ήδη χρειαστεί bans μέσα στον πρώτο χρόνο του, επομένως η ισορροπία είναι ένα απολύτως λογικό “πρόβλημα” όταν η ίδια η ομάδα περιγράφει το Radiance ως το πιο ασυνήθιστο set.
Η παρατήρηση του Moormann πάνω σε αυτό είναι ίσως μία από τις πιο ενδιαφέρουσες της συζήτησης. Οι κάρτες που δείχνουν εξαρχής επικίνδυνες δεν είναι απαραίτητα αυτές που καταλήγουν να δημιουργούν τα μεγαλύτερα προβλήματα.
Κάρτες όπως η Neeko τραβούν τεράστια προσοχή κατά το testing ακριβώς επειδή όλοι καταλαβαίνουν από νωρίς τι θα μπορούσε να πάει στραβά. Πολύ πιο εύκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητη μια φαινομενικά απλή κάρτα που έχει λίγο καλύτερα στατιστικά ή λίγο μεγαλύτερη αποδοτικότητα από όσο θα έπρεπε, ακόμη κι αν πρόκειται για μία απλή uncommon.
Αυτό είναι και ένα πολύ χρήσιμο στοιχείο όσο συνεχίζονται τα Radiance previews. Οι κάρτες που κάνουν τον περισσότερο θόρυβο σήμερα δεν είναι απαραίτητα αυτές που θα καθορίσουν το meta αύριο.
Το Radiance κοιτά περισσότερο προς το Constructed
Υπάρχει επίσης μια σημαντική πληροφορία για όσους ενδιαφέρονται για Draft και Sealed. Το Radiance φυσικά θα μπορεί να παιχτεί σε Limited περιβάλλον και τα Pre-Rifts θα αποτελέσουν την πρώτη μεγάλη ευκαιρία για κάτι τέτοιο, όμως ο σχεδιασμός του set δεν είχε το Limited ως βασική προτεραιότητα.
Η πιο συστηματική δουλειά πάνω στο Limited γίνεται στα επόμενα sets και ιδιαίτερα στο Legacy, το 6ο set. Το Radiance επικεντρώθηκε περισσότερο στο να δείξει πόσα διαφορετικά πράγματα μπορεί να κάνει το Riftbound και αυτό έχει ως αποτέλεσμα ορισμένες στρατηγικές να λειτουργούν πολύ πιο νορμάλ στο Constructed περιβάλλον.
Η Orianna αποτελεί καλό παράδειγμα. Μπορείς να χτίσεις ένα Constructed deck γύρω από μεγάλα και ακριβά Gears, γνωρίζοντας ότι εκείνη θα τα μετατρέψει σε Units και θα τα χρησιμοποιήσει ως μέρος του σχεδίου σου. Σε ένα Draft, όμως, μπορεί να βρεις τα Gear χωρίς να βρεις ποτέ την ίδια την Orianna που τα μετατρέπει σε πραγματικό engine.
Δεν σημαίνει ότι το Radiance δεν θα προσφέρει ενδιαφέρον στο Limited παιχνίδι. Σημαίνει ότι αυτή τη φορά η Riot άφησε περισσότερο χώρο σε κάρτες που ζητούν πολύ συγκεκριμένο deckbuilding.
Αλλάζει ακόμη και η φιλοσοφία των Alt Arts
Η διαφορετική προσέγγιση του Radiance δεν περιορίζεται στο gameplay. Η μουσική ταυτότητα του set και η παρουσία των HEARTSTEEL επηρέασαν ακόμη και το ποιοι χαρακτήρες θα αποκτούσαν χώρο μέσα στη συλλογή.
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η αλλαγή στη φιλοσοφία των Alt Arts. Το Radiance βρίσκεται ανάμεσα στα πρώτα sets όπου οι καλλιτέχνες είχαν μεγαλύτερη ελευθερία να δημιουργήσουν νέο artwork ειδικά για το Riftbound, αντί οι εναλλακτικές εκδόσεις να βασίζονται κυρίως σε ήδη υπάρχον artwork από το League of Legends.
Ο Ekko είναι ένα από τα παραδείγματα αυτής της προσέγγισης. Για ένα παιχνίδι που αρχίζει πλέον να χτίζει τη δική του συλλεκτική ιστορία, αυτή η αλλαγή μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντική μακροπρόθεσμα.
Το πραγματικό στοίχημα του Radiance
Έχουμε ήδη δει αρκετές κάρτες (στην επίσημη σελίδα του Riftbound.gr στο Facebook) για να γνωρίζουμε ότι το Radiance θα φέρει πολλές καινούργιες ιδέες. Αυτό που γίνεται πλέον πιο ξεκάθαρο είναι ότι η κατεύθυνση αυτή ήταν απόλυτα συνειδητή.
Η Neeko ρωτά ποιοι Legends μπορούν να συνδυαστούν. Ο K’Sante μπορεί να μετατρέψει παλιές αμυντικές κάρτες σε επιθετικά εργαλεία. Η Akali ανταμείβει τη συνεχόμενη μετακίνηση, ενώ η Orianna ζητά από τον παίκτη να χτίσει γύρω από Gears που σε ένα διαφορετικό περιβάλλον ίσως να μην είχαν την ίδια αξία.
Κανένα από αυτά δεν εγγυάται ότι κάθε πείραμα θα πετύχει. Η προσπάθεια να βγεις από τα ασφαλή όρια ενός παιχνιδιού κουβαλά πάντα τον κίνδυνο κάποια κάρτα να αποδειχθεί πολύ καλύτερη ή πολύ χειρότερη από όσο περίμενες.
Αλλά ίσως αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του Radiance. Για πρώτη φορά, η Riot δεν χρειάζεται τόσο πολύ να μας δείξει τι είναι το Riftbound. Μπορεί να αρχίσει να μας δείχνει τι άλλο θα μπορούσε να γίνει.