Υπάρχει μια παγίδα στην οποία είναι πολύ εύκολο να πέσει ένας παίκτης του Riftbound: να θεωρεί ότι όσο περισσότερες παρτίδες παίζει, τόσο περισσότερο βελτιώνεται.
Τρεις ώρες στο Rift Atlas, μερικά παιχνίδια στο local, άλλες τόσες παρτίδες με φίλους και στο τέλος της εβδομάδας ο αριθμός είναι μεγάλος. Η εμπειρία φυσικά βοηθά. Μαθαίνεις καλύτερα τις κάρτες σου, εξοικειώνεσαι με διαφορετικά decks και αρχίζεις να αναγνωρίζεις καταστάσεις που παλαιότερα θα σε δυσκόλευαν.
Αν όμως ο στόχος είναι κάτι πιο συγκεκριμένο —να παίξεις καλύτερα σε ένα τουρνουά, να προετοιμαστείς για ένα RQ ή απλώς να σταματήσεις να κάνεις τα ίδια λάθη— τότε ο όγκος από μόνος του δεν αρκεί. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «παίζω Riftbound» και στο «προπονούμαι για να γίνω καλύτερος στο Riftbound».
Η δεύτερη περίπτωση χρειάζεται σκοπό. Χρειάζεται να γνωρίζεις τι ακριβώς προσπαθείς να μάθεις, να επαναλαμβάνεις τις καταστάσεις που σε δυσκολεύουν και να αξιολογείς τις αποφάσεις σου αντί να κοιτάζεις μόνο αν κέρδισες.
Πώς γίνεται αυτό στην πράξη;
1. Μην Παίζεις Μόνο Τυχαίες Παρτίδες
Οι τυχαίες παρτίδες είναι χρήσιμες. Σε βοηθούν να μάθεις το deck σου, να βελτιώσεις το sequencing και να αποκτήσεις εμπειρία απέναντι σε διαφορετικές στρατηγικές.
Δεν είναι όμως ο καλύτερος τρόπος να διορθώσεις ένα συγκεκριμένο πρόβλημα.
Αν, για παράδειγμα, δυσκολεύεσαι σταθερά απέναντι στον Kennen, δέκα τυχαίες παρτίδες στο Rift Atlas μπορεί να μη σου προσφέρουν σχεδόν τίποτα πάνω σε αυτό. Ίσως τον αντιμετωπίσεις μία φορά. Ίσως καμία. Στο τέλος θα έχεις παίξει περισσότερο Riftbound, αλλά το πρόβλημα που ήθελες να λύσεις θα βρίσκεται ακόμη εκεί.
Πιο χρήσιμο είναι να βρεις έναν παίκτη που γνωρίζει καλά το συγκεκριμένο deck και να παίξετε ξανά και ξανά την ίδια αναμέτρηση. Όχι δύο ή τρεις φορές, αλλά αρκετές ώστε να δεις τα διαφορετικά ανοίγματα, τα καλά και τα κακά χέρια, τις πιο επιθετικές γραμμές και τις καταστάσεις στις οποίες το deck αναγκάζεται να παίξει πιο αργά.
Όσο περισσότερες από αυτές τις καταστάσεις έχεις ήδη αντιμετωπίσει στην προπόνηση, τόσο λιγότερες αποφάσεις θα σου φαίνονται εντελώς καινούργιες όταν καθίσεις απέναντί τους σε ένα τουρνουά.
2. Δώσε Περισσότερο Χρόνο Στις Δύσκολες Αναμετρήσεις
Είναι πολύ πιο ευχάριστο να παίζεις μια αναμέτρηση στην οποία νιώθεις άνετα. Αν όμως υπάρχει ένα deck που σε κερδίζει σταθερά, πιθανότατα εκεί βρίσκεται και η πιο χρήσιμη προπόνηση.
Το ζητούμενο δεν είναι να μετατρέψεις μαγικά μια δύσκολη αναμέτρηση σε ευνοϊκή. Κάποια decks θα έχουν φυσικό πλεονέκτημα απέναντι στο δικό σου και αυτό δεν πρόκειται να εξαφανιστεί επειδή έπαιξες άλλες είκοσι παρτίδες.
Αυτό που πρέπει να ανακαλύψεις είναι πώς κερδίζονται οι παρτίδες που μπορείς πράγματι να πάρεις.
Ποια αρχικά χέρια αξίζει να κρατήσεις; Ποιο battlefield έχει μεγαλύτερη σημασία; Ποια αντίπαλη κάρτα δεν μπορείς να επιτρέψεις να περάσει; Σε ποιο σημείο πρέπει να σταματήσεις να παίζεις συντηρητικά και να πάρεις μεγαλύτερο ρίσκο;
Ένας παίκτης που γνωρίζει ότι μια αναμέτρηση είναι δύσκολη κάθεται στο τραπέζι περιμένοντας να χάσει. Ένας παίκτης που έχει προπονηθεί γνωρίζει ακριβώς ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσει για να την κλέψει.
Αυτή είναι τεράστια διαφορά.
3. Παίξε Και Την Άλλη Πλευρά
Μερικές φορές ο καλύτερος τρόπος να καταλάβεις γιατί ένα deck σε δυσκολεύει τόσο πολύ είναι να το παίξεις ο ίδιος.
Αν ο Kennen μοιάζει να έχει πάντοτε την κατάλληλη απάντηση ή ένας καλός Rengar παίκτης σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δεν υπάρχει ασφαλής κίνηση, δανείσου τη λίστα και παίξε μερικές παρτίδες από την άλλη πλευρά.
Ξαφνικά αρχίζεις να βλέπεις πράγματα που δεν φαίνονται όταν είσαι απέναντι.
Ποια χέρια είναι πραγματικά άσχημα; Ποιοι γύροι είναι πιο δύσκολοι απ’ όσο νόμιζες; Ποιο είδος πίεσης δεν θέλει να αντιμετωπίσει το deck; Πότε ο αντίπαλος αναγκάζεται να επιλέξει ανάμεσα σε δύο κακές επιλογές;
Την επόμενη φορά που θα παίξεις ξανά εναντίον του, δεν θα σκέφτεσαι απλώς «τι μπορεί να έχει;». Θα μπορείς να ρωτήσεις τον εαυτό σου: «αν ήμουν εγώ στη θέση του τώρα, τι δεν θα ήθελα να δω απέναντί μου;»
Αυτή η αλλαγή οπτικής μπορεί να σε μάθει περισσότερα για μια αναμέτρηση από πολλές ακόμη τυχαίες παρτίδες.
4. Μην Κρίνεις Την Προπόνηση Από Το Σκορ
Το 8-2 σε μια βραδιά προπόνησης ακούγεται υπέροχο.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έμαθες κάτι.
Μπορεί να κέρδισες επειδή ο αντίπαλος είχε άσχημα χέρια. Επειδή έκανε λάθη. Επειδή βρήκες την ιδανική απάντηση ακριβώς όταν τη χρειαζόσουν. Αν φύγεις από αυτές τις παρτίδες πιστεύοντας ότι το πλάνο σου λειτούργησε τέλεια, υπάρχει περίπτωση να κρατήσεις λάθος συμπέρασμα από σωστό αποτέλεσμα.
Μετά από μια παρτίδα αξίζει περισσότερο να εξετάσεις τις αποφάσεις:
Ήταν σωστό το αρχικό χέρι; Έπρεπε να παίξεις τις κάρτες σου με διαφορετική σειρά; Υπήρξε ένας γύρος όπου το παιχνίδι ουσιαστικά κρίθηκε χωρίς να το καταλάβεις; Κέρδισες επειδή το σχέδιό σου λειτούργησε ή επειδή ο αντίπαλος δεν μπόρεσε να εφαρμόσει το δικό του;
Ακόμη και ένα συνολικό 13-7 σε μια συγκεκριμένη αναμέτρηση μπορεί να είναι παραπλανητικό χωρίς το κατάλληλο πλαίσιο. Ποιος έπαιζε πρώτος; Πόσες παρτίδες παίχτηκαν μετά το sideboard; Πόσο καλά γνώριζε ο αντίπαλος το deck του; Δοκιμάζατε συνεχώς την ίδια λίστα ή αλλάζατε κάρτες στην πορεία;
Κράτα το σκορ, αλλά μην το αφήσεις να γίνει το μόνο πράγμα που κοιτάζεις.
5. Κάνε Πραγματική Εξάσκηση Στο Sideboarding
Πολλοί παίκτες μαθαίνουν εξαιρετικά καλά το πρώτο παιχνίδι μιας αναμέτρησης και αφήνουν τα υπόλοιπα στη θεωρία.
Το πρόβλημα είναι ότι σε ένα Best of 3, τα παιχνίδια μετά το sideboard μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά.
Δεν αρκεί να κοιτάξεις τη λίστα σου και να αποφασίσεις ότι «αυτές οι τρεις κάρτες θα βγουν και αυτές οι τρεις θα μπουν». Ένα σχέδιο μπορεί να φαίνεται εξαιρετικό στα χαρτιά και να αποδειχθεί προβληματικό όταν παιχτεί στην πράξη.
Ίσως αφαίρεσες περισσότερο interaction απ’ όσο μπορούσες να αντέξεις. Ίσως έκανες το deck σου υπερβολικά αργό. Ίσως η κάρτα που θεωρούσες εξαιρετική για τη συγκεκριμένη αναμέτρηση να έχει πολύ μικρότερο αντίκτυπο από όσο περίμενες.
Για κάθε σημαντικό deck που περιμένεις να αντιμετωπίσεις, χρειάζεται τουλάχιστον ένα βασικό σχέδιο: τι βγαίνει, τι μπαίνει, τι πιθανότατα θα αλλάξει ο αντίπαλος και αν αυτό επηρεάζει τον τρόπο που πρέπει να παίξεις. Και μετά χρειάζεται το σημαντικότερο βήμα: να παίξεις αυτές τις παρτίδες.
Αν όλη η προπόνησή σου γίνεται πριν από το sideboard, μπορεί τελικά να εξασκείσαι κυρίως στο παιχνίδι που θα παίξεις μόνο μία φορά μέσα σε ένα Best of 3.
6. Κάνε Την Προπόνηση Να Μοιάζει Με Τουρνουά
Άλλο μια χαλαρή παρτίδα στο σπίτι και άλλο να κάθεσαι σε ένα RQ με το χρονόμετρο να τρέχει.
Η πίεση αλλάζει τον τρόπο που παίζουμε. Υπάρχει κόσμος γύρω, υπάρχει ο φόβος του λάθους, υπάρχει η αίσθηση ότι δεν πρέπει να καθυστερήσεις και ξαφνικά αποφάσεις που στο σπίτι φαίνονταν απλές χρειάζονται πολύ περισσότερη σκέψη.
Γι’ αυτό ένα μέρος της προπόνησης πρέπει να προσπαθεί να αναπαράγει αυτές τις συνθήκες.
Παίξε ολόκληρο Best of 3. Βάλε χρονόμετρο. Μην επιτρέπεις takebacks. Μη σταματάς στη μέση για να συζητήσεις αν μια διαφορετική κίνηση θα ήταν καλύτερη. Παίξτε πρώτα μέχρι το τέλος, κάντε κανονικά sideboard και αναλύστε όσα συνέβησαν αφού ολοκληρωθεί το game.
Ο στόχος είναι απλός: όταν βρεθείς σε ένα τουρνουά, να μη σου φαίνεται πρωτόγνωρο το περιβάλλον.
7. Κράτα Ένα Απλό Αρχείο
Δεν χρειάζεται ένα spreadsheet με δώδεκα φύλλα και πενήντα στήλες.
Χρειάζεται απλώς κάτι καλύτερο από το «νομίζω ότι αυτή η αναμέτρηση είναι κακή».
Για παράδειγμα:
Ezreal vs Kennen
12 παρτίδες
5 νίκες – 7 ήττες
Μετά το sideboard: 4-3
Κύριο πρόβλημα: πίεση στα battlefields από νωρίς
Επόμενο πράγμα για δοκιμή: πιο επιθετικά mulligans
Αυτές οι λίγες γραμμές έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από μια γενική εντύπωση. Κυρίως επειδή η μία προπόνηση αρχίζει να γεννά την επόμενη.
Δοκιμάζεις κάτι, εντοπίζεις το πρόβλημα, κάνεις μια αλλαγή και επιστρέφεις για να δεις αν πράγματι βοήθησε.
Δεν χτίζεις επιστημονική βάση δεδομένων. Απλώς σταματάς να βασίζεσαι αποκλειστικά στο ένστικτο.
8. Πρόσεξε Με Ποιους Προπονείσαι
Η ποιότητα του αντιπάλου επηρεάζει άμεσα και την ποιότητα της προπόνησης.
Αν θέλεις να δουλέψεις δεκαπέντε παρτίδες απέναντι στον Rengar, χρειάζεσαι ιδανικά κάποιον που γνωρίζει ήδη τον Rengar. Αν ο άλλος μαθαίνει το deck την ίδια ώρα που εσύ προσπαθείς να μάθεις πώς να το αντιμετωπίσεις, τα συμπεράσματα θα είναι πολύ λιγότερο χρήσιμα.
Ένας καλός παρτενέρ για test πρέπει να μπορεί να τιμωρεί τα λάθη σου και, αφού τελειώσει η παρτίδα, να σου πει πράγματα όπως:
«Αυτό το παίξιμο ήταν πολύ εύκολο να αντιμετωπιστεί.»
ή
«Ανησυχείς για τη λάθος κάρτα. Αυτή δεν είναι η απειλή που νομίζεις εδώ.»
Για να λειτουργήσει αυτό, χρειάζεται επίσης ειλικρίνεια. Αν κανείς στην ομάδα δεν νιώθει άνετα να πει ότι μια συγκεκριμένη απόφαση ήταν λανθασμένη, χάνεται ένα μεγάλο μέρος της αξίας της κοινής προπόνησης.
Ιδανικά, μια μικρή ομάδα πρέπει επίσης να μπορεί να καλύπτει περισσότερα από ένα decks, ώστε να μη μένει εγκλωβισμένη στις ίδιες δύο ή τρεις αναμετρήσεις.
9. Ξεκίνα Κάθε Προπόνηση Με Μία Ερώτηση
Πριν αρχίσει η πρώτη παρτίδα, πρέπει να υπάρχει απάντηση σε μία απλή ερώτηση:
Τι προσπαθείς να μάθεις σήμερα;
Μπορεί να θέλεις να βελτιώσεις το mulligan απέναντι στον Kennen. Να δοκιμάσεις αν μια συγκεκριμένη κάρτα του sideboard έχει πραγματικά αξία. Να καταλάβεις πόσο επιθετικά πρέπει να παίξεις απέναντι σε ένα control deck.
Δεν χρειάζονται δέκα στόχοι. Ένας αρκεί.
Έτσι, όταν τελειώσει η προπόνηση, μπορείς να απαντήσεις αν πράγματι έμαθες κάτι πάνω σε αυτό που ήθελες να εξετάσεις.
Το «έπαιξα δώδεκα παιχνίδια σήμερα» είναι ένας αριθμός.
Το «έμαθα ότι πρέπει να κάνω πιο επιθετικό mulligan σε αυτή την αναμέτρηση» είναι πρόοδος.
10. Κοίτα Τις Ήττες Λίγο Περισσότερο
Μετά από μια όμορφη νίκη είναι εύκολο να θέλεις να συζητήσεις τι πήγε σωστά.
Μετά από μια άσχημη ήττα, η πρώτη αντίδραση συχνά είναι απλώς να ξεκινήσεις την επόμενη παρτίδα.
Κι όμως, εκεί μπορεί να βρίσκεται η πιο χρήσιμη πληροφορία.
Δεν χρειάζεται να αναλύεις με εμμονή κάθε μικρή επιλογή. Ψάξε περισσότερο την πρώτη σημαντική απόφαση που σε έφερε σε δύσκολη θέση.
Έφυγες από το αρχικό σου σχέδιο; Ξόδεψες ένα σημαντικό reaction πολύ νωρίς; Έδωσες περισσότερα resources σε ένα battlefield από όσα άξιζε; Κράτησες ένα χέρι που τελικά δεν μπορούσε να υποστηρίξει το πλάνο σου;
Κάποιες φορές η ανασκόπηση θα καταλήξει και στο αντίθετο συμπέρασμα: έπαιξες σωστά και ο αντίπαλος απλώς είχε όσα χρειαζόταν. Κι αυτό είναι χρήσιμο. Δεν πρέπει να αλλάζεις μια σωστή απόφαση απλώς επειδή το αποτέλεσμα μιας παρτίδας ήταν αρνητικό.
Περισσότερα Παιχνίδια Δεν Σημαίνουν Πάντα Καλύτερη Προπόνηση
Το να παίζεις περισσότερο Riftbound είναι καλό. Κανείς δεν βελτιώθηκε παίζοντας λιγότερο.
Κάποια στιγμή, όμως, η ποιότητα των παιχνιδιών αρχίζει να έχει μεγαλύτερη σημασία από τον αριθμό τους.
Πενήντα τυχαίες παρτίδες μπορούν ασφαλώς να σου μάθουν πράγματα. Είκοσι στοχευμένες παρτίδες απέναντι σε δύο συγκεκριμένα decks, με δοκιμασμένο sideboard, αλλαγή πλευρών, σημειώσεις και συζήτηση των σημαντικότερων αποφάσεων, μπορούν να σου μάθουν πολύ περισσότερα.
Η πραγματική προετοιμασία για ένα τουρνουά δεν είναι να φτάσεις εκεί ελπίζοντας ότι έχεις παίξει «αρκετό Riftbound».
Είναι να καθίσεις απέναντι σε ένα γνώριμο deck και να αισθανθείς ότι έχεις ξαναβρεθεί σε αυτή την κατάσταση πολλές φορές. Να γνωρίζεις περίπου ποιο είναι το σχέδιό σου πριν και μετά το sideboard. Να ξέρεις πού βρίσκονται οι αδυναμίες σου και τι πρέπει να κάνεις όταν η παρτίδα δεν εξελίσσεται ιδανικά.
Αν λοιπόν παίζεις συνεχώς αλλά τα αποτελέσματα δεν αλλάζουν όσο περίμενες, ίσως η λύση δεν είναι άλλες πενήντα τυχαίες παρτίδες.
Μπορεί να είναι δέκα πραγματικά καλές παρτίδες απέναντι στο deck που εξακολουθεί να σε κερδίζει.