Nasus, Renekton, Kha’Zix, Jhin, LeBlanc και Zed. Έξι Legends που δεν είναι όλοι το ίδιο εύκολο να χτιστούν οικονομικά, αλλά αποδεικνύουν ότι το πρώτο ερώτημα δεν χρειάζεται πάντα να είναι «ποιο deck είναι καλύτερο;». Μπορεί απλώς να είναι «ποιον θέλω να παίξω;».
Υπάρχει ένας πολύ απλός τρόπος να διαλέξεις το πρώτο σου Riftbound deck: να κοιτάξεις ένα tier list, να βρεις τι βρίσκεται ψηλότερα και να ξεκινήσεις από εκεί.
Υπάρχει όμως και ένας πολύ πιο φυσικός τρόπος. Να θέλεις να παίξεις τον Champion που σου αρέσει.
Κάπως έτσι προέκυψε και η ιδέα πίσω από τις έξι λίστες του δεύτερου μέρους και η πρόκληση: αν μπορούμε να κάνουμε Legends όπως ο Renekton και ο Zed να λειτουργήσουν με ένα πολύ πιο απλό card pool και τι γίνεται με τον Nasus, τον Kha’Zix, τον Jhin και τη LeBlanc;
Αυτό είναι το Part 2.
Όχι έξι φθηνές εκδοχές κάποιοων tournament decks, αλλά έξι διαφορετικές απαντήσεις στο ίδιο ερώτημα: πώς κρατάς την ταυτότητα ενός Legend όταν δεν έχεις στη διάθεση σου όλα τα ακριβά εργαλεία που τον συνοδεύουν συνήθως;
Nasus — Όταν Τα Domains Κάνουν Τη Μισή Δουλειά
Ο Nasus έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα όταν αρχίζεις να αφαιρείς rares και epics: παίζει Mind και Calm, δύο domains με αρκετά δυνατά commons και uncommons ώστε να μπορούν να στηρίξουν το deck χωρίς να χρειάζεται κάθε κάρτα να περιστρέφεται γύρω από τον Legend.
Εδώ ο Nasus λειτουργεί περισσότερο σαν value deck που θέλει να κρατήσει τον έλεγχο του game και να φτάσει σταδιακά στα μεγαλύτερα plays του. Το The Empyrean αναλαμβάνει τον ρόλο του σημαντικού late-game threat, ενώ το υπόλοιπο deck γεμίζει με interaction και κάρτες που μπορούν να προσφέρουν value χωρίς να απαιτούν πολύπλοκο setup.
Κάρτες όπως οι Stupefy, En Garde, Defy, Discipline και Back Off σημαίνουν ότι αρκετές φορές δεν θέλεις καν να χρησιμοποιήσεις όλα τα runes σου στο δικό σου turn. Θέλεις να αφήσεις επιλογές ανοιχτές και να αναγκάσεις πρώτα τον αντίπαλο να σου δείξει τι σκοπεύει να κάνει.
Αυτό κάνει και το Life from Stone πιο ενδιαφέρον από όσο φαίνεται αρχικά. Αν δεν χρειαστεί να ξοδέψεις τα resources σου σε reaction, υπάρχει τρόπος να αξιοποιήσεις όσα κράτησες διαθέσιμα αντί να τελειώσεις απλώς το turn.
Ο Nasus λοιπόν δεν χρειάζεται να στηθεί γύρω από κάποιο περίπλοκο budget combo. Τα ίδια τα domains του τού δίνουν αρκετές καλές κάρτες ώστε να παίξει ένα σταθερό, υπομονετικό game.
Σε Ποιον Ταιριάζει
Σε κάποιον που απολαμβάνει να έχει επιλογές διαθέσιμες στο turn του αντιπάλου και δεν τον πειράζει να κερδίζει σταδιακά αντί να κυνηγά συνεχώς το σκορ.
Δυσκολία: Μεσαία
Μαθαίνεις: Reactions, resource discipline, value, late-game planning
Renekton — Ο Δυσκολότερος Γρίφος Της Σειράς
Ο Renekton είναι σχεδόν το αντίθετο του Nasus.
Δεν υπάρχουν αρκετές φθηνές κάρτες που να σου επιτρέπουν απλώς να αντιγράψεις τη λογική της competitive λίστας του. Και το synergy του «αν ελέγχεις λιγότερα runes από τον αντίπαλο» δεν είναι από μόνο του αρκετά δυνατό ώστε να αποτελέσει ολόκληρη την εναλλακτική στρατηγική.
Άρα το deck πρέπει να βρει άλλον δρόμο.
Η λύση είναι να κρατήσει ένα στοιχείο από τη γνωστή φιλοσοφία του Renekton: καλές standalone κάρτες που δεν χρειάζονται πολλά γύρω τους για να λειτουργήσουν.
Ο Renekton, Rage Fueled αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτό το χαμηλότερο power level, ενώ το Seat of Power δίνει ένα πρώτο πλάνο όπου τα conquers μετατρέπονται και σε card flow. Το deck αποφεύγει πολλά Power κόστη, ώστε να μην αναγκάζεται να κάνει recycle τα περιορισμένα runes του χωρίς σημαντικό κέρδος.
Εδώ το Punch First δεν είναι κάρτα που θέλεις να πετάξεις απλώς για ένα μικρό πλεονέκτημα. Θέλεις να δημιουργήσει μεγάλο tempo swing ή να ανοίξει τον δρόμο προς το τέλος του game. Αντίστοιχα, το Sky Splitter μπορεί να γίνει εξαιρετικά αποδοτικό όταν προηγηθεί κάποιο buff.
Το πραγματικά ενδιαφέρον μέρος όμως βρίσκεται στα Battlefields και στο sideboard.
Με το Bandle Scouts’ Academy, το deck μπορεί να κινηθεί περισσότερο προς Hidden κάρτες, προσθέτοντας επιλογές όπως τα Elnuk Herd και Pakaa Cub. Με το Monastery of Hirana, αλλάζει ξανά κατεύθυνση και αξιοποιεί περισσότερο τα buffs, με κάρτες όπως το Pillaged Armory και ο Pit Rookie να τροφοδοτούν αυτό το σχέδιο.
Ο Renekton επομένως δεν βρίσκει μία τέλεια φθηνή αντικατάσταση για την competitive λίστα του. Βρίσκει τρεις διαφορετικούς τρόπους να παίξει με τα διαθέσιμα εργαλεία.
Και αυτό τον κάνει πολύ πιο ενδιαφέρον απ’ όσο φαίνεται.
Σε Ποιον Ταιριάζει
Σε παίκτη που του αρέσει το deckbuilding σχεδόν όσο και το ίδιο το παιχνίδι. Ο Renekton θέλει πειραματισμό και ανταμείβει όποιον χρησιμοποιεί πραγματικά το sideboard για να αλλάξει σχέδιο.
Δυσκολία: Μεσαία προς υψηλή
Μαθαίνεις: Sideboarding, Hidden, buffs, resource management, αλλαγή game plan
Kha’Zix — Ο Legend Που Δεν Χρειάζεται Να Τον «Σώσεις»
Με τον Kha’Zix τα πράγματα γίνονται αισθητά ευκολότερα.
Η Legend ability του είναι ήδη αρκετά χρήσιμη από μόνη της. Το να μπορείς να επιστρέψεις ένα unit στη βάση είναι δυνατό σε games όπου το value κάθε unit μετρά περισσότερο και οι τεράστιες explosive ακολουθίες είναι λιγότερες.
Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να αφιερώσεις όλο το deck σε μια προσπάθεια για να δικαιολογήσεις την ύπαρξη του Legend. Υπάρχει χώρος για XP synergy, interaction και διαφορετικά μικρά combo χωρίς η λίστα να χάνει τη συνοχή της.
Το Monastery of Hirana συνδέεται φυσικά με το buff που μπορεί ήδη να δημιουργήσει ο Kha’Zix μέσω XP. Από την άλλη, το Bandle Scouts’ Academy ανοίγει τον δρόμο προς ένα Hidden πλάνο, με το Chaos domain να προσφέρει κάρτες όπως οι Tornado Warrior και Gutter Guardian.
Δεν είναι όμως υποχρεωτικό να πας all-in σε καμία από τις δύο κατευθύνσεις. Οι Treasure Hunter και Reckless Innovator βοηθούν με τα Power κόστη, ενώ το sideboard αφήνει χώρο για πιο συγκεκριμένες απαντήσεις όπως το Angler Beast ή ίσως και έναν επιπλέον Ruin Runner.
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της λίστας. Ο Kha’Zix δεν αισθάνεται σαν Legend από τον οποίο αφαιρέσαμε τις καλές κάρτες και προσπαθήσαμε να καλύψουμε τις τρύπες.
Αισθάνεται σαν κανονικό deck που απλώς χτίστηκε με διαφορετικούς περιορισμούς.
Σε Ποιον Ταιριάζει
Σε κάποιον που θέλει αρκετές επιλογές χωρίς το deck να γίνεται υπερβολικά περίπλοκο. Έχει synergies, αλλά δεν εξαρτάται από μία μόνο από αυτές για να λειτουργήσει.
Δυσκολία: Μεσαία
Μαθαίνεις: XP management, tempo, Hidden, buffs, matchup adaptation
Jhin — Όταν Ο Legend Σε Βάζει Σε Πειρασμό Να Τον Αγνοήσεις
Ο Jhin δημιουργεί ένα διαφορετικό πρόβλημα: τα Fury και Mind domains έχουν τόσα πολλά καλά φθηνά spells, ώστε είναι πολύ εύκολο να αρχίσεις να χτίζεις το deck και κάποια στιγμή να συνειδητοποιήσεις ότι έχεις φτιάξει μία Kai’Sa ή έναν Rumble με διαφορετικό Legend.
Άρα η πρόκληση εδώ δεν είναι απλώς να βρεθούν οικονομικές κάρτες. Είναι να υπάρχει λόγος που αυτή η λίστα είναι Jhin.
Το Orb of Regret παίζει σημαντικό ρόλο, επειδή επιτρέπει σε effects όπως τα Disintegrate και Deadly Flourish να φτάσουν πιο εύκολα στα kills που χρειάζεται το deck. Ο The Empyrean προσφέρει τη μεγάλη απειλή για τα μεταγενέστερα turns, ενώ η Revna the Lorekeeper δίνει άλλη μία επιλογή όταν το παιχνίδι τραβήξει αρκετά σε χρόνο.
Εκεί που το build αποκτά πραγματικό ενδιαφέρον είναι στο early game.
Ο Shimmering Swimmer μπορεί να συνεργαστεί με το Plundering Poro ή τον Amateur Demolitionist για να αντιμετωπίσει μικρά αντίπαλα units, ενώ η Bilgewater Tracker αποκτά παρόμοια χρησιμότητα όταν υπάρχει το Orb of Regret. Ακόμη και ένα πρώτο turn με Orb και Noxus Hopeful όταν παίζεις δεύτερος μπορεί να δημιουργήσει μια πολύ δυνατή αρχική θέση.
Έτσι ο Jhin δεν περιμένει απλώς να φτάσει στο late game. Παίζει control από νωρίς, χρησιμοποιώντας μικρά damage effects με τρόπο που απαιτεί να υπολογίζεις σωστά τι χρειάζεται για να καθαρίσεις κάθε απειλή.
Και αυτή είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική πλευρά του συγκεκριμένου build.
Σε Ποιον Ταιριάζει
Σε παίκτη που του αρέσει να λύνει μικρούς γρίφους τακτικλης. Ο Jhin θέλει να υπολογίζεις το damage, να συνδυάζεις effects και να χρησιμοποιείς το removal με σωστή σειρά.
Δυσκολία: Μεσαία
Μαθαίνεις: Damage math, removal sequencing, control, card advantage
LeBlanc — Το Legend Ability Μπορεί Να Αντικαταστήσει Πολλά
Οι καλύτερες competitive λίστες της LeBlanc διαθέτουν κάρτες που δεν έχουν θέση σε ένα τέτοιο build. Αυτό όμως δεν καταστρέφει τη βασική ιδέα της LeBlanc, επειδή ένα μεγάλο μέρος του value βρίσκεται ήδη πάνω στην ίδιο τη Legend.
Τα Reflection tokens μπορούν να δημιουργήσουν τεράστιο πλεονέκτημα, αρκεί το deck να έχει αρκετό card flow ώστε το discard να μην καταλήξει τελικά να έχει μεγαλύτερο κόστος από το κέρδος.
Γι’ αυτό έχουν σημασία κάρτες όπως οι Watchful Sentry, Stupefy και φυσικά η LeBlanc, Fragmented. Η λίστα πρέπει να συνεχίζει να βρίσκει κάρτες, αλλιώς το Legend ability αρχίζει να τρώει το ίδιο το χέρι που υποτίθεται ότι προσπαθεί να αξιοποιήσει.
Στο late game υπάρχει ξανά ο The Empyrean, ενώ οι Black Rose Dignitary και Soaring Scout βοηθούν το deck να φτάσει στα resources που χρειάζεται. Ο Honest Broker δίνει διαφορετικού τύπου βοήθεια, μειώνοντας το βάρος των Power costs.
Το Order domain προσφέρει αρκετό removal απέναντι σε μεμονωμένα units, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η LeBlanc έχει εύκολη απάντηση σε όλα. Decks που γεμίζουν γρήγορα το board μπορούν να την αναγκάσουν να σταματήσει να σκέφτεται αποκλειστικά σε συνθήκες value και να πρέπει να κερδίσει showdowns μέσω “καθαρού” Might.
Εκεί βοηθά το B.F. Sword, ενώ η Keeper of Law μπορεί να έρθει από το sideboard ως ένα απρόσμενα μεγάλο body. Με τα Reflection tokens να διευκολύνουν τον έλεγχο του αριθμού των units σου, η προϋπόθεση αυτή είναι πιο εύκολο να ικανοποιηθεί απ’ όσο δείχνει.
Η LeBlanc λοιπόν χάνει μερικές από τις εντυπωσιακές staple κάρτες της, αλλά όχι αυτές που την κάνουν LeBlanc.
Σε Ποιον Ταιριάζει
Σε κάποιον που απολαμβάνει το hand management και θέλει κάθε resource να έχει και δεύτερη χρήση. Τα Reflection tokens δημιουργούν επιλογές, αλλά και αρκετές ευκαιρίες για λάθος discard.
Δυσκολία: Μεσαία προς υψηλή
Μαθαίνεις: Reflections, hand management, value, removal, resource planning
Zed — Ο Πιο Απλός Στόχος, Όχι Απαραίτητα Το Πιο Απλό Build
Ο Zed ξεκίνησε ως ένας από τους δυσκολότερους Legends για να βρεθεί κάποια κατεύθυνση.
Οι συνηθισμένες Fury και Chaos συνέργειες μπορούν εύκολα να καταλήξουν να είναι απλώς μια συλλογή από δυνατές κάρτες που δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το Legend ability. Όταν αυτές οι κάρτες δεν είναι διαθέσιμες, πρέπει να βρεθεί κάτι που να ενώνει πραγματικά το deck.
Αυτό το κάτι είναι το Runeblade Anvil.
Η κάρτα συνεργάζεται με τον τρόπο που λειτουργεί ο Zed και παράλληλα ανοίγει ένα ολόκληρο μικρό engine γύρω από τον Shimmering Swimmer. Το Lingering Animus μπορεί να μπει ready, ο Amateur Demolitionist προσφέρει ακόμη έναν Gear στόχο και το Acceptable Losses δίνει λύση όταν υπάρχει Gear που θέλεις να απομακρύνεις.
Ξαφνικά η λίστα αποκτά κατεύθυνση.
Ο Zed θέλει να παίζει γρήγορα, αλλά δεν θέλει να πέσει στην παγίδα πολλών aggressive decks που αδειάζουν το χέρι τους πριν ολοκληρώσουν το game. Το Legend ability και το Runeblade Anvil δημιουργούν card flow ώστε να συνεχίζεται η πίεση.
Το Zaun Warrens είναι το πρώτο Battlefield χάρη στη σύνδεση του με το Flame Chompers, ενώ το sideboard επιτρέπει να αλλάξει το πλάνο των Battlefields με τα Siren’s Song, Abandon και Targon’s Peak.
Το Emperor’s Dais δίνει μια διαφορετική λύση απέναντι σε attrition decks, αξιοποιώντας τον μεγάλο αριθμό από units με «When you play me» effects.
Παρά τις μικρές συνέργειες και τα διαφορετικά εργαλεία, ο τελικός στόχος του Zed παραμένει υπέροχα απλός:
Conquer όσο πιο συχνά μπορείς και φτάσε στους οκτώ πόντους πριν ξεφουσκώσεις.
Σε Ποιον Ταιριάζει
Σε παίκτη που θέλει ξεκάθαρο επιθετικό στόχο, αλλά θέλει παράλληλα περισσότερη ουσία από το «παίζω ό,τι έχω στο χέρι και επιτίθεμαι».
Δυσκολία: Εύκολη προς μεσαία
Μαθαίνεις: Tempo, scoring pressure, card flow, Gear synergy
Τελικά, Ποιοι Legends Αντέχουν Καλύτερα Στους Περιορισμούς;
Μετά από έντεκα decks στα δύο μέρη της σειράς, αρχίζει να φαίνεται κάτι αρκετά ενδιαφέρον για το ίδιο το Riftbound.
Δεν είναι όλοι οι Legends εξίσου εύκολο να χτιστούν όταν αφαιρέσεις rares και epics.
Ο Kha’Zix παραμένει πολύ εύκολος επειδή το Legend ability του έχει αξία χωρίς να απαιτεί συγκεκριμένο engine. Η LeBlanc μπορεί επίσης να μην έχει ακριβές staple κάρτες χωρίς να χάσει τον βασικό λόγο που θέλεις να την παίξεις, γιατί τα Reflection tokens εξακολουθούν να βρίσκονται στον πυρήνα της.
Ο Renekton είναι η αντίθετη περίπτωση. Όταν αφαιρεθούν οι δυνατές standalone κάρτες της πλήρους λίστας του, χρειάζεται πολύ περισσότερη δουλειά για να βρεθεί ένα σχέδιο που να έχει συνοχή. Ο Jhin αντιμετωπίζει διαφορετικό πρόβλημα: είναι τόσο εύκολο να φτιάξεις ένα καλό Fury/Mind deck όμως πρέπει συνεχώς να αναρωτιέσαι αν το deck εξακολουθεί πραγματικά να χρειάζεται τον Jhin.
Και ο Zed χρειάζεται κάτι σαν το Runeblade Anvil για να ενώσει τα κομμάτια και να αποκτήσει δική του κατεύθυνση.
Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον συμπέρασμα του Part 2.
Ένα budget build δεν σου δείχνει μόνο ποιες κάρτες μπορείς να αντικαταστήσεις. Σου δείχνει πόσο από την ταυτότητα ενός deck βρίσκεται πραγματικά πάνω στον Legend και πόσο βρίσκεται στις υπόλοιπες κάρτες.
Και μερικές φορές, αφαιρώντας κάποιες προφανής staples, καταλαβαίνεις καλύτερα πώς θέλει πραγματικά να παίζεται ένας Legend.