Το Vendetta κυκλοφορεί παντού με τις ίδιες κάρτες και τους ίδιους κανόνες. Θα περίμενε κανείς λοιπόν, όσο περνούν οι εβδομάδες, οι μεγαλύτερες competitive σκηνές του Riftbound να αρχίσουν να συγκλίνουν προς περίπου την ίδια εικόνα.
Μέχρι στιγμής, δεν συμβαίνει ακριβώς αυτό.
Στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική έχει διαμορφωθεί σχετικά γρήγορα μια κοινή αντίληψη για το ποια decks αποτελούν το κέντρο του Vendetta meta. Ο Kennen έχει βρεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο, ενώ γύρω του εναλλάσσονται επιλογές όπως Master Yi, Rengar, Irelia και οι στρατηγικές που επιχειρούν να τον χτυπήσουν.
Στην Κίνα, αντίθετα, το ανταγωνιστικό περιβάλλον μοιάζει να παραμένει πολύ πιο ανοιχτό. Ο Kennen υπάρχει, πετυχαίνει και παραμένει σημαντικός. Δεν έχει όμως καταφέρει να συγκεντρώσει γύρω του το κινεζικό meta με τον ίδιο τρόπο.
Δεν πρόκειται για το ποια πλευρά «παίζει καλύτερα». Το ενδιαφέρον είναι ότι δύο μεγάλες competitive κοινότητες φαίνεται να προσπαθούν να λύσουν το ίδιο παιχνίδι με διαφορετικό τρόπο.
Στη Δύση Η Συζήτηση Βρήκε Γρήγορα Το Κέντρο Της
Τα πρώτα μεγάλα Vendetta events στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική έστειλαν αρκετά γρήγορα ένα μήνυμα: όποιο deck κι αν επιλέξεις, πρέπει να έχεις σοβαρό πλάνο απέναντι στον Kennen.
Στην Ottawa ήταν μακράν η δημοφιλέστερη επιλογή της πρώτης ημέρας, παρότι το τρόπαιο τελικά κατέληξε στον Rengar. Στο Top 8 μπήκαν τρεις Kennen και τρεις Rek’Sai, ένα αποτέλεσμα που ήδη έδειχνε ότι η παρουσία ενός deck μπορεί να επηρεάζει ολόκληρο το περιβάλλον χωρίς απαραίτητα να παίρνει την πρώτη θέση.
Η Βαρκελώνη έκανε αυτή την εικόνα ακόμη πιο καθαρή. Σε ένα RQ 2.224 παικτών, ο Kennen ήταν ο πιο δημοφιλής Legend, είχε εξαιρετική πορεία στη διοργάνωση και έβαλε τρεις παίκτες στο Top 8. Το τρόπαιο πήγε τελικά στον Ornn του MICE TheManLand, ο οποίος χρειάστηκε να περάσει από Kennen στον δρόμο προς τη νίκη.
Αυτό είναι σημαντικό γιατί ένα meta δεν καθορίζεται μόνο από τον νικητή. Καθορίζεται και από το deck που αναγκάζει όλους τους υπόλοιπους να αναρωτιούνται πώς θα το αντιμετωπίσουν.
Στη δυτική σκηνή, λοιπόν, ο Kennen έχει αναλάβει ακριβώς αυτόν τον ρόλο.
Στην Κίνα Η Ιεραρχία Δεν Είναι Τόσο Καθαρή
Το κινεζικό κομμάτι έχει ακολουθήσει διαφορετική διαδρομή.
Στο Regional Open της Γουχάν, ο Kennen ήταν ξανά ο δημοφιλέστερος Legend, όμως το Top 8 απλώθηκε σε Irelia, Kennen, Fiora, Akali, Azir και Diana. Το τρόπαιο πήγε στην Irelia, ενώ δύο διαφορετικές Diana έφτασαν μέχρι την τελική οκτάδα.
Δεν ήταν απλώς ένα περίεργο αποτέλεσμα ενός Σαββατοκύριακου. Η Σενγιάνγκ συνέχισε προς την ίδια κατεύθυνση. Εκεί ο Kennen παρέμεινε η δημοφιλέστερη επιλογή στην πρώτη ημέρα, αλλά έμεινε κάτω από το 10%, ενώ περισσότερο από το μισό του event χωρίστηκε σε Legends εκτός της πρώτης επτάδας δημοτικότητας. Στο τέλος, το τρόπαιο πήγε στην Akali και μέχρι και η Vex κατάφερε να εμφανιστεί στο Top 8.
Το αξιοσημείωτο δεν είναι λοιπόν ότι η Κίνα έχει βρει κάποιο deck που η Δύση αγνοεί.
Είναι ότι δεν φαίνεται να έχει την ίδια ανάγκη να καταλήξει γρήγορα σε μία «στενή» ιεραρχία.
Δύο Διαφορετικοί Τρόποι Να Δημιουργηθεί Ένα Meta
Εδώ βρίσκεται και η πραγματική σύγκριση.
Στη Δύση, όταν μια στρατηγική αρχίζει να εμφανίζει επαναλαμβανόμενη επιτυχία, η ανταγωνιστική κοινότητα τείνει να συγκεντρώνεται γρήγορα γύρω της. Οι καλύτερες λίστες κυκλοφορούν, περισσότεροι καλοί παίκτες τις δοκιμάζουν, οι επιλογές βελτιώνονται και τα υπόλοιπα decks αρχίζουν να αξιολογούνται σε σχέση με αυτό το νέο σημείο αναφοράς.
Αυτό έχει σημαντικά πλεονεκτήματα. Ένα δυνατό deck εξελίσσεται πολύ γρήγορα όταν εκατοντάδες παίκτες προσπαθούν ταυτόχρονα να βρουν την καλύτερη εκδοχή του. Τα κακά builds εξαφανίζονται, οι λεπτομέρειες διορθώνονται και τα matchups μελετώνται πολύ βαθύτερα.
Υπάρχει όμως και ένα μειονέκτημα. Όσο περισσότερο η κοινότητα συμφωνεί ότι έχει ήδη βρει τις σωστές απαντήσεις, τόσο λιγότερο κίνητρο υπάρχει για να συνεχίσει να ψάχνει εκεί όπου οι πρώτες ενδείξεις δεν ήταν τόσο εντυπωσιακές.
Στην Κίνα φαίνεται, τουλάχιστον μέχρι τώρα, να συμβαίνει περισσότερο το αντίθετο. Περισσότεροι Legends εξακολουθούν να κάνουν σοβαρές επαναλήψεις και οι μεγάλες διοργανώσεις διατηρούν μεγαλύτερη ποικιλία στρατηγικών στα μεγάλα τραπέζια.
Δεν σημαίνει ότι η μία μέθοδος είναι ανώτερη. Σημαίνει ότι η πίεση της αποδοχής λειτουργεί διαφορετικά.
Όταν Το Meta Γίνεται «Βαρετό»
Αυτή η διαφορά έχει ιδιαίτερη σημασία σε ένα TCG.
Ας υποθέσουμε ότι οι καλύτεροι παίκτες μιας περιοχής συμφωνούν πως το Deck A είναι ξεκάθαρα το καλύτερο. Περισσότεροι καλοί παίκτες θα το επιλέξουν, περισσότερες ώρες δοκιμών θα αφιερωθούν σε αυτό και περισσότερες καλές λίστες του θα εμφανιστούν στα μεγάλα τραπέζια.
Τα καλά αποτελέσματα θα επιβεβαιώσουν την αρχική άποψη και ο κύκλος θα συνεχιστεί.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το Deck A δεν ήταν πράγματι εξαιρετικό. Σημαίνει όμως ότι τα αποτελέσματα του ενισχύονται και από το γεγονός ότι η μεγαλύτερη συγκέντρωση ταλέντου και γνώσης βρίσκεται πλέον πάνω του.
Την ίδια στιγμή, ένας Legend που ξεκίνησε άσχημα μπορεί να μην έχει ποτέ τις ίδιες εκατοντάδες ώρες εξέλιξης. Όχι απαραίτητα επειδή το ταβάνι του είναι χαμηλότερο, αλλά επειδή η κοινότητα αποφάσισε νωρίτερα ότι δεν αξίζει να ψάξει άλλο.
Κάπου εδώ, η ύπαρξη ενός δεύτερου μεγάλου competitive οικοσυστήματος γίνεται εξαιρετικά χρήσιμη.
Η Κίνα Λειτουργεί Σαν Δεύτερο Εργαστήριο
Το κινεζικό Riftbound δεν εξελίσσεται στο περιθώριο της competitive σκηνής. Η Riot έχει χτίσει ξεχωριστό circuit και έχει ήδη ανακοινώσει το Chinese Regional Championship με 256-player invitational, μαζί με μία open διοργάνωση για περισσότερους από 1.500 παίκτες.
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει αρκετό βάθος ώστε οι ιδέες να εξελίσσονται ανεξάρτητα.
Και εκεί βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αξία της Ανατολής για έναν Ευρωπαίο ή Αμερικανό παίκτη. Όχι στο να περιμένει ποιο κινεζικό deck θα αντιγράψει την επόμενη εβδομάδα, αλλά στο να έχει πρόσβαση σε ένα δεύτερο σύνολο απαντήσεων για τις ίδιες κάρτες.
Αν ένας Legend θεωρείται μέτριος στη μία περιοχή αλλά συνεχίζει να αποδίδει στην άλλη, αξίζει μία δεύτερη ματιά. Αν ένα matchup θεωρείται λυμένο στη Δύση αλλά οι κινεζικές λίστες το προσεγγίζουν εντελώς διαφορετικά, ίσως υπάρχει κάτι που δεν έχουμε δοκιμάσει.
Δεν χρειάζεται κάθε διαφορετική ιδέα να είναι καλύτερη.
Αρκεί να μην είναι η ίδια.
Η Akali Είναι Ίσως Το Καλύτερο Παράδειγμα
Η Akali δείχνει πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει η εικόνα ενός Legend όταν διαφορετικές κοινότητες συνεχίζουν να δουλεύουν πάνω του.
Στη Βαρκελώνη δεν ήταν στο κέντρο της συζήτησης. Στην Κίνα όμως είχε ήδη καταφέρει να φτάσει στο Top 8 της Γουχάν, ενώ στη Σενγιάνγκ πήρε πλέον και το τρόπαιο.
Παράλληλα, έξω από το κινεζικό circuit, ο Gorica έφτασε σε μια δική του, ιδιαίτερα επεξεργασμένη εκδοχή της ίδιας Legend και απέδειξε ότι υπάρχει πολύ μεγαλύτερο βάθος στο deckbuilding της απ’ όσο έδειχναν οι πρώτες εβδομάδες του Vendetta.
Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η Akali πρέπει ξαφνικά να αντικαταστήσει τον Kennen στην κορυφή οποιασδήποτε tier list.
Αποδεικνύει κάτι ίσως πιο χρήσιμο: η πρώτη συλλογική γνώμη μιας competitive κοινότητας δεν είναι απαραίτητα η τελευταία λέξη.
Ούτε Η Ανατολή Ούτε Η Δύση Έχει Βρει «Τη Σωστή Απάντηση»
Είναι δελεαστικό να μετατραπεί αυτή η σύγκριση σε διαγωνισμό. Να πούμε ότι η Κίνα είναι πιο δημιουργική ή ότι η Δύση είναι πιο προηγμένη επειδή επικεντρώνει γρηγορότερα το testing της στα πιο δυνατά decks.
Δεν έχουμε στοιχεία για να υποστηρίξουμε κάτι τέτοιο — και πιθανότατα θα ήταν επιπολαιότητα να το κάνουμε.
Η δυτική προσέγγιση μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική στο να βρίσκει γρήγορα το υψηλότερο επίπεδο ενός ήδη ισχυρού deck. Η κινεζική εικόνα μπορεί να είναι καλύτερη στο να κρατά περισσότερες πιθανές λύσεις ζωντανές για περισσότερο χρόνο.
Και οι δύο διαδικασίες μπορούν να παράγουν εξαιρετικές ιδέες.
Το πραγματικό ενδιαφέρον είναι ότι, προς το παρόν, δεν παράγουν ακριβώς τις ίδιες ιδέες.
Οι Δύο Κόσμοι Ήδη Αρχίζουν Να Συγκλίνουν
Αυτή η απόσταση δεν πρόκειται να κρατήσει για πάντα.
Οι λίστες μιας μεγάλης κινεζικής διοργάνωσης μπορούν σήμερα να βρεθούν στη Δύση λίγες ώρες μετά το τέλος της. Το ίδιο ισχύει αντίστροφα για όσα συμβαίνουν σε Βαρκελώνη, Μιλγουόκι ή κάποιο μεγάλο αμερικανικό Showdown.
Ήδη στη Γουχάν μπορούσαμε να δούμε επιρροές από το αποτέλεσμα της Βαρκελώνης. Ο Ornn είχε μεγαλύτερη παρουσία μετά το ευρωπαϊκό του τρόπαιο, ενώ η Akali συνέχιζε να εξελίσσεται και στις δύο πλευρές.
Αυτό είναι αναπόφευκτο. Οι καλές ιδέες ταξιδεύουν.
Όσο περισσότερο όμως οι δύο σκηνές παραμένουν αρκετά ανεξάρτητες ώστε να φτάνουν μόνες τους σε διαφορετικές λύσεις, τόσο περισσότερα μπορεί να μάθει η μία από την άλλη.
Το Worlds Θα Είναι Η Πραγματική Σύγκρουση
Κάποια στιγμή, όλη αυτή η συζήτηση θα πάψει να είναι θεωρητική.
Η Riot έχει επιβεβαιώσει ότι οι κορυφαίοι παίκτες των Regional Championships θα προκριθούν στο πρώτο Riftbound World Championship. Εκεί δεν θα συγκρίνουμε πλέον αποτελέσματα από διαφορετικά weekends ούτε θα αναρωτιόμαστε πώς θα τα πήγαινε μια κινεζική λίστα απέναντι στο δυτικό περιβάλλον. Θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι.
Μέχρι τότε, όμως, ίσως το πιο χρήσιμο συμπέρασμα δεν αφορά ούτε τον Kennen ούτε την Akali.
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο κοιτάμε το ίδιο το meta.
Το ότι ένα μεγάλο μέρος της δυτικής competitive κοινότητας συμφωνεί σε μια ιεραρχία δεν σημαίνει ότι η ιεραρχία είναι λανθασμένη. Σημαίνει όμως ότι κάπου αλλού, χιλιάδες παίκτες χρησιμοποιούν τις ίδιες κάρτες και καταλήγουν σε κάπως διαφορετικές απαντήσεις.
Και για ένα παιχνίδι τόσο νέο όσο το Riftbound, αυτό είναι εξαιρετικά υγιές.
Γιατί μπορεί η μεγαλύτερη αξία της Ανατολής και της Δύσης να μην είναι τελικά να αποδείξει η μία ότι έχει δίκιο.
Μπορεί να είναι ότι δεν συμφώνησαν πολύ γρήγορα μεταξύ τους.