Το netdecking δεν είναι κάτι που πρέπει να αποφεύγει ένας παίκτης του Riftbound. Αντίθετα, ειδικά όταν μαθαίνεις ένα deck ή προσπαθείς να βελτιωθείς αγωνιστικά, το να ξεκινήσεις από μια λίστα που έχει ήδη αποδείξει ότι λειτουργεί είναι συχνά πιο χρήσιμο από το να προσπαθείς να χτίσεις κάτι από το μηδέν.
Το δύσκολο κομμάτι αρχίζει μετά. Μια λίστα που έκανε Top 8 ή κέρδισε ένα μεγάλο τουρνουά δεν είναι απαραίτητα και η ιδανική λίστα για εσένα. Δημιουργήθηκε για έναν συγκεκριμένο παίκτη, έναν συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού και ένα συγκεκριμένο meta. Η πραγματική δεξιότητα είναι να καταλάβεις πότε χρειάζεται προσαρμογή και, κυρίως, ποια κομμάτια της μπορείς να αλλάξεις χωρίς να καταστρέψεις τον λόγο που ήταν καλή εξαρχής.
Μην Πειράζεις Πρώτα Τον Πυρήνα
Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι να αφαιρούμε μια κάρτα επειδή έμεινε άχρηστη στο χέρι μας σε δύο ή τρία παιχνίδια. Αυτό όμως δεν λέει απαραίτητα τίποτα για την πραγματική της αξία. Μπορεί να αποτελεί μέρος του βασικού synergy του deck, να καλύπτει ένα matchup που δεν εμφανίστηκε ακόμη ή απλώς να είχε μιά κακή στιγμή.
Γι’ αυτό έχει νόημα να βλέπουμε ένα decklist σε τρία επίπεδα: τον βασικό πυρήνα που κάνει το deck να λειτουργεί, τα δυνατά staples των Domains του και τα flex slots. Τα τελευταία είναι συνήθως το καλύτερο σημείο για να ξεκινήσεις. Είναι κάρτες που υποστηρίζουν το σχέδιο παιχνιδιού, καλύπτουν μια συγκεκριμένη ανάγκη ή προσθέτουν interaction, αλλά η αφαίρεσή τους δεν αλλάζει την ταυτότητα ολόκληρου του deck.
Η λογική είναι απλή: πριν αλλάξεις μια κάρτα, πρέπει να ξέρεις γιατί υπήρχε εκεί.
Η Καλύτερη Λίστα Δεν Είναι Ίδια Για Όλους
Ένα deck μπορεί να έχει δομηθεί γύρω από τον τρόπο που προτιμά να παίζει ο δημιουργός του. Κάποιος μπορεί να κρατά περισσότερο interaction και να περιμένει, ενώ κάποιος άλλος να θέλει να αναπτύσσει board νωρίτερα και να πιέζει τον αντίπαλο.
Αυτό σημαίνει ότι δύο παίκτες μπορούν να χρησιμοποιούν τον ίδιο βασικό πυρήνα και να χρειάζονται διαφορετικά flex slots. Η προσαρμογή στο προσωπικό playstyle είναι θεμιτή, αρκεί να μην μετατρέπεται σε δικαιολογία για αυθαίρετες αλλαγές.
Ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει το local meta. Μια λίστα για Regional Qualifier είναι φτιαγμένη για ένα μεγάλο και ανοιχτό πεδίο, ενώ σε ένα Nexus Night μπορεί να ξέρεις πολύ καλά τι παίζουν οι περισσότεροι από τους τακτικούς σου αντιπάλους. Αν βλέπεις συνεχώς τα ίδια δύο ή τρία decks, είναι λογικό να προσαρμόσεις τη λίστα σου περισσότερο προς αυτά αντί να προετοιμάζεσαι για ένα θεωρητικό meta που δεν θα συναντήσεις ποτέ.
Rune Split Και Battlefields Δεν Είναι Αυτόματα
Το ίδιο ισχύει και για τα Runes. Το 6/6 είναι συνηθισμένο, αλλά δεν είναι κάποιος γενικός κανόνας που αντιγράφεται χωρίς σκέψη. Αυτό που πρέπει να κοιτάς είναι πόσο συχνά χρειάζεσαι κάθε χρώμα Power, πόσο νωρίς το χρειάζεσαι και αν υπάρχουν σημαντικές κάρτες με περισσότερες απαιτήσεις για Power.
Ένα 7/5 μπορεί να είναι σωστό όταν το deck γέρνει λίγο περισσότερο προς ένα Domain, ενώ τα 8/4 ή 9/3 έχουν νόημα μόνο όταν το δεύτερο Domain λειτουργεί ξεκάθαρα συμπληρωματικά και οι απαιτήσεις του εμφανίζονται αργότερα στο παιχνίδι. Δεν έχει σημασία μόνο πόσες κάρτες ενός χρώματος παίζεις, αλλά πότε πρέπει πραγματικά να τις χρησιμοποιήσεις.
Παρόμοια σκέψη χρειάζονται και τα Battlefields, ειδικά στο Best-of-3. Δεν είναι απαραίτητο και τα τρία να εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Ένα μπορεί να είναι καλύτερο όταν παίζεις πρώτος και θέλεις να μεγαλώσεις το αρχικό σου πλεονέκτημα, ενώ ένα άλλο μπορεί να είναι πιο χρήσιμο όταν παίζεις δεύτερος και χρειάζεσαι τρόπο να σταθεροποιήσεις το παιχνίδι. Η επιλογή τους πρέπει να αποτελεί μέρος του συνολικού matchup plan και όχι απλώς κάτι που αντιγράφεις μαζί με τις 40 κάρτες.
Το Sideboard Πρέπει Να Έχει Συγκεκριμένη Δουλειά
Αν υπάρχει ένα σημείο όπου το refinement γίνεται πραγματικά σημαντικό, αυτό είναι το sideboard. Δεν αρκεί να βάλεις μέσα δέκα καλές κάρτες. Κάθε slot πρέπει να έχει συγκεκριμένο λόγο ύπαρξης.
Η πιο χρήσιμη ερώτηση είναι πολύ απλή: «Σε ποιο matchup μπαίνει αυτή η κάρτα;». Αν δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να μην αξίζει τη θέση της. Οι sideboard κάρτες είναι συνήθως δυνατές επειδή έχουν πολύ υψηλή αξία σε συγκεκριμένες καταστάσεις και πολύ χαμηλότερη αλλού. Αν μια κάρτα είναι καλή απέναντι σχεδόν σε όλους, ίσως πρέπει να εξετάσεις αν ανήκει στο main deck.
Ταυτόχρονα, δεν χρειάζεται να προσπαθείς να διορθώσεις κάθε κακό matchup. Αν ένα πολύ δύσκολο deck αποτελεί μικρό μέρος του meta, ίσως δεν αξίζει να αφιερώσεις πέντε ή έξι slots για να το κάνεις απλώς λιγότερο κακό. Αν όμως το ίδιο matchup αντιπροσωπεύει μεγάλο μέρος του περιβάλλοντος, τότε η επένδυση αυτή μπορεί να είναι πολύ σωστή.
Το ζητούμενο δεν είναι μόνο το «ποιο matchup είναι κακό». Είναι πόσο συχνά περιμένεις να το συναντήσεις και πόσο πραγματικά αλλάζει η πιθανότητα νίκης σου όταν τραβήξεις τις sideboard κάρτες που επέλεξες.
Το Testing Πρέπει Να Σου Δίνει Απαντήσεις
Όταν εξετάζεις μια αλλαγή, μην περιμένεις απλώς να δεις αν η νέα κάρτα «σου άρεσε». Σύγκρινε τη διαρκώς με αυτήν που αντικατέστησε. Κάθε φορά που τραβάς τη νέα επιλογή, σκέψου αν στη συγκεκριμένη κατάσταση θα προτιμούσες την παλιά.
Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στα flex slots. Αν μία κάρτα φαίνεται μέτρια κάθε φορά που έρχεται στο χέρι σου και η πιθανή αντικατάσταση της θα ήταν καλύτερη στις περισσότερες από αυτές τις ίδιες καταστάσεις, τότε έχεις πραγματικό λόγο να κάνεις την αλλαγή.
Το ίδιο ισχύει και για το sideboard. Αν έχεις παίξει δεκάδες games και μια κάρτα δεν μπήκε ούτε μία φορά, πρέπει να αναρωτηθείς αν είναι υπερβολικά συγκεκριμένη ή αν το matchup για το οποίο υπάρχει δεν είναι πλέον αρκετά σημαντικό. Τα sideboard slots είναι πολύτιμα για να παραμένουν δεσμευμένα σε απαντήσεις που σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποιούνται.
Μια Καλή Λίστα Δεν Είναι Ποτέ Πραγματικά Τελειωμένη
Το refinement δεν τελειώνει όταν βρεις 40 κάρτες που σου αρέσουν. Το meta αλλάζει, κάποια decks ανεβαίνουν, άλλα εξαφανίζονται και κάθε νέο set δημιουργεί διαφορετικές απαιτήσεις. Μια επιλογή που ήταν σωστή πριν από έναν μήνα μπορεί σήμερα να μην έχει πια λόγο ύπαρξης.
Γι’ αυτό ο στόχος δεν είναι να βρεις το «τέλειο decklist». Είναι να έχεις την καλύτερη δυνατή εκδοχή του για το περιβάλλον που περιμένεις να αντιμετωπίσεις τώρα.
Το να αντιγράψεις μια δυνατή λίστα είναι εύκολο. Το να καταλάβεις ποια κομμάτια της είναι απαραίτητα, ποια μπορούν να αλλαχθούν και γιατί, είναι αυτό που τελικά σε κάνει καλύτερο deckbuilder — ακόμη κι αν δεν έχτισες ποτέ το deck από την αρχή.