Η preview season του Radiance μπορεί να ξεκινά επίσημα στις 25 Σεπτεμβρίου από το Regional Qualifier του Λος Άντζελες, όμως η Riot μας έδωσε ήδη μια πρώτη γερή γεύση από όσα έρχονται. Κατά τη διάρκεια της μετάδοσης του League Championship Series στις 18 Σεπτεμβρίου εμφανίστηκε η Neeko, Blending In, μια Champion που δεν ξεχωρίζει μόνο για το ιδιαίτερο effect της, αλλά και για το ότι εισάγει μια εντελώς διαφορετική λογική στο deckbuilding του Riftbound.

Η Neeko κοστίζει 6 Energy, έχει 4 Might και, αντί να ανήκει σε κάποιο από τα γνωστά Domains, είναι Neutral. Το ίδιο το κείμενο της κάρτας εξηγεί αμέσως τι σημαίνει αυτό: οι Neutral κάρτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε decks οποιουδήποτε Domain.

Από μόνο του, αυτό είναι ήδη μια σημαντική αλλαγή. Μέχρι σήμερα η επιλογή των Domains έβαζε σαφή όρια στο ποιές κάρτες μπορούσε να χρησιμοποιήσει κάθε deck. Η εμφάνιση των Neutral καρτών προσθέτει πλέον μια κατηγορία που μπορεί να περάσει αυτά τα όρια, τουλάχιστον όταν μια κάρτα έχει αυτή την ιδιότητα. Η Neeko είναι η πρώτη καθαρή εικόνα που έχουμε για το πώς αυτή η νέα λογική μπορεί να επηρεάσει πραγματικά το παιχνίδι.

Το πιο ενδιαφέρον μέρος της κάρτας, όμως, βρίσκεται ακριβώς από κάτω.

Αν η Neeko βρίσκεται στο deck σου, πριν από το παιχνίδι επιλέγεις τρεις διαφορετικούς Legends επιπλέον του βασικού σου. Η κάρτα διευκρινίζει μάλιστα ότι «different» σημαίνει πως κανένας από αυτούς δεν μπορεί να έχει το ίδιο όνομα με κάποιον άλλο.

Όταν στη συνέχεια παίξεις τη Neeko, επιλέγεις έναν από αυτούς τους τρεις Legends και τον προσθέτεις στη Legend Zone σου για όσο διάστημα η Neeko παραμένει στο board.

Και κάπου εδώ αλλάζουν όσα θεωρούσαμε δεδομένα.

Μέχρι τώρα, η επιλογή του Legend ήταν μία από τις πιο θεμελιώδεις αποφάσεις πριν καν ξεκινήσει ένα παιχνίδι Riftbound. Επιλέγεις τον Legend σου, χτίζεις το deck γύρω από τα Domains και τα abilities του και μπαίνεις στο παιχνίδι γνωρίζοντας ποια Legend abilities έχεις στη διάθεσή σου. Η Neeko δεν καταργεί αυτόν τον Legend ούτε τον αντικαθιστά. Αντίθετα, σου επιτρέπει να προσθέσεις έναν δεύτερο Legend στη Legend Zone, έστω και προσωρινά.

Αυτό σημαίνει ότι η επιλογή Legend παύει, τουλάχιστον για ένα deck που χρησιμοποιεί τη Neeko, να είναι αποκλειστικά μία και αμετάβλητη απόφαση.

Ο παίκτης γνωρίζει από πριν τρεις επιπλέον επιλογές και, όταν η Neeko εμφανιστεί στο board, μπορεί να αποφασίσει ποια από αυτές ταιριάζει καλύτερα στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί. Δεν μιλάμε επομένως απλώς για ένα unit με διαφορετικά effects ανά matchup. Μιλάμε για πρόσβαση σε διαφορετικές Legend abilities ανάλογα με το παιχνίδι που βρίσκεται μπροστά σου.

Αυτό είναι και το στοιχείο που κάνει τη Neeko πολύ πιο ενδιαφέρουσα από ένα απλό spoiler.

Ένα deck θα μπορούσε θεωρητικά να χρησιμοποιεί τους τρεις έξτρα Legends σαν ένα μικρό toolbox. Μία επιλογή μπορεί να έχει αξία απέναντι σε συγκεκριμένο είδος στρατηγικής, κάποια άλλη να προσφέρει περισσότερο value σε ένα αργό παιχνίδι και μια τρίτη να εξυπηρετεί μία εντελώς διαφορετική κατάσταση. Το πόσο χρήσιμη θα είναι τελικά αυτή η ευελιξία θα εξαρτηθεί φυσικά από τους διαθέσιμους Legends, το κόστος του να παίξεις ένα 6 Energy unit και το πόσο εύκολο είναι να παραμείνει η Neeko στο board.

Δεν υπάρχει λόγος σε αυτό το σημείο να τη χαρακτηρίσουμε δυνατή ή αδύναμη. Υπάρχει όμως κάθε λόγος να πούμε ότι το design της δημιουργεί έναν καινούργιο άξονα στο deckbuilding.

Η Neeko αφήνει και μεγάλα ερωτήματα

Η αποκάλυψη της κάρτας δημιουργεί ταυτόχρονα αρκετές απορίες που το σημερινό rules framework του Riftbound δεν έχει χρειαστεί μέχρι τώρα να απαντήσει.

Πού ακριβώς βρίσκονται αυτοί οι τρεις Legends πριν παιχτεί η Neeko; Πρέπει να δηλώνονται μαζί με το deck σε ένα τουρνουά; Παραμένουν οι ίδιοι σε ολόκληρο το match; Τι συμβαίνει αν δύο αντίγραφα της Neeko βρίσκονται ταυτόχρονα στο board;

Το ίδιο το card text δεν δίνει απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα και η Riot δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει το rules update του Radiance που θα εξηγεί πλήρως τις νέες αλληλεπιδράσεις. Η κοινότητα έχει ήδη αρχίσει να συζητά τέτοια σενάρια, αλλά προς το παρόν παραμένουν ερωτήματα και όχι επίσημα rulings.

Για τον ίδιο λόγο χρειάζεται προσοχή και σε κάτι ακόμη: οι τρεις Legends δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως sideboard μόνο και μόνο επειδή λειτουργούν σαν πρόσθετες επιλογές. Η κάρτα δεν χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο και μέχρι να υπάρξει επίσημη διευκρίνιση για το πώς δηλώνονται και πού βρίσκονται, οποιαδήποτε τέτοια περιγραφή θα είναι απλά μία υπόθεση.

Υπάρχει επίσης μια σημαντική διάκριση ανάμεσα στην πρόσβαση σε μια επιπλέον Legend ability και στην αλλαγή των Domains του deck. Το κείμενο της Neeko λέει ότι ο επιλεγμένος Legend προστίθεται στη Legend Zone. Δεν λέει ότι αλλάζει το Domain Identity του deck ή ότι ξεκλειδώνει κάρτες από νέα Domains. Μέχρι η Riot να δημοσιεύσει διαφορετικό κανόνα για το Radiance, δεν υπάρχει βάση για να θεωρήσουμε ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο.

Ένα reveal που μας λέει περισσότερα από μία κάρτα

Η Neeko είχε εμφανιστεί νωρίτερα μέσα στον Σεπτέμβριο σε φωτογραφίες από το PAX West, όμως εκείνη η εμφάνιση δεν αποτελούσε επίσημο preview και βασικά στοιχεία της κάρτας δεν διαβάζονταν καθαρά. Η παρουσία της στη μετάδοση του LCS μάς δίνει πλέον την ολοκληρωμένη εικόνα: Neeko, Blending In, Neutral Champion Unit, 6 Energy και 4 Might, με το effect των τριών επιπλέον Legends.

Και αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο στοιχείο της συγκεκριμένης αποκάλυψης. Η Neeko δεν είναι ενδιαφέρουσα επειδή απλώς κάνει κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. Είναι ενδιαφέρουσα επειδή ακουμπά δύο από τις βασικές γραμμές πάνω στις οποίες χτίζεται ένα Riftbound deck: ποια κάρτα μπορεί να παίξει και ποια Legend abilities μπορεί να έχει διαθέσιμες.

Το Radiance δεν έχει ακόμη ανοίξει όλα του τα χαρτιά. Η Neeko, όμως, μας έδειξε ήδη ότι ορισμένοι από τους κανόνες που μέχρι σήμερα θεωρούσαμε σταθερούς μπορεί πλέον να έχουν πολύ μεγαλύτερη ευελιξία.

Το ban του Stacked Deck δεν αφορά μόνο τον Kennen. Μπορεί η Riot να εξήγησε την απόφασή της έχοντας ξεκάθαρα στο μυαλό τη δύναμη και τη συνέπεια του συγκεκριμένου deck, όμως η κάρτα είχε εξελιχθεί σε σημαντικό εργαλείο για αρκετές ακόμη στρατηγικές.

Αυτό είναι και το ενδιαφέρον σημείο της επόμενης ημέρας. Το ερώτημα δεν είναι απλώς αν ο Kennen θα παραμείνει στην κορυφή. Είναι ποια decks θα μπορέσουν να καλύψουν το κενό του Stacked Deck, ποια θα χάσουν περισσότερο από όσο φαίνεται αρχικά και ποια θα βρεθούν ξαφνικά σε καλύτερη θέση χωρίς να έχουν αλλάξει ούτε μία κάρτα.

Ουσιαστικά πρέπει να ξεχωρίσουμε ακριβώς αυτές τις τρεις κατευθύνσεις: τον Kennen που χάνει συνέπεια, τα υπόλοιπα μωβ decks που πρέπει να προσαρμοστούν και decks όπως τα Akali και Irelia που ενδέχεται να αποκτήσουν περισσότερο χώρο.

Ο Kennen Χάνει Τη Σταθερότητα, Όχι Τη Δύναμη Του

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι ότι το ban δεν αφαιρεί τα ισχυρότερα plays του Kennen.

Ο Nocturne, το Lightning Rush και τα υπόλοιπα βασικά εργαλεία της στρατηγικής παραμένουν κανονικά διαθέσιμα. Αυτό που αλλάζει είναι πόσο αξιόπιστα μπορεί το deck να τα βρίσκει τη στιγμή που τα χρειάζεται.

Το Stacked Deck λειτουργούσε εξαιρετικά καλά μαζί με το Lightning Rush και έκανε την αναζήτηση των βασικών κομματιών πολύ πιο σταθερή. Χωρίς αυτό, ο Kennen εξακολουθεί να έχει πρόσβαση στις ίδιες ισχυρές κάρτες, αλλά η διαδρομή προς αυτές γίνεται πιο αβέβαιη.

Αυτή είναι σημαντική διαφορά.

Σε ένα deck που χτίζει μεγάλο μέρος της δύναμης του γύρω από το να βρίσκει το σωστό κομμάτι τη σωστή στιγμή, ακόμη και μια μικρή πτώση στη συνέπεια μπορεί να μεταφραστεί σε περισσότερα παιχνίδια όπου η… μηχανή δεν λειτουργεί τόσο ομαλά.

Δεν σημαίνει ότι ο Kennen εξαφανίζεται. Σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί πλέον να κερδίζει περισσότερα παιχνίδια χωρίς να εκτελεί πάντα το ιδανικό του sequence.

Το Μεγαλύτερο Πρόβλημα Ίσως Είναι Για Τα Υπόλοιπα Μωβ Decks

Εδώ το ban γίνεται πιο ενδιαφέρον.

Το Stacked Deck δεν ήταν αποκλειστικά κάρτα του Kennen. Η συγκεκριμένη κάρτα χρησιμοποιούνταν επίσης σε λίστες των Ezreal, Diana, Mel, αλλά και σε ορισμένα builds των Sivir και Aurora.

Και αυτά τα decks δεν έχουν απαραίτητα την ίδια πολυτέλεια με τον Kennen.

Ο Kennen παραμένει ένα deck με πολύ υψηλό επίπεδο δύναμης ακόμη και αν γίνει λιγότερο συνεπής. Για μια στρατηγική που βρισκόταν ήδη λίγο χαμηλότερα, όμως, η απώλεια ενός τόσο αποδοτικού εργαλείου αναζήτησης μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολη.

Η λογική είναι απλή: όταν δύο decks χάνουν την ίδια κάρτα, δεν σημαίνει ότι χάνουν το ίδιο ποσοστό της πραγματικής τους δύναμης.

Το ένα μπορεί να έχει αρκετό περιθώριο ώστε να απορροφήσει την απώλεια. Το άλλο μπορεί να χρειαστεί να ξαναχτίσει σημαντικό μέρος του game plan του.

Ο Ezreal Μπαίνει Ξανά Στο Εργαστήριο

Ο Ezreal είναι από τα πιο ενδιαφέροντα παραδείγματα.

Το Stacked Deck έδινε στις μωβ λίστες έναν εύκολο τρόπο να βρίσκουν τα σωστά κομμάτια και να φέρνουν το deck προς το σημείο που ήθελαν. Χωρίς αυτό, οι Ezreal παίκτες θα χρειαστεί πιθανότατα να αποφασίσουν αν θέλουν να αντικαταστήσουν απλώς την κάρτα ή να αλλάξουν περισσότερο τη φιλοσοφία της λίστας τους.

Μπορεί να δούμε περισσότερη αναζήτηση γύρω από διαφορετικές λύσεις από το Pack of Wonders, καθώς η απώλεια του Stacked Deck αναγκάζει να βρεθούν νέα builds.

Αυτό ίσως αποδειχθεί πιο ενδιαφέρον από μια απλή αλλαγή καρτών σε τρία slots.

Ένα ban αυτού του τύπου συχνά αποκαλύπτει πόσο πολύ είχε αρχίσει μια ολόκληρη κατηγορία decks να χτίζεται γύρω από μία κάρτα που θεωρούνταν δεδομένη.

Diana Και Mel Έχουν Διαφορετικό Πρόβλημα

Η Diana έχει περισσότερες πιθανότητες να αντέξει, ακριβώς επειδή η συνολική της στρατηγική δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το Stacked Deck. Αυτό δεν σημαίνει ότι η απώλεια είναι αμελητέα. Η λίστα γίνεται λιγότερο σταθερή και θα πρέπει να βρει άλλους τρόπους να διατηρήσει τη ροή της.

Για τη Mel, η εικόνα μπορεί να είναι πιο δύσκολη. Ορισμένες Mel στρατηγικές μπορεί να χάσουν αρκετό έδαφος μετά την αλλαγή, αν δεν βρεθεί γρήγορα μια εξίσου λειτουργική λύση. Πρόκειται πάντως για εκτίμηση και όχι για κάτι που έχουμε ήδη δει να επιβεβαιώνεται σε μεγάλες διοργανώσεις.

Και αυτό είναι σημαντικό να το κρατήσουμε.

Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στη φάση των προβλέψεων. Τα πρώτα μεγάλα events μετά τις 18 Σεπτεμβρίου θα δείξουν ποιες από αυτές τις ανησυχίες ήταν πραγματικές και ποιες λύθηκαν μέσα από λίγες ημέρες testing.

Η Akali Δεν Έχασε Τίποτα — Και Αυτό Από Μόνο Του Μετράει

Μερικές φορές ο μεγαλύτερος κερδισμένος ενός ban δεν είναι αυτός που παίρνει κάτι.

Είναι αυτός που δεν χάνει τίποτα.

Η Akali μπορεί να βρεθεί σε καλύτερη θέση απλώς επειδή αρκετοί ανταγωνιστές της γίνονται λιγότερο συνεπείς.

Το timing είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον.

Η Akali είχε ήδη αρχίσει να δείχνει πολύ μεγαλύτερη δυναμική πριν από το ban. Δεν χρειάζεται επομένως να γίνει ξαφνικά καλύτερο deck για να ανέβει στην ιεραρχία. Αρκεί τα decks γύρω της να χάσουν λίγο από τη δύναμη τους.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο κάθε ban list: η σχετική δύναμη.

Ένα deck μπορεί να παραμείνει ακριβώς ίδιο και παρ’ όλα αυτά να γίνει καλύτερη επιλογή μέσα σε ένα νέο περιβάλλον.

Και Η Irelia Μπορεί Να Βρει Περισσότερο Χώρο

Παρόμοια συζήτηση γίνεται και για την Irelia.

Ορισμένες εκδοχές της δεν βασίζονταν τόσο έντονα στο Stacked Deck, κάτι που σημαίνει ότι η αλλαγή τις αγγίζει λιγότερο. Αν παράλληλα υποχωρήσουν decks που αποτελούσαν βασικούς ανταγωνιστές της, μπορεί να αποκτήσει περισσότερο χώρο χωρίς να χρειαστεί κάποια θεαματική νέα ανακάλυψη.

Αυτό δεν σημαίνει ότι Akali και Irelia γίνονται αυτομάτως τα δύο decks που πρέπει να παίξουν όλοι.

Σημαίνει ότι ξεκινούν την επόμενη περίοδο έχοντας δεχθεί μικρότερο πλήγμα από αρκετούς άμεσους ανταγωνιστές τους.

Και σε ένα meta όπου οι διαφορές ανάμεσα στα κορυφαία decks δεν είναι τεράστιες, αυτό μπορεί να αποδειχθεί αρκετό.

Το Πραγματικό Ερώτημα Είναι Τι Θα Αντικαταστήσει Το Stacked Deck

Ίσως όλη η συζήτηση τελικά κριθεί εδώ.

Αν οι παίκτες ανακαλύψουν γρήγορα μια κάρτα που καλύπτει μεγάλο μέρος της λειτουργίας του Stacked Deck, η αλλαγή μπορεί να αποδειχθεί μικρότερη από όσο φαίνεται σήμερα.

Αν όμως δεν υπάρχει πραγματικό υποκατάστατο, τότε δεν θα μιλάμε απλώς για αλλαγή δύο ή τριών καρτών στις λίστες.

Θα μιλάμε για διαφορετικό τρόπο deckbuilding.

Τα μωβ decks ίσως χρειαστεί να επενδύσουν περισσότερο σε card draw, να αποδεχθούν τη μεγαλύτερη αστάθεια ή να εγκαταλείψουν ορισμένα combos που απαιτούσαν πολύ πιο αξιόπιστη πρόσβαση σε συγκεκριμένα κομμάτια. Αυτό είναι και το βασικό ερώτημα που αφήνει ανοιχτό η ανάλυση αυτή: όχι αν υπάρχει απλώς αντικαταστάτης, αλλά ποια decks μπορούν να παραμείνουν πραγματικά συνεπή χωρίς το Stacked Deck.

Το Νέο Meta Δεν Θα Το Μάθουμε Στα Χαρτιά

Αυτή τη στιγμή μπορούμε να κάνουμε αρκετές προβλέψεις.

Ο Kennen λογικά παραμένει ισχυρός αλλά λιγότερο σταθερός. Τα υπόλοιπα μωβ decks έχουν μεγαλύτερο πρόβλημα να λύσουν. Akali και Irelia έχουν λόγους να αισθάνονται λίγο καλύτερα για τη θέση τους.

Αλλά όλα αυτά παραμένουν προβλέψεις.

Το πραγματικό meta μετά το ban θα αρχίσει να φαίνεται μόνο όταν έχουμε αρκετά παιχνίδια και μεγάλες διοργανώσεις με τις νέες λίστες. Τα πρώτα τουρνουά μετά τις 18 Σεπτεμβρίου θα είναι αυτά που θα δείξουν τι πραγματικά άλλαξε.

Και αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της απόφασης.

Το Stacked Deck δεν ήταν απλώς μία ισχυρή κάρτα που εξαφανίζεται από τις λίστες.

Ήταν ένα εργαλείο πάνω στο οποίο πολλά decks είχαν μάθει να βασίζονται.

Από τις 18 Σεπτεμβρίου, θα μάθουμε ποια από αυτά ήταν πραγματικά δυνατά — και ποια ήταν πολύ πιο εξαρτημένα από το Stacked Deck απ’ όσο νομίζαμε.

Το Vendetta κυκλοφορεί παντού με τις ίδιες κάρτες και τους ίδιους κανόνες. Θα περίμενε κανείς λοιπόν, όσο περνούν οι εβδομάδες, οι μεγαλύτερες competitive σκηνές του Riftbound να αρχίσουν να συγκλίνουν προς περίπου την ίδια εικόνα.

Μέχρι στιγμής, δεν συμβαίνει ακριβώς αυτό.

Στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική έχει διαμορφωθεί σχετικά γρήγορα μια κοινή αντίληψη για το ποια decks αποτελούν το κέντρο του Vendetta meta. Ο Kennen έχει βρεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο, ενώ γύρω του εναλλάσσονται επιλογές όπως Master Yi, Rengar, Irelia και οι στρατηγικές που επιχειρούν να τον χτυπήσουν.

Στην Κίνα, αντίθετα, το ανταγωνιστικό περιβάλλον μοιάζει να παραμένει πολύ πιο ανοιχτό. Ο Kennen υπάρχει, πετυχαίνει και παραμένει σημαντικός. Δεν έχει όμως καταφέρει να συγκεντρώσει γύρω του το κινεζικό meta με τον ίδιο τρόπο.

Δεν πρόκειται για το ποια πλευρά «παίζει καλύτερα». Το ενδιαφέρον είναι ότι δύο μεγάλες competitive κοινότητες φαίνεται να προσπαθούν να λύσουν το ίδιο παιχνίδι με διαφορετικό τρόπο.

Στη Δύση Η Συζήτηση Βρήκε Γρήγορα Το Κέντρο Της

Τα πρώτα μεγάλα Vendetta events στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική έστειλαν αρκετά γρήγορα ένα μήνυμα: όποιο deck κι αν επιλέξεις, πρέπει να έχεις σοβαρό πλάνο απέναντι στον Kennen.

Στην Ottawa ήταν μακράν η δημοφιλέστερη επιλογή της πρώτης ημέρας, παρότι το τρόπαιο τελικά κατέληξε στον Rengar. Στο Top 8 μπήκαν τρεις Kennen και τρεις Rek’Sai, ένα αποτέλεσμα που ήδη έδειχνε ότι η παρουσία ενός deck μπορεί να επηρεάζει ολόκληρο το περιβάλλον χωρίς απαραίτητα να παίρνει την πρώτη θέση.

Η Βαρκελώνη έκανε αυτή την εικόνα ακόμη πιο καθαρή. Σε ένα RQ 2.224 παικτών, ο Kennen ήταν ο πιο δημοφιλής Legend, είχε εξαιρετική πορεία στη διοργάνωση και έβαλε τρεις παίκτες στο Top 8. Το τρόπαιο πήγε τελικά στον Ornn του MICE TheManLand, ο οποίος χρειάστηκε να περάσει από Kennen στον δρόμο προς τη νίκη.

Αυτό είναι σημαντικό γιατί ένα meta δεν καθορίζεται μόνο από τον νικητή. Καθορίζεται και από το deck που αναγκάζει όλους τους υπόλοιπους να αναρωτιούνται πώς θα το αντιμετωπίσουν.

Στη δυτική σκηνή, λοιπόν, ο Kennen έχει αναλάβει ακριβώς αυτόν τον ρόλο.

Στην Κίνα Η Ιεραρχία Δεν Είναι Τόσο Καθαρή

Το κινεζικό κομμάτι έχει ακολουθήσει διαφορετική διαδρομή.

Στο Regional Open της Γουχάν, ο Kennen ήταν ξανά ο δημοφιλέστερος Legend, όμως το Top 8 απλώθηκε σε Irelia, Kennen, Fiora, Akali, Azir και Diana. Το τρόπαιο πήγε στην Irelia, ενώ δύο διαφορετικές Diana έφτασαν μέχρι την τελική οκτάδα.

Δεν ήταν απλώς ένα περίεργο αποτέλεσμα ενός Σαββατοκύριακου. Η Σενγιάνγκ συνέχισε προς την ίδια κατεύθυνση. Εκεί ο Kennen παρέμεινε η δημοφιλέστερη επιλογή στην πρώτη ημέρα, αλλά έμεινε κάτω από το 10%, ενώ περισσότερο από το μισό του event χωρίστηκε σε Legends εκτός της πρώτης επτάδας δημοτικότητας. Στο τέλος, το τρόπαιο πήγε στην Akali και μέχρι και η Vex κατάφερε να εμφανιστεί στο Top 8.

Το αξιοσημείωτο δεν είναι λοιπόν ότι η Κίνα έχει βρει κάποιο deck που η Δύση αγνοεί.

Είναι ότι δεν φαίνεται να έχει την ίδια ανάγκη να καταλήξει γρήγορα σε μία «στενή» ιεραρχία.

Δύο Διαφορετικοί Τρόποι Να Δημιουργηθεί Ένα Meta

Εδώ βρίσκεται και η πραγματική σύγκριση.

Στη Δύση, όταν μια στρατηγική αρχίζει να εμφανίζει επαναλαμβανόμενη επιτυχία, η ανταγωνιστική κοινότητα τείνει να συγκεντρώνεται γρήγορα γύρω της. Οι καλύτερες λίστες κυκλοφορούν, περισσότεροι καλοί παίκτες τις δοκιμάζουν, οι επιλογές βελτιώνονται και τα υπόλοιπα decks αρχίζουν να αξιολογούνται σε σχέση με αυτό το νέο σημείο αναφοράς.

Αυτό έχει σημαντικά πλεονεκτήματα. Ένα δυνατό deck εξελίσσεται πολύ γρήγορα όταν εκατοντάδες παίκτες προσπαθούν ταυτόχρονα να βρουν την καλύτερη εκδοχή του. Τα κακά builds εξαφανίζονται, οι λεπτομέρειες διορθώνονται και τα matchups μελετώνται πολύ βαθύτερα.

Υπάρχει όμως και ένα μειονέκτημα. Όσο περισσότερο η κοινότητα συμφωνεί ότι έχει ήδη βρει τις σωστές απαντήσεις, τόσο λιγότερο κίνητρο υπάρχει για να συνεχίσει να ψάχνει εκεί όπου οι πρώτες ενδείξεις δεν ήταν τόσο εντυπωσιακές.

Στην Κίνα φαίνεται, τουλάχιστον μέχρι τώρα, να συμβαίνει περισσότερο το αντίθετο. Περισσότεροι Legends εξακολουθούν να κάνουν σοβαρές επαναλήψεις και οι μεγάλες διοργανώσεις διατηρούν μεγαλύτερη ποικιλία στρατηγικών στα μεγάλα τραπέζια.

Δεν σημαίνει ότι η μία μέθοδος είναι ανώτερη. Σημαίνει ότι η πίεση της αποδοχής λειτουργεί διαφορετικά.

Όταν Το Meta Γίνεται «Βαρετό»

Αυτή η διαφορά έχει ιδιαίτερη σημασία σε ένα TCG.

Ας υποθέσουμε ότι οι καλύτεροι παίκτες μιας περιοχής συμφωνούν πως το Deck A είναι ξεκάθαρα το καλύτερο. Περισσότεροι καλοί παίκτες θα το επιλέξουν, περισσότερες ώρες δοκιμών θα αφιερωθούν σε αυτό και περισσότερες καλές λίστες του θα εμφανιστούν στα μεγάλα τραπέζια.

Τα καλά αποτελέσματα θα επιβεβαιώσουν την αρχική άποψη και ο κύκλος θα συνεχιστεί.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το Deck A δεν ήταν πράγματι εξαιρετικό. Σημαίνει όμως ότι τα αποτελέσματα του ενισχύονται και από το γεγονός ότι η μεγαλύτερη συγκέντρωση ταλέντου και γνώσης βρίσκεται πλέον πάνω του.

Την ίδια στιγμή, ένας Legend που ξεκίνησε άσχημα μπορεί να μην έχει ποτέ τις ίδιες εκατοντάδες ώρες εξέλιξης. Όχι απαραίτητα επειδή το ταβάνι του είναι χαμηλότερο, αλλά επειδή η κοινότητα αποφάσισε νωρίτερα ότι δεν αξίζει να ψάξει άλλο.

Κάπου εδώ, η ύπαρξη ενός δεύτερου μεγάλου competitive οικοσυστήματος γίνεται εξαιρετικά χρήσιμη.

Η Κίνα Λειτουργεί Σαν Δεύτερο Εργαστήριο

Το κινεζικό Riftbound δεν εξελίσσεται στο περιθώριο της competitive σκηνής. Η Riot έχει χτίσει ξεχωριστό circuit και έχει ήδη ανακοινώσει το Chinese Regional Championship με 256-player invitational, μαζί με μία open διοργάνωση για περισσότερους από 1.500 παίκτες.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει αρκετό βάθος ώστε οι ιδέες να εξελίσσονται ανεξάρτητα.

Και εκεί βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αξία της Ανατολής για έναν Ευρωπαίο ή Αμερικανό παίκτη. Όχι στο να περιμένει ποιο κινεζικό deck θα αντιγράψει την επόμενη εβδομάδα, αλλά στο να έχει πρόσβαση σε ένα δεύτερο σύνολο απαντήσεων για τις ίδιες κάρτες.

Αν ένας Legend θεωρείται μέτριος στη μία περιοχή αλλά συνεχίζει να αποδίδει στην άλλη, αξίζει μία δεύτερη ματιά. Αν ένα matchup θεωρείται λυμένο στη Δύση αλλά οι κινεζικές λίστες το προσεγγίζουν εντελώς διαφορετικά, ίσως υπάρχει κάτι που δεν έχουμε δοκιμάσει.

Δεν χρειάζεται κάθε διαφορετική ιδέα να είναι καλύτερη.

Αρκεί να μην είναι η ίδια.

Η Akali Είναι Ίσως Το Καλύτερο Παράδειγμα

Η Akali δείχνει πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει η εικόνα ενός Legend όταν διαφορετικές κοινότητες συνεχίζουν να δουλεύουν πάνω του.

Στη Βαρκελώνη δεν ήταν στο κέντρο της συζήτησης. Στην Κίνα όμως είχε ήδη καταφέρει να φτάσει στο Top 8 της Γουχάν, ενώ στη Σενγιάνγκ πήρε πλέον και το τρόπαιο.

Παράλληλα, έξω από το κινεζικό circuit, ο Gorica έφτασε σε μια δική του, ιδιαίτερα επεξεργασμένη εκδοχή της ίδιας Legend και απέδειξε ότι υπάρχει πολύ μεγαλύτερο βάθος στο deckbuilding της απ’ όσο έδειχναν οι πρώτες εβδομάδες του Vendetta.

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η Akali πρέπει ξαφνικά να αντικαταστήσει τον Kennen στην κορυφή οποιασδήποτε tier list.

Αποδεικνύει κάτι ίσως πιο χρήσιμο: η πρώτη συλλογική γνώμη μιας competitive κοινότητας δεν είναι απαραίτητα η τελευταία λέξη.

Ούτε Η Ανατολή Ούτε Η Δύση Έχει Βρει «Τη Σωστή Απάντηση»

Είναι δελεαστικό να μετατραπεί αυτή η σύγκριση σε διαγωνισμό. Να πούμε ότι η Κίνα είναι πιο δημιουργική ή ότι η Δύση είναι πιο προηγμένη επειδή επικεντρώνει γρηγορότερα το testing της στα πιο δυνατά decks.

Δεν έχουμε στοιχεία για να υποστηρίξουμε κάτι τέτοιο — και πιθανότατα θα ήταν επιπολαιότητα να το κάνουμε.

Η δυτική προσέγγιση μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική στο να βρίσκει γρήγορα το υψηλότερο επίπεδο ενός ήδη ισχυρού deck. Η κινεζική εικόνα μπορεί να είναι καλύτερη στο να κρατά περισσότερες πιθανές λύσεις ζωντανές για περισσότερο χρόνο.

Και οι δύο διαδικασίες μπορούν να παράγουν εξαιρετικές ιδέες.

Το πραγματικό ενδιαφέρον είναι ότι, προς το παρόν, δεν παράγουν ακριβώς τις ίδιες ιδέες.

Οι Δύο Κόσμοι Ήδη Αρχίζουν Να Συγκλίνουν

Αυτή η απόσταση δεν πρόκειται να κρατήσει για πάντα.

Οι λίστες μιας μεγάλης κινεζικής διοργάνωσης μπορούν σήμερα να βρεθούν στη Δύση λίγες ώρες μετά το τέλος της. Το ίδιο ισχύει αντίστροφα για όσα συμβαίνουν σε Βαρκελώνη, Μιλγουόκι ή κάποιο μεγάλο αμερικανικό Showdown.

Ήδη στη Γουχάν μπορούσαμε να δούμε επιρροές από το αποτέλεσμα της Βαρκελώνης. Ο Ornn είχε μεγαλύτερη παρουσία μετά το ευρωπαϊκό του τρόπαιο, ενώ η Akali συνέχιζε να εξελίσσεται και στις δύο πλευρές.

Αυτό είναι αναπόφευκτο. Οι καλές ιδέες ταξιδεύουν.

Όσο περισσότερο όμως οι δύο σκηνές παραμένουν αρκετά ανεξάρτητες ώστε να φτάνουν μόνες τους σε διαφορετικές λύσεις, τόσο περισσότερα μπορεί να μάθει η μία από την άλλη.

Το Worlds Θα Είναι Η Πραγματική Σύγκρουση

Κάποια στιγμή, όλη αυτή η συζήτηση θα πάψει να είναι θεωρητική.

Η Riot έχει επιβεβαιώσει ότι οι κορυφαίοι παίκτες των Regional Championships θα προκριθούν στο πρώτο Riftbound World Championship. Εκεί δεν θα συγκρίνουμε πλέον αποτελέσματα από διαφορετικά weekends ούτε θα αναρωτιόμαστε πώς θα τα πήγαινε μια κινεζική λίστα απέναντι στο δυτικό περιβάλλον. Θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι.

Μέχρι τότε, όμως, ίσως το πιο χρήσιμο συμπέρασμα δεν αφορά ούτε τον Kennen ούτε την Akali.

Αφορά τον τρόπο με τον οποίο κοιτάμε το ίδιο το meta.

Το ότι ένα μεγάλο μέρος της δυτικής competitive κοινότητας συμφωνεί σε μια ιεραρχία δεν σημαίνει ότι η ιεραρχία είναι λανθασμένη. Σημαίνει όμως ότι κάπου αλλού, χιλιάδες παίκτες χρησιμοποιούν τις ίδιες κάρτες και καταλήγουν σε κάπως διαφορετικές απαντήσεις.

Και για ένα παιχνίδι τόσο νέο όσο το Riftbound, αυτό είναι εξαιρετικά υγιές.

Γιατί μπορεί η μεγαλύτερη αξία της Ανατολής και της Δύσης να μην είναι τελικά να αποδείξει η μία ότι έχει δίκιο.

Μπορεί να είναι ότι δεν συμφώνησαν πολύ γρήγορα μεταξύ τους.

Η Riot ανακοίνωσε δύο νέες προσθήκες στη ban list του Riftbound, οι οποίες θα τεθούν σε ισχύ από τις 18 Σεπτεμβρίου 2026. Τα Ekko, Recurrent και Stacked Deck δεν θα είναι πλέον νόμιμα στο Standard και στο Constructed 2v2.

Η απόφαση έρχεται αμέσως μετά την ολοκλήρωση του Regional Open της Σενγιάνγκ και λίγο πριν από το Regional Qualifier του Λος Άντζελες. Η Riot εξηγεί ότι θέλησε να δημοσιεύσει τις αλλαγές γρήγορα, ώστε οι παίκτες να έχουν χρόνο να προσαρμοστούν ενόψει των επόμενων μεγάλων διοργανώσεων και των Regional Championships.

Οι δύο κάρτες, πάντως, δεν μπαίνουν στη ban list για τον ίδιο λόγο.

Στην περίπτωση του Ekko, Recurrent, το πρόβλημα είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το combo που επιτρέπει. Στην περίπτωση του Stacked Deck, η Riot προχωρά σε μια σαφώς πιο στοχευμένη παρέμβαση απέναντι σε ένα από τα ισχυρότερα decks του σημερινού meta: τον Kennen.

Ekko, Recurrent: Το Πρόβλημα Δεν Ήταν Η Δημοτικότητα

Η Riot παρακολουθούσε το Lux combo deck από την εποχή του Unleashed. Παρότι η παρουσία του στις διοργανώσεις παρέμεινε χαμηλή, η εταιρεία θεωρεί ότι το infinite combo που επιτρέπει ο Ekko δημιουργεί έναν τρόπο παιχνιδιού που δεν ταιριάζει στη φιλοσοφία που θέλει να έχει το Riftbound.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι ο αντίπαλος έχει περιορισμένα περιθώρια αντίδρασης, ενώ η εκτέλεση του combo μπορεί να εξελιχθεί σε μια διαδικασία που θυμίζει παιχνίδι «ενός παίκτη».

Ο σχεδιασμός του Ekko, Recurrent είναι ιδιαίτερος, καθώς μπορεί ουσιαστικά να δημιουργήσει ένα επιπλέον turn και ταυτόχρονα να επαναφέρει τον εαυτό του στον κύκλο των διαθέσιμων καρτών. Η Riot αναγνωρίζει ότι η αρχική ιδέα ήταν να αποτυπώσει την ταυτότητα του χαρακτήρα μέσα από ένα ισχυρό και ριψοκίνδυνο effect, όμως στην πράξη οι infinite αλληλεπιδράσεις που δημιουργήθηκαν αποδείχθηκαν μεγαλύτερο πρόβλημα από όσο άξιζε το σχεδιαστικό όφελος.

Η εταιρεία επισημαίνει επίσης ότι το ban του Ekko δεν αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά τα υπόλοιπα Mind decks, κάτι που έκανε την απόφαση πιο εύκολη.

Stacked Deck: Ένα Ban Που Στοχεύει Τον Kennen

Η περίπτωση του Stacked Deck είναι διαφορετική.

Η Riot θεωρεί ότι η κάρτα προσφέρει υπερβολικά μεγάλη συνέπεια με πολύ μικρό κόστος για το deckbuilding. Μπορεί να μπει εύκολα σχεδόν σε κάθε Chaos στρατηγική, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζεται ιδιαίτερα καλά με κάρτες όπως το Ravenbloom Student και battlefields όπως το Abandoned Hall.

Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, έγινε πολύ πιο έντονο μετά την εμφάνιση του Kennen.

Σε συνδυασμό με το Lightning Rush, το Stacked Deck επιτρέπει στον Kennen να βλέπει πολύ γρήγορα το deck του, αυξάνοντας σημαντικά τις πιθανότητες να βρει τις κάρτες που χρειάζεται. Η Riot αναφέρει συγκεκριμένα το Nocturne, ενώ παράλληλα η ίδια διαδικασία γεμίζει το trash και φέρνει πολύ γρήγορα στο χέρι κάρτες όπως οι Rhasa the Sunderer και Last Rites.

Με άλλα λόγια, το Stacked Deck δεν προσφέρει απλώς value. Βελτιώνει ταυτόχρονα την επιλογή καρτών, την ταχύτητα του deck και μαζί με το Lightning Rush την προετοιμασία του trash.

Και αυτό ακριβώς θέλει να περιορίσει η Riot.

Η Riot Δεν Θέλει Να «Σκοτώσει» Τον Kennen

Το πιο σημαντικό ίσως σημείο της ανακοίνωσης βρίσκεται προς το τέλος της.

Η Riot αναφέρει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τόσο τα win rates των decks στις μεγάλες διοργανώσεις όσο και τη γενικότερη άποψη της κοινότητας. Παράλληλα, δηλώνει ότι θέλει να αποφεύγει την ύπαρξη ενός ξεκάθαρα καλύτερου deck στο αγωνιστικό περιβάλλον.

Σύμφωνα με την ίδια, η παρουσία και το win rate του Kennen έχουν φτάσει σε επίπεδο που δικαιολογεί μια στοχευμένη παρέμβαση.

Η εταιρεία δεν θέλει, όμως, να καταστρέψει τη βασική στρατηγική του deck. Γι’ αυτό και δεν απαγορεύει κάποιο από τα βασικά κομμάτια που ορίζουν την ταυτότητά του. Αντίθετα, αφαιρεί το Stacked Deck, με στόχο να μειώσει τη συνέπεια και τη συνολική του δύναμη χωρίς να τον βγάλει εκτός ανταγωνισμού.

Η Riot περιμένει ότι ο Kennen θα νιώσει έντονα την απώλεια, αφού η σημερινή του λειτουργία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη δυνατότητα να βρίσκει γρήγορα τα κατάλληλα κομμάτια.

Η στρατηγική του, πάντως, παραμένει κανονικά διαθέσιμη.

Τι Αλλάζει Πλέον Για Τον Kennen;

Το βασικό ερώτημα δεν είναι αν το deck θα επιβιώσει.

Το πιθανότερο είναι ότι θα επιβιώσει.

Το ερώτημα είναι πόσο μεγάλη διαφορά θα κάνει η απώλεια ενός τόσο σημαντικού consistency tool.

Ο Kennen έχει χτιστεί σε μεγάλο βαθμό γύρω από τη δυνατότητα να περνά γρήγορα μέσα από το deck του, να βρίσκει τις σωστές κάρτες τη σωστή στιγμή και ταυτόχρονα να προετοιμάζει το trash του για τα επόμενα plays. Η απώλεια του Stacked Deck δεν αφαιρεί κάποιο από τα βασικά finishers ούτε αλλάζει τον πυρήνα της στρατηγικής του. Κάνει, όμως, τη διαδρομή προς αυτά λιγότερο αξιόπιστη.

Και αυτό μπορεί να είναι πολύ πιο σημαντικό απ’ όσο δείχνει με την πρώτη ματιά ένα ban μιας μόνο κάρτας.

Οι Kennen players θα χρειαστεί τώρα να βρουν ποια κάρτα ή ποιος συνδυασμός καρτών μπορεί να καλύψει μέρος αυτού του κενού. Ακόμη κι αν η καλύτερη αντικατάσταση βρεθεί γρήγορα, δύσκολα θα προσφέρει ακριβώς την ίδια λειτουργία.

Το Ban Δεν Επηρεάζει Μόνο Τον Kennen

Η αλλαγή δεν αφορά μόνο όσους παίζουν Kennen.

Για εβδομάδες, μεγάλο μέρος του Vendetta meta έχει προσαρμοστεί γύρω από την παρουσία του. Decks έχουν αλλάξει battlefields, sideboards και βασικές επιλογές καρτών επειδή περίμεναν ότι ο Kennen θα αποτελεί σημαντικό κομμάτι του περιβάλλοντος.

Αν η δύναμή του μειωθεί αισθητά, τότε ένα μέρος αυτών των επιλογών μπορεί να μην είναι πλέον απαραίτητο.

Decks που μέχρι σήμερα βρίσκονταν λίγο κάτω από εκείνον ενδέχεται να αποκτήσουν περισσότερο χώρο. Άλλες στρατηγικές μπορεί να αφαιρέσουν κάρτες που είχαν μπει αποκλειστικά για το συγκεκριμένο matchup και να επενδύσουν περισσότερο στις υπόλοιπες αναμετρήσεις.

Η Riot αναγνωρίζει ότι το ban θα έχει τέτοιου είδους αλυσιδωτές επιπτώσεις στο υπόλοιπο meta. Αυτό, άλλωστε, φαίνεται να είναι μέρος του στόχου.

Γιατί Τώρα;

Το timing μόνο τυχαίο δεν είναι.

Η Riot περίμενε να ολοκληρωθεί το Regional Open της Σενγιάνγκ και στη συνέχεια προχώρησε άμεσα στην ανακοίνωση, με το RQ του Λος Άντζελες να ακολουθεί.

Παράλληλα, στο κείμενο γίνεται αναφορά και στο Major της Τσενγκντού, ενώ στη συνέχεια της σεζόν ακολουθούν τα Regional Championships.

Η εταιρεία φαίνεται να προτιμά να πραγματοποιήσει την αλλαγή τώρα, πριν ξεκινήσει η επόμενη μεγάλη φάση του competitive Riftbound, αντί να αφήσει τον σημερινό Kennen να συνεχίσει αμετάβλητος μέχρι τα σημαντικότερα events του τέλους της χρονιάς.

Η ημερομηνία εφαρμογής, πάντως, αφήνει μικρό περιθώριο προσαρμογής. Από τις 18 Σεπτεμβρίου, οι υπάρχουσες λίστες του Kennen θα χρειαστούν άμεσα αλλαγές.

Το Vendetta Meta Αλλάζει Ξανά

Τα δύο bans λύνουν δύο πολύ διαφορετικά προβλήματα.

Το Ekko, Recurrent αποχωρεί επειδή η Riot θεωρεί ότι το infinite combo που επιτρέπει δημιουργεί έναν τρόπο παιχνιδιού με περιορισμένη αλληλεπίδραση και υπερβολικά «μονοπρόσωπη» εκτέλεση.

Το Stacked Deck, αντίθετα, αποχωρεί επειδή έχει γίνει μέρος μιας μηχανής που η Riot θεωρεί υπερβολικά συνεπής και αποτελεσματική.

Και εδώ βρίσκεται η πραγματικά μεγάλη είδηση.

Ο Kennen έχει αποτελέσει ένα από τα βασικά σημεία αναφοράς του Vendetta και πλέον η ίδια η Riot αναγνωρίζει ότι η παρουσία και οι επιδόσεις του δικαιολογούν παρέμβαση. Δεν τον αφαιρεί από το παιχνίδι, αλλά αφαιρεί ένα από τα εργαλεία που του επέτρεπαν να εκτελεί το πλάνο του με τόσο μεγάλη συνέπεια.

Από εδώ και πέρα υπάρχουν δύο βασικά ενδεχόμενα. Είτε ο Kennen θα βρει γρήγορα τον καλύτερο τρόπο να προσαρμοστεί και θα παραμείνει στην κορυφή, είτε η απώλεια του Stacked Deck θα είναι αρκετή ώστε να μειώσει τη διαφορά από τα υπόλοιπα κορυφαία decks.

Το RQ του Λος Άντζελες θα είναι το πρώτο μεγάλο τεστ.

Και αυτή τη φορά, ο Kennen θα πρέπει να δώσει την απάντηση χωρίς το Stacked Deck.

Καλώς ήρθατε σε ένα ακόμη Rifty’s Greek Meta Report. Και αυτή την εβδομάδα, παρότι ο Kennen κάνει ό,τι μπορεί για να τραβήξει πάλι όλη την προσοχή πάνω του, εγώ θέλω να ξεκινήσω από κάπου αλλού.

Από την Akali.

Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, η παρουσία της στην ελληνική κοινότητα ήταν σχεδόν μια υποσημείωση. Την προηγούμενη εβδομάδα βρισκόταν στο 2,27%. Τώρα ανεβαίνει στο 8,16%, ισοβαθμεί με τον Nasus και βρίσκεται πίσω μόνο από Kennen και Master Yi.

Μία εβδομάδα δεν αρκεί για να πούμε πως κάτι είναι νέα τάση. Το έχουμε πει πολλές φορές και θα συνεχίσω να το λέω. Αυτή τη φορά, όμως, το timing είναι δύσκολο να αγνοηθεί.

Η Akali μόλις κέρδισε ένα από τα μεγαλύτερα RQ της χρονιάς στα χέρια του Gorica. Ακολούθησε μεγάλη συζήτηση γύρω από τη Legend, τον τρόπο που πρέπει να χτίζεται και κυρίως την ιδέα ότι ίσως αρκετοί την αντιμετωπίζαμε εξαρχής με λάθος τρόπο. Και τώρα, λίγες ημέρες αργότερα, βλέπουμε την ελληνική παρουσία της να υπερτριπλασιάζεται.

Δεν μπορώ να αποδείξω ότι το ένα προκάλεσε το άλλο. Μπορώ όμως να πω ότι η Akali ξαφνικά απέκτησε την προσοχή που μέχρι τώρα δεν είχε.

Από Την «Αφάνεια» Στην Τρίτη Θέση

Η άνοδος από το 2,27% στο 8,16% είναι από τις μεγαλύτερες εβδομαδιαίες μεταβολές που έχουμε δει τελευταία. Και δεν μιλάμε απλώς για ένα deck που εμφανίστηκε λίγο περισσότερο. Η Akali μπαίνει πλέον στην ίδια κουβέντα με τον Nasus και αφήνει πίσω ονόματα όπως Viktor, Rengar, Irelia, Fiora, Ezreal και Diana.

Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν άλλαξε κάποια κάρτα μέσα στην εβδομάδα. Δεν ήρθε ban, errata ή καινούργιο set. Αυτό που άλλαξε είναι η αντίληψη γύρω από τη Legend.

Ο Gorica μάς είπε στη συνέντευξή του ότι θεωρεί ένα από τα μεγαλύτερα λάθη γύρω από την Akali το γεγονός ότι αρκετοί προσπαθούν να την παίξουν σαν midrange deck, ενώ εκείνος τη βλέπει περισσότερο ως control/value στρατηγική. Η νίκη του δεν απέδειξε ότι αυτή είναι η μοναδική σωστή εκδοχή της Akali. Έδωσε όμως στους παίκτες έναν πολύ σοβαρό λόγο να επιστρέψουν στο deck και να το ψάξουν ξανά.

Και, τουλάχιστον αυτή την εβδομάδα, φαίνεται ότι στην Ελλάδα αρκετοί το έκαναν.

Ο Kennen Δεν Περιμένει Κανέναν

Βέβαια, όσο κοιτάμε την Akali, ο Kennen συνεχίζει απλώς να μεγαλώνει.

Από 18,18% την προηγούμενη εβδομάδα ανεβαίνει στο 22,45%. Είναι πλέον περισσότερο από ένας στους πέντε στην εβδομαδιαία εικόνα που παρακολουθούμε και η απόσταση από τη δεύτερη θέση έχει ανοίξει αισθητά.

Αυτό είναι ίσως το πιο εντυπωσιακό πράγμα γύρω από τον Kennen: δεν περνά απλώς μία καλή περίοδο. Κάθε φορά που περιμένουμε να αρχίσει να υποχωρεί, επιστρέφει λίγο ψηλότερα.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν βρίσκεται στην κορυφή. Αυτό έχει απαντηθεί εδώ και καιρό. Το ερώτημα είναι πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει πριν αρχίσει πραγματικά η ελληνική κοινότητα να αλλάζει τις επιλογές της για να τον αντιμετωπίσει.

Γιατί στο 22,45%, το «έχω σχέδιο απέναντι στον Kennen» παύει να είναι χρήσιμη πολυτέλεια.

Αρχίζει να γίνεται προϋπόθεση.

Ο Master Yi Ξαναβρίσκει Τη Θέση Του

Πίσω από τον Kennen έχουμε άλλη μία σημαντική μεταβολή. Ο Master Yi, Wuju Bladesman ανεβαίνει από 6,82% στο 12,24% και παίρνει καθαρά τη δεύτερη θέση.

Εμφανίζεται παράλληλα και ο Master Yi, Wuju Master στο 4,08%. Δεν θα ενώσω τους δύο Legends σαν να πρόκειται για το ίδιο deck — είναι διαφορετικές επιλογές και πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η συνολική παρουσία του χαρακτήρα, όμως, δείχνει ότι ο Master Yi παραμένει βαθιά ριζωμένος στις προτιμήσεις των Ελλήνων παικτών.

Και αυτό δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πάνω κομμάτι του meta. Kennen πρώτος με μεγάλη διαφορά, Master Yi δεύτερος και από πίσω Nasus και Akali μαζί στο 8,16%.

Για πρώτη φορά εδώ και λίγο καιρό, ο επάνω «όροφος» δεν μοιάζει απλώς με Kennen και μετά ένα μεγάλο σύννεφο από decks στο ίδιο επίπεδο.

Ο Nasus Επιμένει

Ο Nasus είναι ίσως η πιο… ήσυχη ιστορία της εβδομάδας. Μετά το ξαφνικό 16,88% και την άμεση επιστροφή στο 6,82%, τώρα βρίσκεται στο 8,16%.

Η μεγάλη έκρηξη εκείνης της εβδομάδας δεν επιβεβαιώθηκε, αλλά επίσης δεν εξαφανίστηκε από την εικόνα. Αυτό αρχίζει να μου φαίνεται πιο ενδιαφέρον από το ίδιο το αρχικό spike.

Ίσως ο Nasus να μη γίνει ποτέ το deck που θα κυριαρχεί για εβδομάδες. Φαίνεται όμως ότι έχει δημιουργήσει έναν αρκετά σταθερό πυρήνα παικτών ώστε να παραμένει κοντά στις πρώτες θέσεις.

Και πολλές φορές αυτή η σταθερότητα λέει περισσότερα από μία τεράστια εβδομάδα.

Και Μετά... Όλοι Οι Υπόλοιποι

Κάτω από την πρώτη τετράδα έχουμε κάτι εντελώς διαφορετικό. Viktor, Rengar, Master Yi Wuju Master, LeBlanc, Irelia, Fiora, Ezreal και Diana βρίσκονται όλοι στο 4,08%.

Αυτό το σημείο της εικόνας παραμένει τρομερά ρευστό. Δεν υπάρχει μια προφανής πέμπτη δύναμη που να αρχίζει να απομακρύνεται από τους υπόλοιπους. Υπάρχει περισσότερο ένα μεγάλο γκρουπ από decks που συνεχίζουν να βρίσκουν παίκτες χωρίς να δημιουργούν ακόμη την αίσθηση ότι κάποιος από αυτούς ετοιμάζεται να ανέβει επίπεδο.

Ακόμη πιο κάτω βρίσκουμε Volibear, Vex, Ornn, Leona, Jhin, Jayce, Azir και Ambessa στο 2,04%. Και ναι, μου αρέσει πολύ που εξακολουθούμε να βλέπουμε τόσα διαφορετικά ονόματα. Ακόμη κι αν η κορυφή μοιάζει περισσότερο συγκροτημένη, το υπόλοιπο ελληνικό περιβάλλον δεν έχει σταματήσει να ψάχνει.

Η Ματιά Του Rifty

Αν πρέπει να διαλέξω μία ιστορία από αυτή την εβδομάδα, για μένα είναι ξεκάθαρα η Akali.

Όχι επειδή το 8,16% την κάνει ξαφνικά κορυφαίο deck. Και σίγουρα όχι επειδή δύο νίκες στο εξωτερικό (κέρδισε και το Shenyang RQ) σημαίνει ότι πρέπει όλοι να τρέξουμε να την παίξουμε.

Αλλά γιατί βλέπουμε μπροστά μας κάτι που συμβαίνει συνέχεια στα card games: ένα αποτέλεσμα αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο κοιτάμε μια κάρτα που υπήρχε ήδη μπροστά μας.

Πριν από λίγες ημέρες η Akali ήταν μια επιλογή που οι περισσότεροι μπορούσαν εύκολα να προσπεράσουν. Τώρα περισσότεροι παίκτες θέλουν να δουν αν υπάρχει όντως κάτι εκεί που μέχρι τώρα δεν είχαν καταλάβει.

Το πραγματικό τεστ έρχεται την επόμενη εβδομάδα.

Αν επιστρέψει πάλι στο 2% ή 3%, θα έχουμε δει κυρίως τον ενθουσιασμό που ακολουθεί ένα μεγάλο διεθνές αποτέλεσμα. Αν μείνει κοντά στο 8% ή συνεχίσει να ανεβαίνει, τότε θα μπορούμε να αρχίσουμε να μιλάμε για κάτι πολύ πιο ουσιαστικό.

Και προσωπικά, αυτό είναι το νούμερο που θα κοιτάξω πρώτο.

Ο Kennen ξέρουμε ήδη ότι είναι εδώ.

Τώρα θέλω να δω αν ήρθε και η Akali για να μείνει.

Ο Gorica έφυγε από τη Σιγκαπούρη με ένα από τα πιο εντυπωσιακά runs που έχουμε δει μέχρι σήμερα στο Riftbound. Με τελικό ρεκόρ 14-1-1, οδήγησε την Akali μέχρι την κορυφή ενός Top 8 που περιλάμβανε τέσσερις Kennen, δύο Master Yi και τη Fiora του Fr0zen.

Το αποτέλεσμα είχε ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον επειδή η Akali δεν θεωρούνταν μία από τις αυτονόητες επιλογές για την κορυφή. Για τον Gorica, όμως, η απόφαση να επιμείνει σε αυτήν είχε ξεκινήσει πολύ πριν διαμορφωθεί η τελική λίστα — και πριν καν δει ποιες κάρτες θα αποκτούσε η Legend.

Μιλήσαμε μαζί του για την κατάκτηση της Σιγκαπούρης, την εξέλιξη του deck από τις πρώτες αποτυχημένες εκδοχές μέχρι τους Astral Heron και Blitzcrank, τα matchups που είχε στο μυαλό του και το γιατί θεωρεί ότι η μεγαλύτερη παρανόηση γύρω από την Akali είναι ο ίδιος ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούν να την παίξουν οι περισσότεροι.

«Για Μερικές Μέρες Η Αδρεναλίνη Δεν Σταματούσε»

Καταρχάς, συγχαρητήρια. Ένα 14-1-1 run σε ένα RQ αυτού του μεγέθους είναι απίστευτο. Τώρα που πέρασαν μερικές ημέρες, έχεις συνειδητοποιήσει πραγματικά ότι κέρδισες τη Σιγκαπούρη;

Στην αρχή ήμουν σίγουρα σε σοκ. Είναι κάτι που ονειρευόμουν, αλλά δεν περίμενα πραγματικά ότι θα συμβεί — και ειδικά όχι με Akali. Για μερικές ημέρες μετά το event ένιωθα ότι η αδρεναλίνη δεν σταματούσε ποτέ. Τώρα πλέον το έχω συνειδητοποιήσει και η προσοχή μου έχει στραφεί στην προετοιμασία για το RQ του Λος Άντζελες.

Η Υπόσχεση Στην Ayu

Έχεις μιλήσει για την ιστορία με την Ayu, η οποία σου είχε ζητήσει να κερδίσεις το Best of Akali για εκείνη όταν θα κυκλοφορούσε η κάρτα. Πόσο επηρέασε αυτή η υπόσχεση την απόφασή σου να επιμείνεις στην Akali σε όλο το testing και τελικά πας με αυτήν στη Σιγκαπούρη; Ήταν ήδη ο αγαπημένος της χαρακτήρας;

Το ότι η Ayu μου ζήτησε να κερδίσω το Best of Akali είναι πιθανότατα ο βασικός —και ουσιαστικά ο μοναδικός— λόγος που αποφάσισα να επιμείνω στην Akali. Όταν έπαιζε ενεργά League of Legends ήταν η Challenger Akali main και ήταν ο αγαπημένος της χαρακτήρας.

Το είχα αναφέρει και στο tweet μου, αλλά εξαιτίας αυτού είχα αποφασίσει ότι θα την παίξω πριν καν δούμε τις κάρτες της. Απλώς προσευχόμουν να είναι τουλάχιστον αξιοπρεπής. Τελικά απέκτησε ένα package που ήταν πραγματικά πολύ ενδιαφέρον και ταίριαζε πολύ στο δικό μου playstyle, κάτι που ήταν φοβερό.

Από Τις Πρώτες Λίστες Στο Astral Heron

Έχεις πει ότι μερικές από τις πρώτες εκδοχές του deck ήταν αρκετά κακές. Πότε ήταν η στιγμή στο testing που σκέφτηκες «οκ, αυτό το deck μπορεί πραγματικά να κερδίσει ένα RQ»;

Μπορώ να σας δείξω screenshots από κάποιες από τις πρώτες εκδοχές αν θέλετε, χαχα. Ήταν αρκετά κακές.

Νομίζω ότι η στιγμή ήρθε όταν αποφάσισα να δοκιμάσω το Astral Heron. Η λίστα μου πριν από αυτό ήταν ήδη αρκετά κοντά στη σημερινή, απλώς χρησιμοποιούσα Jhin αντί για Heron ως resource engine.

Ήδη πίστευα ότι ένα Hidden package ήταν η καλύτερη επιλογή για την Akali. Δυσκολεύεται πολύ να κρατήσει battlefields, αλλά ταυτόχρονα της είναι πολύ εύκολο να σπάσει holds και να επιτεθεί σε battlefields. Όταν αντικατέστησα τους Jhin με Herons και ξεκίνησα testing, το deck έγινε απίστευτα καλύτερο.

Από εκεί και πέρα συνέχισα να το βελτιώνω και κάποια στιγμή είχα πάνω από 70% win rate απέναντι στα meta decks στο δικό μου testing. Τότε ήταν που σκέφτηκα: «Ρε λες να είναι πραγματικά καλό το deck μου;»

Είχα επίσης ένα 8-1-1 στο NRG Milwaukee Showdown, όπου τερμάτισα ένατος και έχασα το Top 8 παρά τρίχα. Παρ’ όλα αυτά, ένα τέτοιο αποτέλεσμα ανέβασε πολύ την αυτοπεποίθησή μου.

Η Εξέλιξη Του Deck

Ο Gorica μάς έστειλε και τρεις από τις προηγούμενες εκδοχές της λίστας, οι οποίες δείχνουν πόσο άλλαξε η Akali μέχρι να φτάσει στη μορφή που κέρδισε στη Σιγκαπούρη.

Η πρώτη εκδοχή, περίπου δύο μήνες πριν από τη Σιγκαπούρη. Βασιζόταν περισσότερο σε damage pings, Recurve Bow και Void Seekers, αλλά σύμφωνα με τον Gorica ήταν μονοδιάστατη και δυσκολευόταν απέναντι σε decks που δεν άφηναν Might στα battlefields.

Μία από τις πιο εξελιγμένες εκδοχές πριν από τη δοκιμή με Astral Heron. Πολλά από τα στοιχεία της τελικής λίστας είχαν ήδη αρχίσει να εμφανίζονται.

Η βάση του deck ουσιαστικά οριστικοποιήθηκε περίπου τρεις εβδομάδες πριν από τη Σιγκαπούρη. Αυτή ήταν και η εκδοχή που ο Gorica έπαιξε στο Milwaukee, με τις αλλαγές που ακολούθησαν να αφορούν κυρίως ratios, 2-drops και battlefields.

«Η Akali Δεν Είναι Midrange Deck»

Ορισμένες επιλογές σου ήταν διαφορετικές από όσα περίμενε ο κόσμος από μία Akali. Ποια κάρτα ή ποια απόφαση στο deckbuilding θεωρείς ότι έκανε τη μεγαλύτερη διαφορά;

Νομίζω ότι η μεγαλύτερη παρανόηση που υπήρχε —και εξακολουθεί να υπάρχει— γύρω από την Akali είναι ότι πρόκειται για midrange deck.

Η Legend σου ουσιαστικά σε αναγκάζει να παίζεις από πίσω στα περισσότερα matchups, γιατί παίρνεις μεγάλη αξία μετακινώντας τα units σου μέσα και έξω από battlefields χωρίς να σκοράρεις, με κάρτες όπως η Red Akali και το Stellacorn. Αν θέλεις λοιπόν να αξιοποιήσεις πραγματικά το Legend ability της, το deck πρέπει να είναι χτισμένο ως control/value deck που δεν προσπαθεί να σκοράρει νωρίς.

Αυτός είναι ο λόγος που παίζω αυτά τα battlefields — Sigil, Monument και Void Gate. Τιμωρούν τα decks που προσπαθούν να σκοράρουν επιθετικά, κάτι που αποτελεί σημαντικό μειονέκτημα για περίπου το 95% των decks στο meta, ενώ σχεδόν ποτέ δεν επηρεάζει αρνητικά το δικό μου πλάνο.

Συνήθως δεν σκοράρω μέχρι το turn του Heron, εκτός αν έχω κακό αρχικό χέρι και δεν βρίσκω Heron ή Stella.

Ταυτόχρονα ήξερα ότι δεν θα βλέπω Heron ή Stella σε κάθε παιχνίδι, οπότε ήθελα το deck να λειτουργεί και χωρίς αυτά. Γι’ αυτό χρησιμοποιώ λίγες μόνο από τις ακριβές κάρτες που είναι πραγματικά καλές μαζί με Heron — δύο Falling Star και ένα Sterak’s Gage — και γι’ αυτό υπάρχει και ο Blitzcrank.

Ο Blitzcrank είναι πραγματικά εξαιρετικός στα παιχνίδια όπου δεν βρίσκεις Heron. Σου επιτρέπει να δημιουργήσεις πολύ δυνατά holds και να αφαιρέσεις αντίπαλα units από το base ήδη από το δεύτερο ή τρίτο turn, κάτι που σου δίνει τη δυνατότητα να περάσεις μπροστά στους πόντους. Η συνέργειά του με το Legend effect της Akali και το Mournful Witness είναι επίσης εξαιρετική, ενώ το recursion του σημαίνει ότι έχεις plays κάθε turn ακόμη και χωρίς Stella και δεν ξεμένεις εύκολα από κάρτες.

Το Matchup Που Αποφάσισε Να Αγνοήσει

Πηγαίνοντας στη Σιγκαπούρη, ποιο matchup σε ανησυχούσε περισσότερο; Και εξελίχθηκε το τουρνουά όπως περίμενες από το testing;

Το Jayce Aurora ήταν το μοναδικό matchup που ήξερα ότι δεν μπορούσα να κερδίσω, εκτός αν ο αντίπαλος είχε πραγματικά πολύ κακό draw.

Ακόμη και οι πιο συμβατικές Akali δυσκολεύονται πάρα πολύ απέναντί του, ενώ το γεγονός ότι η δική μου λίστα χρησιμοποιεί τόσο αρνητικά battlefields κάνει το matchup σχεδόν αδύνατο.

Επειδή όμως το Jayce Aurora είχε τόσο μικρή παρουσία στα Vendetta events —περίπου 4% του meta— αποφάσισα να μην αλλάξω το deck ή το sideboard μου για να το αντιμετωπίσω. Απλώς αγνόησα το matchup και προσευχόμουν να μην το βρω μπροστά μου. Ευτυχώς, δεν το συνάντησα ποτέ.

Περίμενα περισσότερους Kennen και Master Yi στην πορεία μου, αλλά πέρα από αυτό το τουρνουά εξελίχθηκε περίπου όπως το περίμενα.

Η Στιγμή Που Πίστεψε Ότι Μπορεί Να Το Κερδίσει

Υπήρξε κάποιο παιχνίδι ή κάποια στιγμή στο Swiss όπου άρχισες να σκέφτεσαι ότι αυτή η πορεία μπορεί πραγματικά να εξελιχθεί σε κάτι ξεχωριστό;

Προσπαθούσα επίτηδες να μην ενθουσιάζομαι υπερβολικά, χαχα.

Είχα τερματίσει ένατος ή δέκατος σε δύο συνεχόμενα events — στο Excalibur Pittsburgh Showdown και στο NRG Milwaukee Showdown — και ήξερα ότι με ρεκόρ x-1-1 υπήρχε ξανά το ενδεχόμενο να μείνω έξω στο όριο. Τα tiebreakers μου επίσης δεν ήταν καλά.

Όταν κέρδισα τον Magyarmango στο stream στον 12ο γύρο, οι φίλοι μου μού είπαν ότι χρειαζόμουν άλλη μία νίκη για το Top 8. Για να είμαι ειλικρινής, ούτε τότε το πίστευα πραγματικά.

Μόνο όταν κέρδισα τον Mom Sky στον 13ο γύρο και κοίταξα ο ίδιος τα standings επιβεβαίωσα ότι είχα περάσει. Εκεί ήταν που συνειδητοποίησα ότι μπορούσα πραγματικά να κερδίσω το event, γιατί πλέον απέμεναν κυρίως Kennen και Master Yi — και αυτά ήταν καλά matchups για μένα.

Πώς Έχτισε Την Akali Για Να Νικά Τον Kennen

Το Top 8 είχε τέσσερις Kennen και τελικά νίκησες τον Kennen του AwesumRosum στον τελικό. Τι σε έκανε τόσο σίγουρο ότι η Akali μπορούσε να περάσει μέσα από ένα τέτοιο field;

Το deck είχε βελτιστοποιηθεί από την αρχή ώστε να έχει καλές πιθανότητες απέναντι στον Kennen.

Τα Sigil of the Storm και Forgotten Monument είναι εξαιρετικά απέναντι σε οποιοδήποτε aggro deck, αλλά βρίσκονται στη λίστα κυρίως για να στερήσουν από τον Kennen το turn 2 Ride the Wind double conquer.

Αν δω Stellacorn ή Heron σε αυτό το matchup, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να χάσω. Ακόμη όμως κι αν δεν τα βρω, εξακολουθώ να θεωρώ ότι έχω καλές πιθανότητες.

Η Ayu Και Η Στιγμή Πριν Από Το Top 8

Έχεις αναφέρει ότι συγκινήθηκες όταν είδες την Ayu πριν από το Top 8. Τι σκεφτόσουν εκείνη τη στιγμή, γνωρίζοντας πόσος χρόνος και πόση υποστήριξη είχαν χρειαστεί για να φτάσεις μέχρι εκεί;

Σκεφτόμουν συνέχεια πόσο μακριά έχω φτάσει χάρη στη συνεχή υποστήριξή της. Ήταν κάπως σουρεαλιστικό ότι είχα φτάσει στο Top 8 εξαρχής, οπότε υπήρχε μεγάλη χαρά και ανακούφιση που τα είχα καταφέρει.

Ταυτόχρονα ήξερα ότι η δουλειά δεν είχε τελειώσει και ότι μπορούσα να φτάσω ακόμη πιο μακριά. Έπρεπε λοιπόν να αφήσω προσωρινά αυτά τα συναισθήματα στην άκρη και να συγκεντρωθώ απόλυτα για το υπόλοιπο Top 8.

«Ο Kennen Παραμένει Το Καλύτερο Deck Με Διαφορά»

Το Top 8 είχε τέσσερις Kennen, δύο Master Yi, μία Fiora και τη δική σου Akali. Τι σου λέει αυτό για το Vendetta meta και πού πιστεύεις ότι βρίσκεται πλέον η Akali μετά τη νίκη σου;

Ήταν περίπου αυτό που περίμενα από το Vendetta meta.

Πιστεύω ότι ο Kennen εξακολουθεί να είναι το καλύτερο deck με μεγάλη διαφορά. Παρότι δεν κέρδισε το τουρνουά, η τεράστια παρουσία του στο Top 8, στο Top 64 και στο Day 2 δείχνει ξεκάθαρα ότι το deck είναι broken.

Κάτω από τον Kennen υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός decks που βρίσκονται περίπου στο ίδιο επίπεδο, όπως Master Yi, Rengar και άλλα.

Η Akali ήταν πάντα υποτιμημένη και πιθανότατα θα συνεχίσει να είναι ακόμη και μετά τη νίκη μου. Είναι μια εξαιρετικά δύσκολη Legend τόσο στο pilot όσο και στο deckbuilding. Η ασυνέπεια του game plan της σημαίνει ότι πρέπει να προσαρμόζεσαι στο χέρι σου σε κάθε παιχνίδι και να παίζεις διαφορετικά ανάλογα με αυτά που τραβάς.

Αυτό πιθανότατα θα συνεχίσει να την κρατά χαμηλότερα στο meta, ιδιαίτερα στα χέρια παικτών που δεν έχουν πολύ μεγάλη εμπειρία μαζί της.

Προσωπικά θα την έβαζα μαζί με τα decks ακριβώς κάτω από τον Kennen — A Tier, αν ο Kennen είναι S Tier. Για τη μεγάλη πλειονότητα των παικτών, όμως, μπορώ να καταλάβω γιατί θα βρισκόταν και στο B Tier.

Τι Εξακολουθούν Να Μην Καταλαβαίνουν Για Την Akali

Τελευταία ερώτηση: τι πιστεύεις ότι εξακολουθούν να παρεξηγούν περισσότερο οι παίκτες σχετικά με την Akali; Και τι ακολουθεί για σένα μετά τη Σιγκαπούρη;

Όπως είπα, τις περισσότερες φορές είναι control/value deck, όχι midrange deck. Από τη στιγμή που ο κόσμος αρχίσει να την παίζει έτσι, πιστεύω ότι θα έχει πολύ μεγαλύτερη επιτυχία.

Εγώ θα παίξω στο RQ του Λος Άντζελες αργότερα μέσα στον μήνα, καθώς και στα δύο Regional Championships σε Στουτγκάρδη και Λας Βέγκας, αφού έχω προσκλήσεις και για τα δύο.

Ελπίζω να δω κάποιους από εσάς εκεί!

Από Μια Υπόσχεση Σε Ένα Τρόπαιο

Η ιστορία του Gorica στη Σιγκαπούρη δεν είναι απλώς η ιστορία ενός underplayed deck που κέρδισε ένα μεγάλο τουρνουά. Είναι και μια πολύ καλή υπενθύμιση του πόσο μεγάλη απόσταση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στην πρώτη ιδέα μιας λίστας και στην έκδοση που τελικά φτάνει σε ένα championship.

Η Akali v0.1 που ο ίδιος χαρακτήρισε μονοδιάστατη απέχει αρκετά από το deck που κατέκτησε τη Σιγκαπούρη. Στη μέση υπήρξαν διαφορετικές engines, αποτυχημένες ιδέες, δύο συνεχόμενα finishes ακριβώς έξω από Top 8 και, τελικά, η απόφαση να αντιμετωπίσει την Akali όχι ως midrange αλλά ως control/value deck.

Και ίσως αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον σημείο της συνέντευξης. Ο Gorica δεν πιστεύει ότι η νίκη αποδεικνύει πως η Akali είναι ξαφνικά το καλύτερο deck του παιχνιδιού. Πιστεύει όμως ότι είναι καλύτερη από όσο θεωρεί μεγάλο μέρος της κοινότητας — αρκεί πρώτα να καταλάβουμε τι deck είναι πραγματικά.

Ο Ezreal έχει συνδεθεί σε μεγάλο βαθμό με το Pack of Wonders, όμως αυτή δεν είναι η μοναδική κατεύθυνση που μπορεί να ακολουθήσει. Μια διαφορετική εκδοχή του deck επιχειρεί να κρατά συνεχώς τον έλεγχο του ρυθμού του παιχνιδιού, να πιέζει το board και να αναγκάζει τον αντίπαλο να ξοδεύει ξανά και ξανά πόρους για να επανέλθει.

Η λογική του Ezreal Tempo είναι αρκετά διαφορετική από το πιο γνωστό «Backpack» πλάνο. Αντί να περιμένει, να τραβά κάρτες και να εξαντλεί σταδιακά τις επιλογές του αντιπάλου, θέλει να αναπτύσσει units στο board, να μπαίνει σε combat και να σκοράρει όσο ο αντίπαλος προσπαθεί να ξαναστήσει το δικό του board του.

Τι Προσπαθεί Να Κάνει Το Ezreal Tempo

Ο βασικός στόχος είναι απλός: να μην αφήσεις τον αντίπαλο να πάρει τον έλεγχο του παιχνιδιού. Τα removals και τα υπόλοιπα εργαλεία του deck χρησιμοποιούνται όχι μόνο για να απαντούν σε απειλές, αλλά και για να δημιουργούν συνεχώς διαφορά στο board.

Όταν αυτό λειτουργεί σωστά, ο αντίπαλος αναγκάζεται να ξοδεύει τα turns του επαναφέροντας units ή ξαναχτίζοντας τη θέση του, ενώ ο Ezreal συνεχίζει να προχωράει με τις δικές του απειλές και να μαζεύει πόντους.

Αυτό κάνει και το συγκεκριμένο deck αρκετά πιο γνώριμο σε κάποιον που έχει συνηθίσει να παίζει γύρω από units και combat. Δεν σημαίνει ότι είναι εύκολο. Απλώς οι αποφάσεις του μοιάζουν περισσότερο με ένα συμβατικό παιχνίδι Riftbound από ό,τι η πιο ιδιαίτερη Pack of Wonders εκδοχή.

Το Mulligan Είναι Το Πρώτο Μεγάλο Τεστ

Το δυσκολότερο σημείο της λίστας είναι το mulligan. Δεν χρειάζεται απαραίτητα να ψάχνεις κάθε φορά ένα 2-κοστο unit μόνο και μόνο για να έχεις play στο ξεκίνημα.

Απέναντι σε decks που θέλουν να πάρουν γρήγορα τα battlefields, όπως Master Yi, LeBlanc ή Kennen, μπορεί να είναι καλύτερο να κρατήσεις απαντήσεις όπως το Gust ή το Wages of Pain. Στόχος είναι να μη βρεθείς πίσω από τα πρώτα turns και μετά χρειαστεί να ξοδέψεις υπερβολικά πολλούς πόρους για να επιστρέψεις.

Απέναντι σε πιο αργά decks, η προτεραιότητα αλλάζει. Εκεί θέλεις τα μικρά units σου, ώστε να πάρεις εσύ πρώτος το tempo και να αρχίσεις να σκοράρεις.

Ποιο Battlefield Θέλεις

Η επιλογή battlefield αλλάζει ανάλογα με τη θέση σου στο παιχνίδι. Στο blind, το Zaun Warrens βοηθά να φιλτράρεις το deck και να μετατρέπεις κάρτες που δεν χρειάζεσαι στο συγκεκριμένο matchup σε νέες επιλογές.

Όταν παίζεις πρώτος, η πρόταση είναι το Sandswept Tomb, κυρίως για τις αλληλεπιδράσεις του με το Star-Crossed και τον Fizz. Όταν παίζεις δεύτερος, το Void Gate μπορεί να λειτουργήσει ως επιπλέον τρόπος να απομακρύνεις νωρίς units που διαφορετικά ίσως είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν.

Οι Μικρές Αποφάσεις Που Κάνουν Τη Διαφορά

Το Bellows Breath θέλει προσοχή. Η λογική του deck είναι να το χρησιμοποιείς όταν έχεις ήδη τον Ezreal, Prodigy στο battlefield, ώστε το Repeat να είναι φθηνότερο και να μην καταναλώνεις περισσότερα runes απ’ όσα χρειάζεται.

Παράλληλα, τα Gold Tokens είναι σημαντικό κομμάτι της οικονομίας της λίστας. Όσο περισσότερες επιλογές έχεις διαθέσιμες για τα spells που χρειάζονται Power, τόσο ευκολότερα μπορείς να κρατήσεις ανοιχτές περισσότερα lines of play. Το Wages of Pain είναι ιδιαίτερα χρήσιμο ακριβώς επειδή μπορεί να λειτουργήσει είτε ως άμεση απάντηση είτε ως προετοιμασία για ένα πολύ δυνατό επόμενο turn.

Το ίδιο ισχύει και για τον συνδυασμό Fizz + Star-Crossed. Δεν είναι κάτι που πρέπει να χρησιμοποιείται μηχανικά κάθε φορά που είναι διαθέσιμο. Η πρόταση είναι να περιμένεις μέχρι το board σου να είναι έτοιμο να εκμεταλλευτεί πραγματικά την κίνηση ή μέχρι να είναι απολύτως απαραίτητη.

Πώς Ξέρεις Αν Παίζεις Σωστά Το Deck

Ίσως η καλύτερη συμβουλή της συγκεκριμένης version του Ezreal να είναι και η πιο απλή: κοίτα το board μετά από κάθε μεγάλο trade και αναρωτήσου ποιος βρίσκεται μπροστά.

Αν εσύ εξακολουθείς να έχεις την πρωτοβουλία, πιθανότατα το traade σε εξυπηρέτησε. Αν όμως βρεθείς πίσω, το deck μπορεί να χρειαστεί να ξοδέψει μεγάλο μέρος των πόρων του μόνο και μόνο για να επιστρέψει σε μία πιό ισορροπημένη θέση.

Αυτό είναι τελικά και το σημείο που διαφοροποιεί περισσότερο το Ezreal Tempo από το Pack of Wonders deck. Δεν θέλεις απλώς να έχεις περισσότερες κάρτες ή περισσότερες απαντήσεις στο χέρι. Θέλεις αυτές οι κάρτες να μετατρέπονται διαρκώς σε πλεονέκτημα πάνω στο board.

Και αν προτιμάς έναν Ezreal που συμμετέχει περισσότερο στο combat και δεν περιμένει απλώς να «καεί» ο αντίπαλος, αυτή η version έχει αρκετό ενδιαφέρον για να κάνεις μια δοκιμή.

Μία από τις μεγαλύτερες συζητήσεις που άφησε πίσω του το RQ της Σιγκαπούρης ξεκίνησε από το παιχνίδι του Dhawally απέναντι στον MICE Dr Mateo στον έβδομο γύρο. Ο Dhawally είχε φτάσει μέχρι εκεί αήττητος με Diana, στο 6-0, πριν γνωρίσει την πρώτη του ήττα από τον Azir του Dr Mateo με 1-2. Η πορεία του στη διοργάνωση σταμάτησε μετά από αυτό το match, όμως εκείνο που συζητήθηκε περισσότερο δεν ήταν το αποτέλεσμα αλλά όσα συνέβησαν όταν ο χρόνος έφτανε στο τέλος του.

Ο Dhawally είναι ήδη ένα από τα γνωστότερα ονόματα του competitive Riftbound, έχοντας μεταξύ άλλων κερδίσει το RQ του Χιούστον. Στη Σιγκαπούρη βρέθηκε ξανά σε πολύ καλή θέση μέχρι το συγκεκριμένο feature match, το οποίο όμως δεν μεταδόθηκε ολόκληρο. Η επίσημη κάλυψη πέρασε σε αυτό κατά τη διάρκεια του Game 3, κάτι που περιορίζει όσα μπορούμε να εξακριβώσουμε αποκλειστικά από το βίντεο.

Η Διαφωνία Για Τον Χρόνο

Η βασική ένσταση του Dhawally ήταν ότι είχε χαθεί χρόνος νωρίτερα στη σειρά λόγω αναγκαστικών διακοπών και judge calls, χωρίς να έχει προστεθεί επαρκώς. Επειδή το stream δεν δείχνει όσα προηγήθηκαν, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα πόσος χρόνος χάθηκε ή ποιες παρατάσεις είχαν ήδη δοθεί.

Τα επίσημα Tournament Rules του Riftbound προβλέπουν πάντως ότι judge calls που διαρκούν περισσότερο από ένα λεπτό συνοδεύονται από αντίστοιχο time extension. Αυτό σημαίνει ότι το ζήτημα που έθεσε ο Dhawally έχει βάση ως θέμα διαδικαστικό, αλλά δεν αποδεικνύει ότι οι judges έκαναν λάθος στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Στο τέλος του Game 3, ο Dhawally εξέφρασε έντονα τη δυσαρέσκεια του για την κατάσταση, αποκάλυψε κάρτες που είχε στο χέρι του και εξήγησε γιατί θεωρούσε ότι η θέση του ήταν ευνοϊκή αν υπήρχε περισσότερος χρόνος. Στη συνέχεια ζήτησε από τον Dr Mateo να παραχωρήσει τη νίκη, και αυτό ήταν το σημείο που προκάλεσε τη μεγαλύτερη αντίδραση στο διαδίκτυο.

Δείτε Το Επίμαχο Βίντεο

Το τέλος του Game 3 και η συζήτηση που ακολούθησε βρίσκονται στο επίσημο stream του RQ της Σιγκαπούρης.

Δείτε το επίμαχο σημείο παρακάτω και σχηματίστε τη δική σας εικόνα για όσα συνέβησαν.

Χρειάζεται μόνο μία σημαντική διευκρίνιση: το βίντεο δεν δείχνει ολόκληρη τη σειρά από την αρχή. Επομένως, δεν μπορεί από μόνο του να επιβεβαιώσει τι ακριβώς συνέβη με judge calls που προηγήθηκαν ή πιθανό χρόνο που χάθηκε.

Παραβίασε Τους Κανόνες Ζητώντας Concede;

Όχι, καθώς από μόνο του αυτό δεν είναι κάτι… παράνομο. Τα Tournament Rules επιτρέπουν σε έναν παίκτη να παραχωρήσει ένα game ή ολόκληρο το match πριν ολοκληρωθεί, αρκεί να μην υπάρχει κάποιο αντάλλαγμα ή δωροδοκία. Αντίστοιχα, η αποκάλυψη καρτών από το χέρι δεν αποτελεί αυτομάτως παράβαση.

Άρα το πραγματικό ζήτημα δεν είναι αν επιτρέπεται να ζητηθεί ένα concede, αλλά ο τρόπος με τον οποίο έγινε η συζήτηση και αν η συμπεριφορά ξεπέρασε τα αποδεκτά όρια ενός επίσημου τουρνουά. Αυτό είναι κάτι που μόνο οι υπεύθυνοι που βρίσκονταν εκεί μπορούν να κρίνουν έχοντας πλήρη εικόνα του περιστατικού.

Ο Dr Mateo Λέει Ότι Δεν Αισθάνθηκε Άβολα

Σημαντική ήταν και η δημόσια τοποθέτηση του ίδιου του Dr Mateo. Ο αντίπαλος του Dhawally ανέφερε ότι τον θεώρησε καλό αντίπαλο και ξεκαθάρισε ότι δεν αισθάνθηκε άβολα κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η συμπεριφορά του Dhawally δεν μπορεί να κριθεί. Σημαίνει όμως ότι δεν είναι σωστό να παρουσιάζεται ο Dr Mateo ως παίκτης που ένιωσε εκφοβισμένος ή πιεσμένος, όταν ο ίδιος έχει δηλώσει το αντίθετο.

Ο Dhawally Ζήτησε Συγγνώμη

Τρεις ημέρες μετά το περιστατικό, ο Dhawally έκανε πλέον την τοποθέτηση που είχε προαναγγείλει. Έγραψε ότι αφιέρωσε χρόνο για να επεξεργαστεί όσα συνέβησαν μετά το feature match του έβδομου γύρου και, αφού σκέφτηκε τις πράξεις του, θέλησε να ζητήσει συγγνώμη για οτιδήποτε έκανε και προκάλεσε δυσφορία σε αντιπάλους, judges, casters ή θεατές.

Παραδέχθηκε επίσης ότι στη Σιγκαπούρη «δεν ήταν στα καλύτερά του» και ότι αυτό φάνηκε στη μετάδοση. Τόνισε πως σκοπεύει να βελτιωθεί ώστε να μην επαναλάβει τα ίδια λάθη και πως αυτό θέλει να φανεί μέσα από τις πράξεις του στα επόμενα events, όχι μόνο από τα λόγια του. Έκλεισε σημειώνοντας ότι το Riftbound και οι παίκτες του σημαίνουν πολλά για εκείνον και ότι η κοινότητα άξιζε κάτι καλύτερο από αυτό που έφερε ο ίδιος στο τραπέζι το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Η τοποθέτηση έχει σημασία επειδή ο Dhawally δεν επιχειρεί να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του ούτε να μεταφέρει την ευθύνη σε κάποιον άλλο. Αναγνωρίζει ότι η εικόνα που έδωσε δεν ήταν αυτή που θα ήθελε και ζητά συγγνώμη. Αυτό, όμως, δεν μας δίνει απάντηση σε όλα τα αγωνιστικά ερωτήματα που παραμένουν γύρω από το περιστατικό.

Έγινε Τελικά DQ;

Εδώ χρειάζεται να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή. Μετά τον έβδομο γύρο, η πορεία του Dhawally στα κοινοποιημένα αποτελέσματα σταματά στο 6-1. Παράλληλα, αρκετά άτομα της competitive κοινότητας αναφέρθηκαν δημόσια σε disqualification, όμως μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κάποια επίσημη ανακοίνωση από τη Riot ή τη UVS που να επιβεβαιώνει το DQ και να εξηγεί τον ακριβή λόγο.

Η νέα δήλωση του Dhawally επίσης δεν αναφέρει αν έγινε DQ, αν αποχώρησε ή ποια απόφαση πήραν οι υπεύθυνοι. Συνεπώς, δεν θα ήταν σωστό να παρουσιάσουμε ως επιβεβαιωμένο γεγονός ότι «έγινε DQ για συγκεκριμένο λόγο». Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η αγωνιστική του πορεία σταμάτησε μετά το συγκεκριμένο match.

Γι’ αυτό δεν θεωρούμε σωστό να παρουσιάσουμε ως δεδομένο ότι «ο Dhawally έγινε DQ για τον Χ λόγο». Το ασφαλές είναι να πούμε ότι η συμμετοχή του σταμάτησε μετά τον έβδομο γύρο και υπάρχουν δημόσιες αναφορές για DQ, χωρίς επίσημη επιβεβαίωση της αιτίας.

Όχι, Δεν Πέταξε Καρέκλα

Μετά το περιστατικό άρχισε να κυκλοφορεί και η φήμη ότι ο Dhawally πέταξε μια καρέκλα ή ακόμη και ότι χτύπησε κάποιον judge. Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία που να στηρίζουν κάτι τέτοιο και ο ίδιος το διέψευσε δημόσια, λέγοντας ότι αντίθετα άρχισε να κλαίει και αποχώρησε από τον χώρο.

Η μεταγενέστερη απολογία του δεν αλλάζει αυτό το σημείο και επίσης δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά σε περιστατικό με καρέκλα.

Τι Μένει Τελικά Από Την Υπόθεση

Το περιστατικό δεν χρειάζεται ούτε υπερβολές ούτε φήμες για να είναι άξιο συζήτησης. Υπήρξε πραγματική διαφωνία γύρω από τον χρόνο, υπήρξε έντονη συμπεριφορά που μεταδόθηκε ζωντανά και ακολούθησε μεγάλη συζήτηση γύρω από το τι είναι αποδεκτό σε ένα competitive τραπέζι.

Τώρα υπάρχει και κάτι ακόμη: ο ίδιος ο Dhawally αναγνώρισε ότι η συμπεριφορά του δεν ήταν αυτή που θα ήθελε και ζήτησε συγγνώμη από όσους μπορεί να έκανε να αισθανθούν άβολα. Αυτό δεν λύνει το ερώτημα του DQ ούτε μας επιτρέπει να αποφασίσουμε εκ των υστέρων αν οι judges χειρίστηκαν σωστά τον χρόνο, αλλά δίνει ένα σαφές κλείσιμο στην πλευρά της προσωπικής του ευθύνης.

Η υπόθεση είναι επίσης ένα καλό παράδειγμα του πόσο γρήγορα ένα πραγματικό περιστατικό μπορεί να ανακατευτεί με εικασίες και ιστορίες που κανείς δεν έχει επιβεβαιώσει. Το βίντεο υπάρχει, οι κανονισμοί υπάρχουν και πλέον έχουμε δημόσιες τοποθετήσεις και από τους δύο παίκτες. Από εκεί και πέρα, οτιδήποτε άλλο χρειάζεται αποδείξεις πριν παρουσιαστεί ως γεγονός.

Ο Gorica ήταν ο μεγάλος νικητής του Regional Qualifier της Σιγκαπούρης, ολοκληρώνοντας μια εντυπωσιακή πορεία με την Akali και επικρατώντας στον τελικό του DSG AwesumRosum, ο οποίος αγωνίστηκε με Kennen.

Το μεγάλο event φιλοξενήθηκε στο Singapore Expo το Σαββατοκύριακο 4-5-6 Σεπτεμβρίου, με περισσότερους από 2.000 παίκτες να συμμετέχουν στο main event. Η επίσημη καταχώριση αναφέρει 2.055 συμμετοχές, ενώ η διοργάνωση περιλάμβανε 13 γύρους Swiss πριν από τους Top 8 και single-elimination αγώνες για την ανάδειξη του νικητή.

Το τελικό Top 8 συγκέντρωσε τέσσερις Kennen, δύο Master Yi, μία Akali και μία Fiora. Ο Gorica και ο DSG AwesumRosum έκλεισαν τη διοργάνωση με το ίδιο συνολικό ρεκόρ 14-1-1, με τον πρώτο να παίρνει τελικά τον τίτλο.

Η Akali Του Gorica Έφτασε Μέχρι Το Τέλος

Η επιλογή της Akali από τον Gorica ήταν από μόνη της αρκετή για να τραβήξει το ενδιαφέρον, αλλά η πορεία του μετέτρεψε το deck σε μία από τις βασικές ιστορίες του event.

Ο Gorica πέρασε από το κομμάτι του Swiss με ελάχιστες απώλειες και συνέχισε την πορεία του στο Top 8 μέχρι τον τελικό, όπου συνάντησε τον Kennen του DSG AwesumRosum. Η νίκη του χάρισε στην Akali το πρώτο (ίσως και μοναδικό;) μεγάλο τρόπαιο της σε Regional Qualifier.

Η λίστα του δεν ήταν μια τυχαία επιλογή που απλώς βρέθηκε στην κατάλληλη ημέρα. Το deck περιλάμβανε κάρτες-εργαλεία όπως οι Kai’Sa, Astral Heron, Mournful Witness, Shuriken Flip και Zhonya’s Hourglass, με τον Gorica να καταφέρνει να οδηγήσει μια σχετικά ασυνήθιστη επιλογή μέχρι την κορυφή ενός από τα μεγαλύτερα RQ της χρονιάς.

Η επιτυχία του αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν αναλογιστούμε ότι η Akali δεν είχε θεωρηθεί εξαρχής μία από τις προφανείς κορυφαίες επιλογές του Vendetta. Τα τελευταία μεγάλα events, όμως, είχαν ήδη αρχίσει να δείχνουν ότι υπήρχε περιθώριο για πολύ καλύτερα αποτελέσματα στα χέρια έμπειρων παικτών.

Στη Σιγκαπούρη, ο Gorica προχώρησε ένα βήμα παραπέρα.

Ο DSG AwesumRosum Έφτασε Μία Νίκη Μακριά

Απέναντί του στον τελικό βρέθηκε ο DSG AwesumRosum, ο οποίος πραγματοποίησε επίσης εξαιρετική πορεία με τον Kennen.

Ο AwesumRosum ολοκλήρωσε τη διοργάνωση με 14-1-1, συγκεντρώνοντας 43 βαθμούς και καταγράφοντας την καλύτερη επίδοση μεταξύ όλων των Kennen παικτών της Σιγκαπούρης.

Η παρουσία του στον τελικό δεν ήταν πάντως μεμονωμένο περιστατικό για τον Legend. Ο Kennen είχε συνολικά τέσσερις παίκτες στο Top 8, κάτι που έκανε τη Σιγκαπούρη μία από τις ισχυρότερες εμφανίσεις του μέχρι σήμερα.

Πέρα από τον AwesumRosum, οι EDG Rico1997, lambyseries και JIN κατάφεραν επίσης να περάσουν στην τελική οκτάδα με τον κύριο Heart of the Tempest. Ο Rico1997 ολοκλήρωσε την πορεία του με 12-2-1, ενώ οι lambyseries και JIN έκλεισαν με 11-2-1.

Με τέσσερις παίκτες ανάμεσα στους οκτώ καλύτερους, ο Kennen είχε την ισχυρότερη συνολική παρουσία στη διοργάνωση, ακόμη κι αν το τρόπαιο κατέληξε τελικά σε διαφορετικό Legend.

Ekpilot Και GN Malediction Κράτησαν Ψηλά Τον Master Yi

Ο Master Yi ήταν ο δεύτερος Legend που κατάφερε να εκπροσωπηθεί περισσότερες από μία φορές στο Top 8.

Ο Ekpilot σημείωσε την καλύτερη πορεία με το deck, ολοκληρώνοντας το τουρνουά με 12-2-1 και φτάνοντας μέχρι την τρίτη θέση. Πίσω του, ο GN Malediction πρόσθεσε ακόμη μία παρουσία Master Yi στην τελική οκτάδα, με ρεκόρ 11-2-1.

Η παρουσία δύο Master Yi δίπλα στους τέσσερις Kennen έκανε το Top 8 αρκετά συγκεντρωμένο γύρω από τους δύο Legends, όμως οι υπόλοιπες δύο θέσεις ήταν εκείνες που έδωσαν διαφορετικό χαρακτήρα στη διοργάνωση.

Η μία ανήκε φυσικά στον Gorica και την Akali.

Η άλλη στον Fr0zen.

Ο Fr0zen Έφερε Τη Fiora Στο Top 8

Ο Fr0zen ολοκλήρωσε το RQ με 11-3 και χάρισε στη Fiora τη μοναδική της θέση στο Top 8.

Η λίστα του προσέλκυσε αρκετό ενδιαφέρον κατά τη διάρκεια του stream, όχι μόνο για την επιλογή της Fiora αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο ήταν στημένη. Ακόμη και μετά τον αποκλεισμό του, η πορεία του αποτέλεσε μία από τις πιο αξιοσημείωτες εμφανίσεις της τελικής ημέρας.

Το αποτέλεσμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία επειδή η Fiora δεν είχε την αριθμητική παρουσία των Kennen ή Master Yi. Ο Fr0zen κατάφερε, ωστόσο, να την οδηγήσει μέχρι τις τελευταίες οκτώ θέσεις ενός event με περισσότερους από 2.000 συμμετέχοντες.

Το Top 8 Της Σιγκαπούρης

Η τελική οκτάδα διαμορφώθηκε ως εξής:

Η σύνθεση του Top 8 δείχνει καθαρά πόσο ισχυρή ήταν η παρουσία του Kennen, αλλά το τελικό αποτέλεσμα φρόντισε να μην αφήσει τη διοργάνωση με μια απολύτως προβλέψιμη κατάληξη.

Πολύ Κοντά Στο Top 8 Έμειναν Αρκετά Γνωστά Ονόματα

Η εικόνα ακριβώς έξω από την τελική οκτάδα ήταν αρκετά πιο ποικιλόμορφη.

Ο ParZival ολοκλήρωσε με Master Yi στο 11-2, ενώ ο MICE Squirtle πέτυχε το ίδιο ρεκόρ με Azir. Ο DSG Prismaticism, γνωστός ήδη από την πορεία του με τον Rengar στη Βαρκελώνη, έκλεισε επίσης στο 11-2, όπως και ο MtyAlley Kuroji με Kha’Zix και ο fafafgvcwrqrebcg με Ezreal.

Λίγο πιο κάτω βρέθηκαν ο SashkoEnaiSlabiq με Rek’Sai, ο MICE Dr Mateo με Azir και ο Lansen με Ezreal, όλοι σε απόσταση αναπνοής από την τελική οκτάδα.

Αυτό είναι σημαντικό για την αποτίμηση της διοργάνωσης, γιατί το Top 8 από μόνο του δίνει την εικόνα μιας πολύ έντονης συγκέντρωσης σε Kennen και Master Yi. Οι αμέσως επόμενες θέσεις, όμως, δείχνουν ότι αρκετοί διαφορετικοί Legends έφτασαν πολύ κοντά.

Οι Πρωταγωνιστές Ήταν Οι Παίκτες

Το RQ της Σιγκαπούρης θα μπορούσε εύκολα να συνοψιστεί σε μία προταση που θα έλεγε «Η Akali νίκησε, ο Kennen είχε τέσσερις θέσεις στο Top 8».

Αυτό όμως αδικεί λίγο τη διοργάνωση.

Η πραγματική ιστορία ήταν ο Gorica, που έκανε μια επιλογή η οποία δεν θεωρούνταν αυτονόητη και την οδήγησε μέχρι το τρόπαιο. Ήταν ο DSG AwesumRosum, που πέρασε σχεδόν αλώβητος από ένα τεράστιο event και έφτασε μία νίκη μακριά από τον τίτλο. Ήταν οι Rico1997, lambyseries και JIN, που έκαναν την παρουσία του Kennen αδύνατο να αγνοηθεί.

Ήταν επίσης ο Ekpilot και ο GN Malediction με τον Master Yi και ο Fr0zen με μία Fiora που κατάφερε να βρεθεί ανάμεσα στους κορυφαίους.

Σε μια διοργάνωση τέτοιου μεγέθους, το deck είναι μόνο η μισή ιστορία.

Η άλλη μισή είναι ποιος κάθεται πίσω από αυτό.

Και στη Σιγκαπούρη, ο παίκτης που κατάφερε να φτάσει μέχρι το τέλος ήταν ο Gorica.

Ένα Από Τα Μεγαλύτερα RQ Της Χρονιάς

Με 2.055 καταγεγραμμένους παίκτες στο main event, η Σιγκαπούρη επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά την κλίμακα που έχουν αποκτήσει τα Regional Qualifiers μέσα στο 2026.

Η διοργάνωση αποτέλεσε το προτελευταίο RQ της χρονιάς, με το Λος Άντζελες να ακολουθεί στις 25–27 Σεπτεμβρίου ως ο τελευταίος σταθμός του προγράμματος.

Μετά τη νίκη του Ornn στη Βαρκελώνη και τώρα της Akali στη Σιγκαπούρη, το Vendetta έχει ήδη προσφέρει δύο πολύ διαφορετικούς νικητές στα μεγαλύτερα δυτικά RQ του set.

Το επόμενο μεγάλο ερώτημα θα απαντηθεί στο Λος Άντζελες.

Αλλά το όνομα που φεύγει από τη Σιγκαπούρη με το τρόπαιο είναι ένα:

Gorica.

Καλώς ήρθατε σε ένα ακόμη Rifty’s Greek Meta Report.

Και αυτή τη φορά δεν θέλω να καθίσουμε να διαβάζουμε ποσοστά το ένα μετά το άλλο. Τον πίνακα θα τον βρείτε παρακάτω και μπορείτε να τον κοιτάξετε όσο θέλετε. Εμένα με ενδιαφέρει περισσότερο τι ιστορία λένε αυτοί οι αριθμοί.

Γιατί πριν από μία εβδομάδα ο Nasus εμφανίστηκε ξαφνικά στην κορυφή και μας έβαλε όλους σε σκέψεις. Ήταν η αρχή μιας πραγματικής αλλαγής; Είχαμε μπροστά μας έναν νέο σταθερό πρωταγωνιστή του ελληνικού meta;

Μία εβδομάδα αργότερα, η εικόνα είναι αρκετά διαφορετική.

Και αυτός που εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί, σχεδόν ό,τι κι αν συμβαίνει γύρω του, είναι ο Kennen.

Ο Kennen Είναι Πλέον Το Σημείο Αναφοράς

Δεν χρειάζεται κάθε εβδομάδα να ανακαλύπτουμε κάτι καινούργιο για να υπάρχει ιστορία.

Μερικές φορές η ιστορία είναι ακριβώς ότι κάτι δεν αλλάζει.

Ο Kennen είχε παρουσία στην κορυφή όταν το meta ήταν διαφορετικό, παρέμεινε εκεί όταν άρχισαν να ανεβαίνουν άλλοι Legends και βρίσκεται ξανά ξεκάθαρα μπροστά τώρα που η ξαφνική άνοδος του Nasus υποχώρησε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αυτομάτως το καλύτερο deck ούτε ότι κερδίζει περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα. Τα στοιχεία που κοιτάμε εδώ δείχνουν τι επιλέγει να παίξει ο κόσμος, όχι ποιος κερδίζει περισσότερο.

Δείχνουν όμως κάτι άλλο που θεωρώ εξίσου σημαντικό: εμπιστοσύνη.

Υπάρχει πλέον αρκετός κόσμος που, όταν θέλει να διαλέξει deck, καταλήγει ξανά στον Kennen. Ξέρει τι μπορεί να κάνει, γνωρίζει τα εργαλεία του και αισθάνεται ότι μπορεί να τον πιλοτάρει σε διαφορετικές αναμετρήσεις χωρίς να βρίσκεται εξαρχής σε… αχαρτογράφητα νερά.

Και όταν αυτό επαναλαμβάνεται εβδομάδα μετά την εβδομάδα, παύει να μοιάζει με σύμπτωση.

Ο Nasus Μάς Έδωσε Την Πρώτη Απάντηση

Την προηγούμενη εβδομάδα είχα γράψει ότι η απότομη άνοδος του Nasus ήταν εντυπωσιακή, αλλά χρειαζόταν συνέχεια πριν τη χαρακτηρίσουμε πραγματική τάση.

Αυτή η συνέχεια, τουλάχιστον για την ώρα, δεν ήρθε.

Ο Nasus δεν εξαφανίστηκε. Παραμένει ανάμεσα στις πιο εμφανείς επιλογές της εβδομάδας και σαφώς δεν μπορούμε να τον βγάλουμε από τη συζήτηση. Όμως η εικόνα του δεν θυμίζει πλέον εκείνη την ξαφνική εκτόξευση που είχαμε δει.

Και αυτό είναι ένα ωραίο παράδειγμα του γιατί προσπαθώ στα Meta Reports να μη βαφτίζω κάθε μεγάλη εβδομαδιαία μεταβολή ως «νέα πραγματικότητα».

Μπορεί ένας Legend να έχει μια πολύ δυνατή εβδομάδα επειδή αρκετοί παίκτες αποφάσισαν ταυτόχρονα να τον δοκιμάσουν. Αν το ίδιο πράγμα αρχίσει να επαναλαμβάνεται, τότε έχουμε κάτι που αξίζει να παρακολουθήσουμε.

Στην περίπτωση του Nasus, προς το παρόν κρατάω το δεύτερο.

Παραμένει στο ραντάρ, αλλά η προηγούμενη τάσης της εβδομάδας δεν επιβεβαιώθηκε.

Master Yi Και Diana Παραμένουν Μέσα Στη Συζήτηση

Πίσω από τον Kennen δεν εμφανίζεται αυτή τη στιγμή κάποιος ξεκάθαρος δεύτερος πόλος.

Ο Master Yi παραμένει εκεί. Όχι με την ορμή που είχε δείξει προηγουμένως, αλλά αρκετά ώστε να μη θεωρήσουμε ότι η επιστροφή του στο ελληνικό meta ήταν ένα σύντομο πέρασμα.

Η Diana, από την άλλη, δείχνει ξανά να παίρνει νέα ανάσα έπειτα από την υποχώρηση της προηγούμενης εβδομάδας. Είναι ένας Legend που έχουμε δει να ανεβαίνει και να κατεβαίνει αρκετές φορές, αλλά δεν απομακρύνεται ποτέ πραγματικά από τη συζήτηση.

Και κάπου εδώ βρίσκεται ένα από τα στοιχεία που μου αρέσουν περισσότερο στην τωρινή εικόνα: κανείς δεν έχει καταφέρει να γίνει ο αυτονόητος διώκτης του Kennen.

Τη μία εβδομάδα είδαμε τον Nasus. Πριν από αυτόν τον Master Yi. Η Diana επιστρέφει. Ο Azir είχε τη δική του άνοδο. Και κάθε φορά που νομίζουμε ότι κάποιος αρχίζει να ξεχωρίζει, η επόμενη εβδομάδα μάς λέει να περιμένουμε λίγο ακόμη.

Στη Μέση Γίνεται... Χαμός

Αυτό είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό σημείο της εβδομάδας.

Viktor, Ornn, Leona, LeBlanc, Kai’Sa, Jayce, Irelia, Fiora και Ezreal βρίσκονται όλοι στο ίδιο ευρύτερο κομμάτι της εικόνας.

Και εδώ δεν έχει ιδιαίτερη σημασία ποιος βρίσκεται μια θέση πάνω ή κάτω. Αυτό που κρατάω είναι πόσες διαφορετικές επιλογές εξακολουθούν να βρίσκουν χώρο στα ελληνικά τραπέζια.

Βλέπουμε control, πιο επιθετικές προσεγγίσεις, battlefield-focused decks και Legends που πριν από μερικές εβδομάδες έμοιαζαν σχεδόν εξαφανισμένοι να επιστρέφουν ξανά.

Η Leona ειδικά είναι μια παρουσία που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Όχι επειδή ξαφνικά μπορούμε να πούμε ότι έγινε σημαντικό κομμάτι του meta, αλλά επειδή είναι ακριβώς το είδος του Legend που θέλω να βλέπω να εμφανίζεται σε αυτές τις λίστες. Το ίδιο ισχύει και χαμηλότερα για τον Lee Sin.

Όσο περισσότεροι παίκτες εξακολουθούν να ψάχνουν διαφορετικές λύσεις, τόσο δυσκολότερο γίνεται να πας σε ένα τουρνουά θεωρώντας ότι γνωρίζεις με βεβαιότητα τι θα βρεις απέναντί σου.

Και προσωπικά, αυτό το προτιμώ πολύ περισσότερο από ένα περιβάλλον όπου ξέρουμε εκ των προτέρων ποια τρία decks θα γεμίσουν σχεδόν όλα τα τραπέζια.

Κάποιοι Παλιοί Πρωταγωνιστές Έχουν Χαθεί

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά.

Ο Rengar παραμένει αρκετά χαμηλά σε σχέση με την παρουσία που είχε παλαιότερα, ενώ ο Azir υποχώρησε αισθητά μετά την πολύ καλύτερη εικόνα της προηγούμενης εβδομάδας.

Μαζί τους βλέπουμε Zed, Vex, Rek’Sai, Draven, Ambessa και Akali να υπάρχουν, αλλά χωρίς να καθορίζουν αυτή τη στιγμή την κατεύθυνση του ελληνικού meta.

Και πάλι, αυτό δεν αποτελεί αξιολόγηση της δύναμης αυτών των decks.

Ένα deck μπορεί να είναι εξαιρετικό και να παίζεται λίγο. Ένα άλλο μπορεί να είναι πολύ δημοφιλές χωρίς να έχει αντίστοιχα αποτελέσματα. Το Greek Meta Report παρακολουθεί κυρίως το πού στρέφεται το ενδιαφέρον των παικτών.

Και αυτή την εβδομάδα το ενδιαφέρον είναι απλωμένο παντού.

Παντού, δηλαδή, εκτός από την πρώτη θέση.

Η Ματιά Του Rifty

Αν έπρεπε να κρατήσω μόνο ένα πράγμα από αυτή την εβδομάδα, δεν θα ήταν η άνοδος ή η πτώση κάποιου συγκεκριμένου Legend.

Θα ήταν ο Kennen.

Όχι επειδή έκανε κάτι θεαματικό. Ακριβώς το αντίθετο.

Επειδή ενώ γύρω του βλέπουμε decks να ανεβαίνουν απότομα και μετά να υποχωρούν, εκείνος παραμένει σταθερά μέσα στην ίδια συζήτηση. Κάθε εβδομάδα κάποιος άλλος τραβά για λίγο το βλέμμα μας, αλλά στο τέλος τον ξαναβρίσκουμε εκεί.

Ο Nasus μάς έδωσε την περασμένη εβδομάδα ένα πολύ ωραίο «μήπως;». Αυτή την εβδομάδα πήραμε την πρώτη ένδειξη ότι μάλλον χρειάζεται να περιμένουμε περισσότερο.

Ο Master Yi εξακολουθεί να υπάρχει. Η Diana επέστρεψε με λίγο πιο δυνατή παρουσία. Οι μεσαίες θέσεις παραμένουν γεμάτες με επιλογές. Και ορισμένοι Legends που είχαμε σχεδόν ξεχάσει κάνουν ξανά μικρές εμφανίσεις.

Αν με ρωτούσατε λοιπόν σήμερα πώς βλέπω το ελληνικό meta, θα έλεγα ότι βρίσκεται σε μια αρκετά παράξενη αλλά ενδιαφέρουσα θέση:

έχουμε έναν ξεκάθαρο σταθερό πρωταγωνιστή, χωρίς να έχουμε ακόμη ξεκάθαρο δεύτερο.

Και τώρα θέλω να δω ποιος θα είναι ο πρώτος που θα καταφέρει να μείνει δίπλα στον Kennen για περισσότερες από μία-δύο εβδομάδες.

Γιατί μέχρι στιγμής, πολλοί δοκίμασαν να πλησιάσουν αλλά...

Ο Kennen είναι αυτός που δεν έφυγε ποτέ.

Rifty

Η Riot ετοιμάζεται να αλλάξει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο οι παίκτες και τα καταστήματα αλληλεπιδρούν με το οργανωμένο παιχνίδι του Riftbound. Από τις 14 Σεπτεμβρίου, το PlayRiftbound.com θα γίνει το… “σπίτι” του Riftbound Organized Play, παίρνοντας τη θέση του carde.io για την αναζήτηση events, τις δηλώσεις συμμετοχής, την παρακολούθηση των pairings και την καταχώριση των αποτελεσμάτων.

Η αρχή θα γίνει με τις εγγραφές για τα Radiance Pre-Rift, που θα αποτελέσουν και το πρώτο μεγάλο βήμα της μετάβασης. Αυτό σημαίνει ότι όποιος θέλει να παίξει στα τότε επίσημα events του Riftbound θα χρειαστεί πλέον να εξοικειωθεί με το νέο περιβάλλον, το οποίο η Riot παρουσιάζει ως τη νέα βάση για όλο το ανταγωνιστικό αλλά και τοπικό οικοσύστημα του παιχνιδιού.

Τι αλλάζει από τις 14 Σεπτεμβρίου

Η μεγαλύτερη αλλαγή είναι απλή αλλά πολύ σημαντική: το PlayRiftbound.com δεν θα είναι πλέον μόνο ένας χώρος για άρθρα, νέα και το Rules Hub, αλλά θα αποκτήσει και ενσωματωμένα εργαλεία για το Organized Play. Οι παίκτες θα μπορούν να βρίσκουν τα events της περιοχής τους, να δηλώνουν συμμετοχή, να βλέπουν τα pairings κατά τη διάρκεια ενός event και να περνούν τα αποτελέσματά τους, όλα από το ίδιο site.

Με άλλα λόγια, η Riot θέλει να συγκεντρώσει σε ένα σημείο όλα όσα χρειάζεται κάποιος για να παίξει επίσημα Riftbound. Μέχρι σήμερα αυτό το κομμάτι περνούσε κυρίως από το carde.io. Από εδώ και πέρα, όμως, η εμπειρία μεταφέρεται σε μια πλατφόρμα που ανήκει στην ίδια τη Riot και είναι χτισμένη γύρω από τις ανάγκες του παιχνιδιού.

Riot ID αντί για account linking

Ένα από τα πιο πρακτικά σημεία της αλλαγής αφορά το login. Οι παίκτες θα συνδέονται στο PlayRiftbound.com με το Riot ID τους, χωρίς να χρειάζεται διαδικασία σύνδεσης λογαριασμών. Αυτό από μόνο του λύνει ένα πρόβλημα που είχε κουράσει αρκετό κόσμο, ειδικά όταν πλησίαζε κάποιο event και έπρεπε να γίνουν γρήγορα οι εγγραφές.

Για όσους δεν έχουν ήδη Riot account, η Riot συστήνει να το δημιουργήσουν πριν ανοίξουν οι εγγραφές. Έτσι, όποιος σκοπεύει να παίξει σε ένα Radiance Pre-Rift ή σε επόμενες διοργανώσεις, καλό είναι να το έχει τακτοποιήσει από τώρα.

Πώς θα το χρησιμοποιούν οι παίκτες

Στην πράξη, η λογική δεν αλλάζει δραματικά. Ο παίκτης θα μπαίνει στο site, θα συνδέεται με τον Riot λογαριασμό του, θα ψάχνει event στην περιοχή του και θα κάνει εγγραφή με το Riot ID του. Όταν ξεκινήσει το event, θα μπορεί να χρησιμοποιεί το κινητό του για να βλέπει τα pairings των γύρων και να περνάει τα αποτελέσματά του.

Αυτό είναι ίσως και το πιο ουσιαστικό κέρδος της αλλαγής: η διαδικασία γίνεται πιο κεντρική, πιο άμεση και θεωρητικά με λιγότερα τεχνικά εμπόδια. Η Riot θέλει ο παίκτης να μην πηγαίνει από υπηρεσία σε υπηρεσία, αλλά να βρίσκει τα βασικά εργαλεία συμμετοχής μέσα σε ένα ενιαίο περιβάλλον.

Τι σημαίνει για τα καταστήματα

Η αλλαγή δεν αφορά μόνο τους παίκτες. Το PlayRiftbound.com σχεδιάστηκε και για τα καταστήματα και τους διοργανωτές που «τρέχουν» τα τοπικά τουρνουά του Riftbound. Στην πρώτη του μορφή, θα τους δίνει ένα κοινό σημείο για τη δημιουργία και διαχείριση των events, ενώ η Riot εκτιμά ότι έτσι θα μειωθούν και διάφορα προβλήματα που σχετίζονταν με λογαριασμούς ή δηλώσεις συμμετοχής.

Ο στόχος είναι ξεκάθαρος. Είτε μιλάμε για ένα εβδομαδιαίο Nexus Night, είτε για Pre-Rift, είτε για μελλοντικά τουρνουά όπως το Nexus Cup και το Challenge Series, η Riot θέλει το κατάστημα να έχει ένα πιο σταθερό και φιλικό εργαλείο για να οργανώνει την εμπειρία των παικτών.

Μάλιστα, η εταιρεία έχει ήδη προαναγγείλει νέο update προς τα τέλη Οκτωβρίου με περισσότερες λεπτομέρειες ειδικά για τα προγράμματα που αφορούν τα καταστήματα.

Γιατί αφήνει πίσω το carde.io

Η Riot φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι το carde.io υπήρξε σημαντικός συνεργάτης στην εκκίνηση και την ανάπτυξη του Riftbound. Η μετάβαση, όμως, δεν γίνεται επειδή το προηγούμενο εργαλείο απέτυχε. Γίνεται επειδή η Riot θεωρεί ότι πολλά από όσα θέλει να χτίσει για το μέλλον του Organized Play είτε διευκολύνονται είτε απαιτούν μια εσωτερική, Riot-owned πλατφόρμα.

Το PlayRiftbound.com εντάσσεται, λοιπόν, στη συνολικότερη προσπάθεια που έχουμε ήδη δει να διαμορφώνεται μέσα από τις ανακοινώσεις για το 2027. Το Organized Play αλλάζει, μεγαλώνει και αποκτά νέα δομή, οπότε ήταν μάλλον θέμα χρόνου να περάσει και η ψηφιακή του υποστήριξη σε ένα πιο κεντρικό σύστημα.

Θα χαθεί το ιστορικό των παικτών;

Η σύντομη απάντηση είναι όχι. Σύμφωνα με το FAQ της ανακοίνωσης, η Riot συνεργάζεται με την UVS και το carde.io ώστε να μεταφερθεί το ιστορικό των παικτών στη νέα πλατφόρμα. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί καθησυχάζει όσους φοβήθηκαν ότι η αλλαγή θα σήμαινε απώλεια προηγούμενων στοιχείων ή συμμετοχών.

Υπάρχει, βέβαια, και μια λιγότερο ευχάριστη λεπτομέρεια. Η Riot αναγνωρίζει ότι ορισμένα fan projects και community εργαλεία που βασίζονται σε δεδομένα του carde.io είναι πιθανό να επηρεαστούν προσωρινά από αυτή τη μετάβαση. Τονίζει πάντως ότι δεν είναι στόχος της να τα «χαλάσει», αλλά αντιθέτως θέλει να συνεχίσει να υπάρχει ένα υγιές οικοσύστημα από community-created εργαλεία, εφόσον κινούνται μέσα στους αντίστοιχους κανόνες.

Τι έρχεται μετά

Το νέο PlayRiftbound.com δεν παρουσιάζεται ως «τελειωμένο προϊόν», αλλά ως μια πλατφόρμα που ξεκινά τώρα και θα εξελίσσεται διαρκώς. Η Riot δεν έδωσε ακόμη συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για επόμενα updates, αποκάλυψε όμως ήδη μερικές από τις κατευθύνσεις που εξετάζει.

Ανάμεσα σε αυτές είναι καλύτερα εργαλεία για διοργανωτές και judges, μεγαλύτερη υποστήριξη για 2v2 διοργανώσεις, ευκολότερη δημιουργία και έλεγχος των decklists για διαφορετικούς τύπους παιχνιδιού και βελτιώσεις στην αναζήτηση και προβολή καρτών. Με άλλα λόγια, η 14η Σεπτεμβρίου δεν είναι το τέλος της διαδρομής, αλλά η αρχή μιας νέας φάσης.

Μια αλλαγή που θα επηρεάσει όλους

Ανεξάρτητα από το αν κάποιος παίζει κάθε εβδομάδα σε τοπικά events ή αν απλώς θέλει να βρει πιο εύκολα πού μπορεί να παίξει Riftbound στην περιοχή του, η αλλαγή αυτή είναι σημαντική. Δεν πρόκειται απλώς για μια αλλαγή διεύθυνσης ή για ένα νέο interface. Πρόκειται για μια προσπάθεια της Riot να μαζέψει το Organized Play κάτω από τη δική της στέγη και να δημιουργήσει ένα πιο ενιαίο σύστημα για παίκτες, καταστήματα και διοργανώσεις.

Το αν η μετάβαση θα κυλήσει ομαλά θα φανεί πολύ γρήγορα, ειδικά με φόντο τα Radiance Pre-Rift. Σε κάθε περίπτωση, από τις 14 Σεπτεμβρίου και μετά, όποιος θέλει να ακολουθεί το επίσημο μονοπάτι του Riftbound θα πρέπει να κοιτάζει πρώτα προς το PlayRiftbound.com.

Υπάρχει μια παγίδα στην οποία είναι πολύ εύκολο να πέσει ένας παίκτης του Riftbound: να θεωρεί ότι όσο περισσότερες παρτίδες παίζει, τόσο περισσότερο βελτιώνεται.

Τρεις ώρες στο Rift Atlas, μερικά παιχνίδια στο local, άλλες τόσες παρτίδες με φίλους και στο τέλος της εβδομάδας ο αριθμός είναι μεγάλος. Η εμπειρία φυσικά βοηθά. Μαθαίνεις καλύτερα τις κάρτες σου, εξοικειώνεσαι με διαφορετικά decks και αρχίζεις να αναγνωρίζεις καταστάσεις που παλαιότερα θα σε δυσκόλευαν.

Αν όμως ο στόχος είναι κάτι πιο συγκεκριμένο —να παίξεις καλύτερα σε ένα τουρνουά, να προετοιμαστείς για ένα RQ ή απλώς να σταματήσεις να κάνεις τα ίδια λάθη— τότε ο όγκος από μόνος του δεν αρκεί. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «παίζω Riftbound» και στο «προπονούμαι για να γίνω καλύτερος στο Riftbound».

Η δεύτερη περίπτωση χρειάζεται σκοπό. Χρειάζεται να γνωρίζεις τι ακριβώς προσπαθείς να μάθεις, να επαναλαμβάνεις τις καταστάσεις που σε δυσκολεύουν και να αξιολογείς τις αποφάσεις σου αντί να κοιτάζεις μόνο αν κέρδισες.

Πώς γίνεται αυτό στην πράξη;

1. Μην Παίζεις Μόνο Τυχαίες Παρτίδες

Οι τυχαίες παρτίδες είναι χρήσιμες. Σε βοηθούν να μάθεις το deck σου, να βελτιώσεις το sequencing και να αποκτήσεις εμπειρία απέναντι σε διαφορετικές στρατηγικές.

Δεν είναι όμως ο καλύτερος τρόπος να διορθώσεις ένα συγκεκριμένο πρόβλημα.

Αν, για παράδειγμα, δυσκολεύεσαι σταθερά απέναντι στον Kennen, δέκα τυχαίες παρτίδες στο Rift Atlas μπορεί να μη σου προσφέρουν σχεδόν τίποτα πάνω σε αυτό. Ίσως τον αντιμετωπίσεις μία φορά. Ίσως καμία. Στο τέλος θα έχεις παίξει περισσότερο Riftbound, αλλά το πρόβλημα που ήθελες να λύσεις θα βρίσκεται ακόμη εκεί.

Πιο χρήσιμο είναι να βρεις έναν παίκτη που γνωρίζει καλά το συγκεκριμένο deck και να παίξετε ξανά και ξανά την ίδια αναμέτρηση. Όχι δύο ή τρεις φορές, αλλά αρκετές ώστε να δεις τα διαφορετικά ανοίγματα, τα καλά και τα κακά χέρια, τις πιο επιθετικές γραμμές και τις καταστάσεις στις οποίες το deck αναγκάζεται να παίξει πιο αργά.

Όσο περισσότερες από αυτές τις καταστάσεις έχεις ήδη αντιμετωπίσει στην προπόνηση, τόσο λιγότερες αποφάσεις θα σου φαίνονται εντελώς καινούργιες όταν καθίσεις απέναντί τους σε ένα τουρνουά.

2. Δώσε Περισσότερο Χρόνο Στις Δύσκολες Αναμετρήσεις

Είναι πολύ πιο ευχάριστο να παίζεις μια αναμέτρηση στην οποία νιώθεις άνετα. Αν όμως υπάρχει ένα deck που σε κερδίζει σταθερά, πιθανότατα εκεί βρίσκεται και η πιο χρήσιμη προπόνηση.

Το ζητούμενο δεν είναι να μετατρέψεις μαγικά μια δύσκολη αναμέτρηση σε ευνοϊκή. Κάποια decks θα έχουν φυσικό πλεονέκτημα απέναντι στο δικό σου και αυτό δεν πρόκειται να εξαφανιστεί επειδή έπαιξες άλλες είκοσι παρτίδες.

Αυτό που πρέπει να ανακαλύψεις είναι πώς κερδίζονται οι παρτίδες που μπορείς πράγματι να πάρεις.

Ποια αρχικά χέρια αξίζει να κρατήσεις; Ποιο battlefield έχει μεγαλύτερη σημασία; Ποια αντίπαλη κάρτα δεν μπορείς να επιτρέψεις να περάσει; Σε ποιο σημείο πρέπει να σταματήσεις να παίζεις συντηρητικά και να πάρεις μεγαλύτερο ρίσκο;

Ένας παίκτης που γνωρίζει ότι μια αναμέτρηση είναι δύσκολη κάθεται στο τραπέζι περιμένοντας να χάσει. Ένας παίκτης που έχει προπονηθεί γνωρίζει ακριβώς ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσει για να την κλέψει.

Αυτή είναι τεράστια διαφορά.

3. Παίξε Και Την Άλλη Πλευρά

Μερικές φορές ο καλύτερος τρόπος να καταλάβεις γιατί ένα deck σε δυσκολεύει τόσο πολύ είναι να το παίξεις ο ίδιος.

Αν ο Kennen μοιάζει να έχει πάντοτε την κατάλληλη απάντηση ή ένας καλός Rengar παίκτης σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δεν υπάρχει ασφαλής κίνηση, δανείσου τη λίστα και παίξε μερικές παρτίδες από την άλλη πλευρά.

Ξαφνικά αρχίζεις να βλέπεις πράγματα που δεν φαίνονται όταν είσαι απέναντι.

Ποια χέρια είναι πραγματικά άσχημα; Ποιοι γύροι είναι πιο δύσκολοι απ’ όσο νόμιζες; Ποιο είδος πίεσης δεν θέλει να αντιμετωπίσει το deck; Πότε ο αντίπαλος αναγκάζεται να επιλέξει ανάμεσα σε δύο κακές επιλογές;

Την επόμενη φορά που θα παίξεις ξανά εναντίον του, δεν θα σκέφτεσαι απλώς «τι μπορεί να έχει;». Θα μπορείς να ρωτήσεις τον εαυτό σου: «αν ήμουν εγώ στη θέση του τώρα, τι δεν θα ήθελα να δω απέναντί μου;»

Αυτή η αλλαγή οπτικής μπορεί να σε μάθει περισσότερα για μια αναμέτρηση από πολλές ακόμη τυχαίες παρτίδες.

4. Μην Κρίνεις Την Προπόνηση Από Το Σκορ

Το 8-2 σε μια βραδιά προπόνησης ακούγεται υπέροχο.

Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έμαθες κάτι.

Μπορεί να κέρδισες επειδή ο αντίπαλος είχε άσχημα χέρια. Επειδή έκανε λάθη. Επειδή βρήκες την ιδανική απάντηση ακριβώς όταν τη χρειαζόσουν. Αν φύγεις από αυτές τις παρτίδες πιστεύοντας ότι το πλάνο σου λειτούργησε τέλεια, υπάρχει περίπτωση να κρατήσεις λάθος συμπέρασμα από σωστό αποτέλεσμα.

Μετά από μια παρτίδα αξίζει περισσότερο να εξετάσεις τις αποφάσεις:

Ήταν σωστό το αρχικό χέρι; Έπρεπε να παίξεις τις κάρτες σου με διαφορετική σειρά; Υπήρξε ένας γύρος όπου το παιχνίδι ουσιαστικά κρίθηκε χωρίς να το καταλάβεις; Κέρδισες επειδή το σχέδιό σου λειτούργησε ή επειδή ο αντίπαλος δεν μπόρεσε να εφαρμόσει το δικό του;

Ακόμη και ένα συνολικό 13-7 σε μια συγκεκριμένη αναμέτρηση μπορεί να είναι παραπλανητικό χωρίς το κατάλληλο πλαίσιο. Ποιος έπαιζε πρώτος; Πόσες παρτίδες παίχτηκαν μετά το sideboard; Πόσο καλά γνώριζε ο αντίπαλος το deck του; Δοκιμάζατε συνεχώς την ίδια λίστα ή αλλάζατε κάρτες στην πορεία;

Κράτα το σκορ, αλλά μην το αφήσεις να γίνει το μόνο πράγμα που κοιτάζεις.

5. Κάνε Πραγματική Εξάσκηση Στο Sideboarding

Πολλοί παίκτες μαθαίνουν εξαιρετικά καλά το πρώτο παιχνίδι μιας αναμέτρησης και αφήνουν τα υπόλοιπα στη θεωρία.

Το πρόβλημα είναι ότι σε ένα Best of 3, τα παιχνίδια μετά το sideboard μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά.

Δεν αρκεί να κοιτάξεις τη λίστα σου και να αποφασίσεις ότι «αυτές οι τρεις κάρτες θα βγουν και αυτές οι τρεις θα μπουν». Ένα σχέδιο μπορεί να φαίνεται εξαιρετικό στα χαρτιά και να αποδειχθεί προβληματικό όταν παιχτεί στην πράξη.

Ίσως αφαίρεσες περισσότερο interaction απ’ όσο μπορούσες να αντέξεις. Ίσως έκανες το deck σου υπερβολικά αργό. Ίσως η κάρτα που θεωρούσες εξαιρετική για τη συγκεκριμένη αναμέτρηση να έχει πολύ μικρότερο αντίκτυπο από όσο περίμενες.

Για κάθε σημαντικό deck που περιμένεις να αντιμετωπίσεις, χρειάζεται τουλάχιστον ένα βασικό σχέδιο: τι βγαίνει, τι μπαίνει, τι πιθανότατα θα αλλάξει ο αντίπαλος και αν αυτό επηρεάζει τον τρόπο που πρέπει να παίξεις. Και μετά χρειάζεται το σημαντικότερο βήμα: να παίξεις αυτές τις παρτίδες.

Αν όλη η προπόνησή σου γίνεται πριν από το sideboard, μπορεί τελικά να εξασκείσαι κυρίως στο παιχνίδι που θα παίξεις μόνο μία φορά μέσα σε ένα Best of 3.

6. Κάνε Την Προπόνηση Να Μοιάζει Με Τουρνουά

Άλλο μια χαλαρή παρτίδα στο σπίτι και άλλο να κάθεσαι σε ένα RQ με το χρονόμετρο να τρέχει.

Η πίεση αλλάζει τον τρόπο που παίζουμε. Υπάρχει κόσμος γύρω, υπάρχει ο φόβος του λάθους, υπάρχει η αίσθηση ότι δεν πρέπει να καθυστερήσεις και ξαφνικά αποφάσεις που στο σπίτι φαίνονταν απλές χρειάζονται πολύ περισσότερη σκέψη.

Γι’ αυτό ένα μέρος της προπόνησης πρέπει να προσπαθεί να αναπαράγει αυτές τις συνθήκες.

Παίξε ολόκληρο Best of 3. Βάλε χρονόμετρο. Μην επιτρέπεις takebacks. Μη σταματάς στη μέση για να συζητήσεις αν μια διαφορετική κίνηση θα ήταν καλύτερη. Παίξτε πρώτα μέχρι το τέλος, κάντε κανονικά sideboard και αναλύστε όσα συνέβησαν αφού ολοκληρωθεί το game.

Ο στόχος είναι απλός: όταν βρεθείς σε ένα τουρνουά, να μη σου φαίνεται πρωτόγνωρο το περιβάλλον.

7. Κράτα Ένα Απλό Αρχείο

Δεν χρειάζεται ένα spreadsheet με δώδεκα φύλλα και πενήντα στήλες.

Χρειάζεται απλώς κάτι καλύτερο από το «νομίζω ότι αυτή η αναμέτρηση είναι κακή».

Για παράδειγμα:

Ezreal vs Kennen
12 παρτίδες
5 νίκες – 7 ήττες
Μετά το sideboard: 4-3
Κύριο πρόβλημα: πίεση στα battlefields από νωρίς
Επόμενο πράγμα για δοκιμή: πιο επιθετικά mulligans

Αυτές οι λίγες γραμμές έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από μια γενική εντύπωση. Κυρίως επειδή η μία προπόνηση αρχίζει να γεννά την επόμενη.

Δοκιμάζεις κάτι, εντοπίζεις το πρόβλημα, κάνεις μια αλλαγή και επιστρέφεις για να δεις αν πράγματι βοήθησε.

Δεν χτίζεις επιστημονική βάση δεδομένων. Απλώς σταματάς να βασίζεσαι αποκλειστικά στο ένστικτο.

8. Πρόσεξε Με Ποιους Προπονείσαι

Η ποιότητα του αντιπάλου επηρεάζει άμεσα και την ποιότητα της προπόνησης.

Αν θέλεις να δουλέψεις δεκαπέντε παρτίδες απέναντι στον Rengar, χρειάζεσαι ιδανικά κάποιον που γνωρίζει ήδη τον Rengar. Αν ο άλλος μαθαίνει το deck την ίδια ώρα που εσύ προσπαθείς να μάθεις πώς να το αντιμετωπίσεις, τα συμπεράσματα θα είναι πολύ λιγότερο χρήσιμα.

Ένας καλός παρτενέρ για test πρέπει να μπορεί να τιμωρεί τα λάθη σου και, αφού τελειώσει η παρτίδα, να σου πει πράγματα όπως:

«Αυτό το παίξιμο ήταν πολύ εύκολο να αντιμετωπιστεί.»

ή

«Ανησυχείς για τη λάθος κάρτα. Αυτή δεν είναι η απειλή που νομίζεις εδώ.»

Για να λειτουργήσει αυτό, χρειάζεται επίσης ειλικρίνεια. Αν κανείς στην ομάδα δεν νιώθει άνετα να πει ότι μια συγκεκριμένη απόφαση ήταν λανθασμένη, χάνεται ένα μεγάλο μέρος της αξίας της κοινής προπόνησης.

Ιδανικά, μια μικρή ομάδα πρέπει επίσης να μπορεί να καλύπτει περισσότερα από ένα decks, ώστε να μη μένει εγκλωβισμένη στις ίδιες δύο ή τρεις αναμετρήσεις.

9. Ξεκίνα Κάθε Προπόνηση Με Μία Ερώτηση

Πριν αρχίσει η πρώτη παρτίδα, πρέπει να υπάρχει απάντηση σε μία απλή ερώτηση:

Τι προσπαθείς να μάθεις σήμερα;

Μπορεί να θέλεις να βελτιώσεις το mulligan απέναντι στον Kennen. Να δοκιμάσεις αν μια συγκεκριμένη κάρτα του sideboard έχει πραγματικά αξία. Να καταλάβεις πόσο επιθετικά πρέπει να παίξεις απέναντι σε ένα control deck.

Δεν χρειάζονται δέκα στόχοι. Ένας αρκεί.

Έτσι, όταν τελειώσει η προπόνηση, μπορείς να απαντήσεις αν πράγματι έμαθες κάτι πάνω σε αυτό που ήθελες να εξετάσεις.

Το «έπαιξα δώδεκα παιχνίδια σήμερα» είναι ένας αριθμός.

Το «έμαθα ότι πρέπει να κάνω πιο επιθετικό mulligan σε αυτή την αναμέτρηση» είναι πρόοδος.

10. Κοίτα Τις Ήττες Λίγο Περισσότερο

Μετά από μια όμορφη νίκη είναι εύκολο να θέλεις να συζητήσεις τι πήγε σωστά.

Μετά από μια άσχημη ήττα, η πρώτη αντίδραση συχνά είναι απλώς να ξεκινήσεις την επόμενη παρτίδα.

Κι όμως, εκεί μπορεί να βρίσκεται η πιο χρήσιμη πληροφορία.

Δεν χρειάζεται να αναλύεις με εμμονή κάθε μικρή επιλογή. Ψάξε περισσότερο την πρώτη σημαντική απόφαση που σε έφερε σε δύσκολη θέση.

Έφυγες από το αρχικό σου σχέδιο; Ξόδεψες ένα σημαντικό reaction πολύ νωρίς; Έδωσες περισσότερα resources σε ένα battlefield από όσα άξιζε; Κράτησες ένα χέρι που τελικά δεν μπορούσε να υποστηρίξει το πλάνο σου;

Κάποιες φορές η ανασκόπηση θα καταλήξει και στο αντίθετο συμπέρασμα: έπαιξες σωστά και ο αντίπαλος απλώς είχε όσα χρειαζόταν. Κι αυτό είναι χρήσιμο. Δεν πρέπει να αλλάζεις μια σωστή απόφαση απλώς επειδή το αποτέλεσμα μιας παρτίδας ήταν αρνητικό.

Περισσότερα Παιχνίδια Δεν Σημαίνουν Πάντα Καλύτερη Προπόνηση

Το να παίζεις περισσότερο Riftbound είναι καλό. Κανείς δεν βελτιώθηκε παίζοντας λιγότερο.

Κάποια στιγμή, όμως, η ποιότητα των παιχνιδιών αρχίζει να έχει μεγαλύτερη σημασία από τον αριθμό τους.

Πενήντα τυχαίες παρτίδες μπορούν ασφαλώς να σου μάθουν πράγματα. Είκοσι στοχευμένες παρτίδες απέναντι σε δύο συγκεκριμένα decks, με δοκιμασμένο sideboard, αλλαγή πλευρών, σημειώσεις και συζήτηση των σημαντικότερων αποφάσεων, μπορούν να σου μάθουν πολύ περισσότερα.

Η πραγματική προετοιμασία για ένα τουρνουά δεν είναι να φτάσεις εκεί ελπίζοντας ότι έχεις παίξει «αρκετό Riftbound».

Είναι να καθίσεις απέναντι σε ένα γνώριμο deck και να αισθανθείς ότι έχεις ξαναβρεθεί σε αυτή την κατάσταση πολλές φορές. Να γνωρίζεις περίπου ποιο είναι το σχέδιό σου πριν και μετά το sideboard. Να ξέρεις πού βρίσκονται οι αδυναμίες σου και τι πρέπει να κάνεις όταν η παρτίδα δεν εξελίσσεται ιδανικά.

Αν λοιπόν παίζεις συνεχώς αλλά τα αποτελέσματα δεν αλλάζουν όσο περίμενες, ίσως η λύση δεν είναι άλλες πενήντα τυχαίες παρτίδες.

Μπορεί να είναι δέκα πραγματικά καλές παρτίδες απέναντι στο deck που εξακολουθεί να σε κερδίζει.

Η κορεατική έκδοση του Riftbound αποκτά πλέον επίσημη ημερομηνία. Το Origins κυκλοφορεί στη Νότια Κορέα στις 18 Σεπτεμβρίου 2026, ανοίγοντας μια αγορά που έχει ιδιαίτερη σημασία για ολόκληρο το οικοσύστημα του League of Legends. Η νέα ανακοίνωση της Riot, όμως, προχωρά πολύ περισσότερο από μια ημερομηνία κυκλοφορίας: περιλαμβάνει και μια αποκλειστική Overnumbered Ahri, δύο ειδικές promo κάρτες, ξεχωριστό αγωνιστικό ξεκίνημα, παρουσία στα PC bangs και ένα επιταχυνόμενο πρόγραμμα κυκλοφοριών που θα φέρει την Κορέα στο ίδιο σημείο με τον υπόλοιπο κόσμο στις αρχές του 2028.

Το Riftbound είχε ήδη κάνει τα πρώτα του βήματα στη χώρα μέσα από εκδηλώσεις και την ειδική συλλογή των T1. Στις 18 Σεπτεμβρίου, όμως, ξεκινά η κανονική διάθεση των κορεατικών προϊόντων του Origins και μαζί της ένα σχέδιο που δείχνει ότι η Riot δεν αντιμετωπίζει τη Νότια Κορέα σαν μία ακόμη μετάφραση του παιχνιδιού.

Origins Στις 18 Σεπτεμβρίου

Η αρχή θα γίνει από εκεί όπου ξεκίνησε το Riftbound και για τις υπόλοιπες αγορές: το Origins. Τα κορεατικά προϊόντα θα περιλαμβάνουν boosters, Champion Decks και το Proving Grounds, ώστε οι νέοι παίκτες να μπορούν να γνωρίσουν το παιχνίδι χωρίς να χρειάζεται να ξεκινήσουν κατευθείαν από το σημερινό, πολύ μεγαλύτερο card pool.

Η επίσημη κυκλοφορία θα συνοδευτεί από δύο μεγάλες εκδηλώσεις στη Σεούλ. Η πρώτη θα πραγματοποιηθεί στο Gen.G GGX από τις 18 έως τις 23 Σεπτεμβρίου, ενώ η δεύτερη θα φιλοξενηθεί στο Dopamine Station του Yongsan IPark Mall από τις 18 έως τις 30 Σεπτεμβρίου. Εκεί οι επισκέπτες θα μπορούν να μάθουν το παιχνίδι, να αγοράσουν την κορεατική σειρά του Origins και να διεκδικήσουν περιορισμένα αντικείμενα που θα διατίθενται μόνο κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων.

Η Ahri Είναι Το Μεγάλο Συλλεκτικό Δέλεαρ

Η κάρτα που αναμένεται να τραβήξει περισσότερο την προσοχή των συλλεκτών είναι μια νέα Overnumbered Ahri, Nine-Tailed Fox, η οποία δημιουργήθηκε ειδικά για την κορεατική κυκλοφορία του παιχνιδιού και θα μπορεί να τη βρεί κάποιος μόνο στα κορεατικά Origins boosters. Δεν αντικαθιστά την υπάρχουσα Overnumbered Ahri. Και οι δύο εκδόσεις θα μπορούν να βρεθούν παράλληλα μέσα στα κορεατικά packs.

Η επιλογή της Ahri κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Ο χαρακτήρας έχει βαθιές ρίζες στην κορεατική παράδοση της Gumiho, της μυθικής αλεπούς με τις εννέα ουρές, ενώ η εμφάνιση της στο League of Legends συνδέθηκε ιστορικά με την είσοδο του παιχνιδιού στην Κορέα. Το νέο artwork δημιουργήθηκε από τον Allen Song, Κορεάτη art director του Riftbound, και σχεδιάστηκε ώστε να λειτουργεί ως φόρος τιμής σε αυτή τη σύνδεση.

Η Riot μάλιστα διευκρίνισε ότι δεν σκοπεύει να γεμίσει τα μελλοντικά κορεατικά boosters με τοπικές αποκλειστικότητες. Η συγκεκριμένη Ahri αντιμετωπίζεται περισσότερο ως ειδική περίπτωση για την έναρξη του Riftbound στη χώρα και για τη σχέση της ίδιας της Legend με την κορεατική κουλτούρα.

Jinx Και Yasuo Στις Εκδηλώσεις Κυκλοφορίας

Η Ahri δεν είναι η μοναδική ειδική κάρτα που συνοδεύει την κυκλοφορία.

Η Jinx, Demolitionist αποκτά κορεατική promo έκδοση με το υπάρχον artwork και ειδική σφραγίδα κυκλοφορίας. Η κάρτα είχε ήδη εμφανιστεί σε κορεατικές εκδηλώσεις πριν από την επίσημη διάθεση του παιχνιδιού και θα αποτελεί μέρος των ειδικών promos του Origins.

Πιο ιδιαίτερη είναι η περίπτωση του Yasuo, Remorseful, που αποκτά νέο artwork από τον Νοτιοκορεάτη καλλιτέχνη Kim Star. Η συγκεκριμένη έκδοση θα διατίθεται σε επιλεγμένες εκδηλώσεις του Origins στη Νότια Κορέα και, σύμφωνα με τη Riot, θα είναι δυσκολότερο να αποκτηθεί από την Jinx.

Η τριάδα Ahri, Jinx και Yasuo δίνει στην κορεατική κυκλοφορία μια δική της συλλεκτική ταυτότητα, χωρίς η Riot να αλλάζει τον τρόπο που παίζονται οι ίδιες οι κάρτες.

Η Κορέα Θα Ξεκινήσει Από Το Δικό Της Standard

Η μεγαλύτερη πρακτική διαφορά δεν αφορά, πάντως, τις promo κάρτες.

Όταν το Origins κυκλοφορήσει στη Νότια Κορέα, ο υπόλοιπος κόσμος θα βρίσκεται ήδη αρκετά sets μπροστά. Αν ένας νέος Κορεάτης παίκτης έμπαινε κατευθείαν στο παγκόσμιο Standard, θα έπρεπε να καλύψει μέσα σε ελάχιστο χρόνο ένα πολύ μεγάλο card pool και να αντιμετωπίσει decks χτισμένα με κάρτες που δεν είχαν καν κυκλοφορήσει ακόμη στη γλώσσα του.

Για να αποφύγει αυτή την κατάσταση, η Riot δημιουργεί το Korean Standard, ένα προσωρινό αγωνιστικό περιβάλλον που θα χρησιμοποιεί μόνο τα sets που έχουν κυκλοφορήσει στα κορεατικά. Στις 18 Σεπτεμβρίου θα περιλαμβάνει αποκλειστικά το Origins. Όταν φτάσει το Spiritforged τον Δεκέμβριο, θα επεκταθεί σε Origins και Spiritforged και θα συνεχίσει να μεγαλώνει με κάθε νέα κορεατική κυκλοφορία.

Η παγκόσμια λίστα των banned καρτών θα ισχύει κανονικά και στο Korean Standard. Παράλληλα, καταστήματα και παίκτες θα μπορούν, αν το επιθυμούν, να χρησιμοποιούν το παγκόσμιο Standard, όμως το Korean Standard θα αποτελεί την προεπιλεγμένη λύση όσο η κορεατική αγορά βρίσκεται στη διαδικασία κάλυψης της απόστασης από τον υπόλοιπο κόσμο.

Επτά Sets Μέσα Σε Έναν Χρόνο

Και εδώ βρίσκεται ίσως η πιο εντυπωσιακή λεπτομέρεια ολόκληρης της ανακοίνωσης.

Μετά το Origins τον Σεπτέμβριο, το Spiritforged θα κυκλοφορήσει στην Κορέα τον Δεκέμβριο του 2026. Από εκεί και πέρα η ταχύτητα ανεβαίνει θεαματικά: μέσα στο 2027 έχουν προγραμματιστεί επτά sets, ξεκινώντας από το Unleashed και φτάνοντας μέχρι το Set 9.

Ο στόχος της Riot είναι η κορεατική έκδοση να έχει φτάσει πλήρως το παγκόσμιο πρόγραμμα μέχρι την κυκλοφορία του Set 10 στις αρχές του 2028. Πρόκειται για πολύ ταχύτερο ρυθμό από τα τέσσερα sets τον χρόνο που ακολουθεί η παγκόσμια αγορά, ώστε οι Κορεάτες παίκτες να γνωρίσουν όλο το προηγούμενο περιεχόμενο χωρίς να παραμείνουν για χρόνια πίσω.

Αργότερα μέσα στο 2026 θα κυκλοφορήσει στη χώρα και το T1 Player Bundle, στον ίδιο χρονικό ορίζοντα με τις υπόλοιπες αγορές.

Το Riftbound Θέλει Να Μπει Και Στα PC Bangs

Η Riot δεν περιορίζεται στα παραδοσιακά καταστήματα TCG.

Τα local game stores θα παραμείνουν βασικό κομμάτι της κορεατικής κοινότητας, όμως το Riftbound επιχειρεί να μπει και σε έναν χώρο άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία του League of Legends στη χώρα: τα PC bangs, τα κορεατικά gaming cafés όπου οι παίκτες συναντιούνται εδώ και χρόνια για να παίξουν.

Η συνεργασία με το Gen.G GGX αποτελεί το πρώτο μεγάλο βήμα. Ο χώρος θα λειτουργήσει ως flagship σημείο για το Riftbound, με ξεχωριστή περιοχή όπου οι επισκέπτες θα μπορούν να παίζουν το TCG. Για άλλα PC bangs, η παρουσία του παιχνιδιού μπορεί να είναι μικρότερη — από απλή διάθεση boosters μέχρι ειδικά τραπέζια και διοργανώσεις.

Είναι μια ασυνήθιστη προσέγγιση για ένα TCG, αλλά για την κορεατική αγορά έχει ξεκάθαρη λογική: αντί το Riftbound να ζητήσει από τους League players να βρουν έναν εντελώς νέο χώρο, προσπαθεί να δημιουργήσει ένα μέρος για το κοινό του εκεί όπου ήδη περνά τον χρόνο του.

Ξεχωριστή Αγωνιστική Πορεία Από Τον Δεκέμβριο

Το Organized Play θα ξεκινήσει από τα Nexus Nights, όπως και στις υπόλοιπες περιοχές, προσφέροντας το πρώτο σταθερό σημείο συνάντησης για τη νέα κοινότητα. Η Riot ετοιμάζει όμως και μια ξεχωριστή αγωνιστική διαδρομή για τη Νότια Κορέα όσο η χώρα παραμένει πίσω από το παγκόσμιο πρόγραμμα κυκλοφοριών.

Η αρχή θα γίνει ήδη τον Δεκέμβριο του 2026, με την πρώτη διοργάνωση ενός τουρνουά που θα ταξιδέψει στη χώρα και θα συνεχιστεί μέσα στο 2027. Περισσότερες λεπτομέρειες για τη δομή και τα έπαθλα δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί.

Πολύ Περισσότερο Από Μια Μετάφραση

Η κορεατική έκδοση του Riftbound θα μπορούσε εύκολα να είναι απλώς το Origins μεταφρασμένο στα κορεατικά και τοποθετημένο στα ράφια στις 18 Σεπτεμβρίου.

Η Riot διάλεξε κάτι πολύ πιο φιλόδοξο.

Έδωσε στη χώρα αποκλειστική Overnumbered Ahri και ειδικά promos, δημιούργησε ένα προσωρινό αγωνιστικό περιβάλλον για να προστατεύσει τους νέους παίκτες από ένα τεράστιο αρχικό χάσμα, σχεδίασε επτά κυκλοφορίες μέσα σε έναν χρόνο και επιχειρεί να μεταφέρει το TCG ακόμη και στα PC bangs.

Η μεγαλύτερη δοκιμασία θα είναι ο ρυθμός. Επτά sets μέσα στο 2027 σημαίνουν ότι η κορεατική κοινότητα θα πρέπει να γνωρίσει και να αφομοιώσει το Riftbound πολύ πιο γρήγορα από οποιαδήποτε άλλη αγορά.

Αν, όμως, υπάρχει μία χώρα όπου η Riot έχει λόγους να επενδύσει τόσο επιθετικά στην κληρονομιά του League of Legends, αυτή είναι η Νότια Κορέα.

Και από τις 18 Σεπτεμβρίου, θα αρχίσουμε να βλέπουμε αν το Riftbound μπορεί να χτίσει εκεί τη δική του ιστορία.

Ο GhosterDriver μίλησε για το deck που του χάρισε το Best of Zed στο RQ της Βαρκελώνης, παρουσιάζοντας μια λίστα που ξεχώρισε όχι μόνο για την πορεία της στο τουρνουά, αλλά και για τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τον Legend.

Ο Zed του δεν προσπαθεί απλώς να κατακτήσει δύο battlefields όσο πιο γρήγορα γίνεται. Θέλει να δημιουργήσει από νωρίς μια ισχυρή θέση, να αναγκάσει τον αντίπαλο να δεσμεύσει περισσότερα resources για να την διεκδικήσει και στη συνέχεια να μεταφέρει την πίεση εκεί όπου χρειάζεται. Hidden κάρτες, Gears, Shadow Tokens και movements υπηρετούν όλα αυτή τη λογική, με τον συνδυασμό των Tornado Warrior και Kharox να αποτελεί την πιο χαρακτηριστική —και αναμφίβολα πιο παράξενη— ιδέα της λίστας.

Ποιος Είναι Ο GhosterDriver;

Ο GhosterDriver είχε ήδη αρκετή ανταγωνιστική εμπειρία πριν περάσει στο Riftbound. Στο Legends of Runeterra είχε φτάσει αρκετές φορές στα top cuts των Seasonal διοργανώσεων, με καλύτερη πορεία ένα Top 4, ενώ η αγάπη του για τα Highlander decks και τις λίστες με διαφορετικές επιλογές εξακολουθεί να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο χτίζει τα decks του.

Το Riftbound τον κέρδισε από νωρίς, ακριβώς επειδή του έδινε την ευκαιρία να μπει σε ένα καινούργιο παιχνίδι μαζί με όλους τους υπόλοιπους, χωρίς να χρειάζεται να καλύψει χρόνια συσσωρευμένης εμπειρίας. Από τότε έχει ήδη αρχίσει να αφήνει το αποτύπωμά του, έχοντας μεταξύ άλλων πετύχει και Top 4 στη Μπολόνια με Viktor.

Γιατί Zed;

Πριν από τον Zed, ο GhosterDriver έπαιζε Jinx και ήθελε να παραμείνει σε μια γνώριμη βάση όταν άρχισε να αναζητά το επόμενο deck του. Ο Zed έμοιαζε με μια φυσική επιλογή, όμως η τελική λίστα απομακρύνθηκε γρήγορα από τις πιο προφανείς λύσεις.

Κάπως έτσι άρχισαν οι δοκιμές με Kharox και Tornado Warrior. Η ιδέα αρχικά φάνηκε στον ίδιο αρκετά ακραία, όμως στο παιχνίδι αποδείχθηκε λειτουργική ώστε να γίνει βασικό κομμάτι του deck. Και αυτή η διάθεση για δοκιμές χαρακτηρίζει ολόκληρη τη λίστα: δεν πρόκειται για ένα τυπικό build του Zed με μία περίεργη κάρτα μέσα, αλλά για ένα deck που έχει στηθεί γύρω από το να δημιουργεί συνεχώς αβεβαιότητα στον αντίπαλο.

Το Πλάνο Δεν Είναι Απλώς Το Double Conquer

Το βασικό σχέδιο ξεκινά με φθηνά units και γρήγορη παρουσία σε ένα battlefield. Από εκεί και πέρα, όμως, ο στόχος δεν είναι απαραίτητα να φύγει αμέσως για το επόμενο. Ο GhosterDriver θέλει να ενισχύσει αρκετά τη θέση του ώστε να γίνει δύσκολο για τον αντίπαλο να την ανατρέψει και να τον αναγκάσει να επενδύσει περισσότερα από όσα αρχικά υπολόγιζε.

Το Hidden είναι καθοριστικό σε αυτό το σημείο. Switcheroo, Tornado Warrior και Edge of Night μπορούν να αλλάξουν το πραγματικό Might ενός battlefield αφού ο αντίπαλος έχει ήδη αποφασίσει να ξεκινήσει το combat. Έτσι ο Zed μπορεί να κάνει conquer, να κάνει hold και στη συνέχεια να μεταφέρει την πίεση του αλλού, αντί να παίζει μονίμως με το σκεπτικό για δύο άμεσα conquers.

Tornado Warrior Και Kharox: Η Παράξενη Καρδιά Του Deck

Η πιο ασυνήθιστη ιδέα της λίστας είναι ο συνδυασμός Tornado Warrior και Kharox. Ο Tornado Warrior μπορεί να παραμείνει Hidden, με αποτέλεσμα ο αντίπαλος να πρέπει να αποφασίσει με πόσο Might θα μπει σε ένα battlefield χωρίς να γνωρίζει ακριβώς τι μπορεί να εμφανιστεί απέναντί του.

Ο Kharox μπορεί στη συνέχεια να αυξήσει ακόμη περισσότερο το Might που υπάρχει στο combat. Σύμφωνα με τον GhosterDriver, ακόμη και ένα μέτριο αποτέλεσμα μπορεί να οδηγήσει περίπου στο 12 Might συνολικά, ενώ σε καλύτερες συνθήκες μπορεί να αλλάξει πολύ πιο απότομα την κατάσταση.

Αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του συνδυασμού. Δεν χρειάζεται κάθε φορά το τέλειο αποτέλεσμα για να είναι χρήσιμος. Η απειλή ότι μπορεί να εμφανιστεί πολύ περισσότερο Might από όσο φαίνεται αρχικά αρκεί για να κάνει τις αποφάσεις του αντιπάλου αισθητά δυσκολότερες.

Τα Battlefields Δεν Είναι Τυχαία

Το Forge of the Fluff εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και την αυξημένη παρουσία των Gears στην αρχική λίστα. Όσο το Forge βρίσκεται στο πεδίο, το deck μπορεί να αξιοποιεί πολύ καλύτερα τα equipments του, ενώ μετά το πρώτο παιχνίδι ο GhosterDriver συχνά μειώνει τον αριθμό των Gears όταν το συγκεκριμένο battlefield δεν αποτελεί πλέον μέρος του σχεδίου.

Όταν παίζει πρώτος, το Zaun Warrens βοηθά να διορθωθεί το αρχικό χέρι, να βρεθούν τα φθηνά units και να σταλούν χρήσιμες κάρτες με Flow στο trash. Το deck θέλει μάλιστα να αδειάζει το χέρι του με ελεγχόμενο ρυθμό, ώστε στη συνέχεια να εκμεταλλεύεται το δωρεάν draw που διαθέτει. Όταν παίζει δεύτερος, το Minefield βοηθά περισσότερο στην προετοιμασία του trash και του Flow.

Τα Gears Κρύβουν Την Πραγματική Δύναμη

Το Edge of Night είναι ίσως το πιο απλό παράδειγμα του πώς λειτουργεί η λογική του deck. Η επιπλέον ενίσχυση μπορεί να εμφανιστεί από Hidden ακριβώς τη στιγμή που ο αντίπαλος θεωρεί ότι έχει υπολογίσει σωστά τα νούμερα, ξεπερνώντας ένα συγκεκριμένο όριο σε Might.

Το Boots of Swiftness δίνει ακόμη περισσότερες επιλογές, ιδιαίτερα πάνω στα Shadows. Ένα Shadow μπορεί να μπει στο combat, να ενισχυθεί και στη συνέχεια να μετακινηθεί, επιτρέποντας στον Zed να αξιοποιήσει την ίδια απειλή σε διαφορετικό battlefield. Ο GhosterDriver περιγράφει μάλιστα lines όπου ένα Shadow μπορεί να φτάσει σε μεγάλο Might πριν μεταφερθεί αλλού.

Αυτό κάνει το board δύσκολο να διαβαστεί. Ο αντίπαλος δεν αρκεί να μετρήσει όσα βλέπει μπροστά του. Πρέπει να υπολογίσει και όσα μπορεί να αποκαλυφθούν ή να αλλάξουν θέση.

Flow Και Shadows Δίνουν Περισσότερες Επιλογές

Το Death Mark παίζεται σε τρία αντίτυπα, παρότι ο GhosterDriver αναγνωρίζει ότι δεν είναι πάντα εξίσου αποτελεσματικό και μπορεί να βγει από τη λίστα σε συγκεκριμένα matchups. Η αξία του δεν περιορίζεται, όμως, στο άμεσο αποτέλεσμα της κάρτας. Βοηθά να υπάρχουν περισσότερες Flow κάρτες στο trash, ώστε να αξιοποιείται καλύτερα το ability του Zed, ενώ αργότερα μπορεί να δημιουργήσει επιπλέον Shadows και νέες επιλογές στο board.

Τα Shadows με τη σειρά τους δεν λειτουργούν απλώς σαν προσωρινό Might. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να τραβήξουν την προσοχή και τα resources του αντιπάλου σε ένα battlefield και στη συνέχεια να μετακινηθούν, αλλάζοντας ξανά την ισορροπία. Μια τέτοια αλληλεπίδραση βοήθησε τον GhosterDriver ακόμη και σε παιχνίδι απέναντι στον Kennen.

Ένα Sideboard Που Προσαρμόζεται Στο Παιχνίδι

Η ίδια ευελιξία χαρακτηρίζει και το sideboard. Ο GhosterDriver δεν ακολουθεί ένα αυστηρό σχέδιο όπου κάθε αναμέτρηση έχει προκαθορισμένο αριθμό καρτών που μπαίνουν και βγαίνουν. Προτιμά να δει πρώτα τι θα εμφανίσει ο αντίπαλος και να προσαρμόσει τη λίστα ανάλογα με όσα συνέβησαν στο πρώτο παιχνίδι.

Το Hard Bargain προορίζεται κυρίως για decks με πολλά spells, ενώ το Falling Star μπορεί να βοηθήσει απέναντι σε επιλογές όπως οι Diana και Rek’Sai. Το Brittle Steel έχει χρησιμότητα απέναντι σε decks που βασίζονται περισσότερο σε Gears, ενώ το Inverted Timelines είναι μια κάρτα που ο GhosterDriver θεωρεί αρκετά ενδιαφέρουσα ώστε να μπορεί ακόμη και να δοκιμαστεί στο main deck, μεταξύ άλλων λόγω της συνέργειάς της με τον Kharox.

Δεν Είναι Deck Για Αυτόματο Πιλότο

Όσο θεαματικές κι αν είναι ορισμένες αλληλεπιδράσεις, ο GhosterDriver δεν παρουσιάζει το deck ως εύκολη λύση για όποιον θέλει απλώς να δοκιμάσει τον Zed. Αντίθετα, τονίζει ότι χρειάζεται αρκετή εξάσκηση, σωστή διαχείριση του χεριού και καλή αίσθηση του πότε πρέπει να ξοδευτούν οι διαθέσιμοι πόροι.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αξιοποίηση των δωρεάν draws από τον Legend, τον Traveling Merchant και το Zaun Warrens. Ο παίκτης πρέπει να γνωρίζει πότε μπορεί να αδειάσει το χέρι του, πότε αξίζει να στείλει μια κάρτα στο trash και πότε πρέπει να κρατήσει κάτι hidden για το combat που ακολουθεί.

Το ίδιο ισχύει και για τις μετακινήσεις των Shadows. Ο Zed μπορεί να αναγκάσει τον αντίπαλο να δεσμεύσει περισσότερο Might από όσο θα ήθελε και, αφού αυτό συμβεί, να αλλάξει ξανά το σημείο στο οποίο βρίσκεται η πραγματική απειλή.

Ο Tornado Warrior και ο Kharox είναι πιθανότατα οι δύο κάρτες που θα κάνουν κάποιον να προσέξει καλύτερα τη λίστα του GhosterDriver. Το Best of Zed στη Βαρκελώνη, όμως, δεν ήρθε απλώς χάρη σε ένα περίεργο combo.

Η δύναμη της λίστας βρίσκεται στο ότι σχεδόν κάθε κομμάτι της υπηρετεί την ίδια ιδέα: ο αντίπαλος να μην είναι ποτέ απολύτως βέβαιος για το πόσο Might έχει πραγματικά απέναντί του και, κυρίως, για το πού θα βρίσκεται αυτή η δύναμη στην επόμενη κίνηση.

Ο GhosterDriver πήρε έναν Legend που μπορεί εύκολα να παιχτεί γραμμικά και έδειξε ότι υπάρχει και ένας πολύ διαφορετικός δρόμος.

Και στη Βαρκελώνη, αυτός ο δρόμος του χάρισε το Best of Zed.

Υπάρχουν εβδομάδες όπου κοιτάζω τα ποσοστά και πρέπει να ψάξω λίγο περισσότερο για να καταλάβω τι πραγματικά αξίζει να κρατήσουμε. Αυτή δεν ήταν μία από αυτές.

Ο Nasus πήγε από το 5,45% στο 16,88% και πέρασε στην πρώτη θέση του ελληνικού meta. Μιλάμε για άνοδο 11,43 μονάδων μέσα σε μία εβδομάδα, τη μεγαλύτερη μεταβολή που έχουμε μπροστά μας και μία από εκείνες που είναι αδύνατο να προσπεράσεις.

Το εντυπωσιακότερο, όμως, δεν είναι απλώς ότι πέρασε τον Kennen. Είναι ότι ο Kennen δεν έπεσε. Από το 14,55% ανέβηκε στο 15,58%. Ο Nasus χρειάστηκε δηλαδή να κάνει πραγματικό άλμα για να τον ξεπεράσει.

Και κάπου εδώ αρχίζει η ενδιαφέρουσα συζήτηση. Γιατί άλλο πράγμα είναι να πούμε ότι ο Nasus είχε την εβδομάδα του και άλλο ότι το ελληνικό meta απέκτησε νέο βασιλιά.

Το πρώτο το ξέρουμε ήδη.

Για το δεύτερο, θα περιμένω λίγο.

Ο Nasus Δεν Εμφανίστηκε Από Το Πουθενά

Αυτό είναι το στοιχείο που κάνει την άνοδό του πιο ενδιαφέρουσα από μια εντελώς τυχαία έκρηξη.

Ο Nasus βρισκόταν ήδη γύρω στο 5–6% τις προηγούμενες εβδομάδες. Δεν ήταν ένας Legend που εξαφανιζόταν και ξαφνικά βρέθηκε στο 16,88%. Υπήρχε ήδη μια βάση παικτών που τον επέλεγε και μια στρατηγική που είχε αρχίσει να βρίσκει τη θέση της.

Αυτό που άλλαξε τώρα είναι η κλίμακα.

Το 16,88% δεν είναι μια μικρή βελτίωση. Είναι αρκετό για να βάλει τον Nasus πάνω από κάθε άλλον Legend και να μας αναγκάσει να αναρωτηθούμε αν βλέπουμε το πρώτο πραγματικό σημάδι μιας μεγαλύτερης μεταβολής.

Δεν είμαι ακόμη έτοιμος να το πω.

Έχω δει αρκετές φορές πλέον έναν Legend να κάνει μεγάλο άλμα και μία εβδομάδα αργότερα να επιστρέφει εκεί που βρισκόταν. Η Kai’Sa μας έδωσε πρόσφατα ένα πολύ καλό παράδειγμα: ανέβηκε στο 8% και αμέσως μετά επέστρεψε στο 3,64%.

Οπότε για τον Nasus κρατάω δύο πράγματα ταυτόχρονα: η άνοδος είναι πολύ μεγάλη για να θεωρηθεί αδιάφορη, αλλά μία εβδομάδα δεν αρκεί για να το βαφτίσουμε trend.

Η επόμενη εβδομάδα θα είναι πολύ πιο σημαντική από τη σημερινή.

Ο Kennen Έχασε Την Πρώτη Θέση Χωρίς Να Χάσει Τίποτα

Αν κοιτάξει κανείς μόνο τη σειρά κατάταξης, μπορεί εύκολα να πει ότι «ο Nasus πέρασε τον Kennen».

Σωστό. Αλλά η φράση κρύβει το πιο σημαντικό στοιχείο.

Ο Kennen πήγε από 14,55% στο 15,58%.

Δεν υποχώρησε. Δεν άρχισαν ξαφνικά οι Έλληνες παίκτες να τον εγκαταλείπουν. Δεν υπάρχει κανένα σημάδι αυτή την εβδομάδα ότι η παρουσία του χάνει δύναμη.

Αντίθετα, όσο περισσότερες εβδομάδες περνούν, τόσο περισσότερο ο Kennen γίνεται το πιο σταθερό πράγμα που έχουμε δει στην κορυφή: περίπου 16%, ξανά 16%, 14,55% και τώρα 15,58%.

Αυτό πλέον είναι ένα σημάδι...

Μπορεί να αλλάζει ο Legend που βρίσκεται δίπλα του. Μπορεί μία εβδομάδα να πλησιάζει η Diana, την επόμενη ο Master Yi και τώρα να τον περνά ο Nasus. Ο ίδιος όμως συνεχίζει να κινείται σχεδόν στο ίδιο επίπεδο.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ Kennen και Nasus αυτή τη στιγμή.

Ο Nasus έχει το πιο εντυπωσιακό νούμερο της εβδομάδας.

Ο Kennen έχει ήδη την ιστορία αρκετών εβδομάδων πίσω του.

Η Επιστροφή Του Master Yi Πλέον Δεν Είναι Απλώς Επιστροφή

Την προηγούμενη εβδομάδα ο Master Yi είχε κάνει το άλλο μεγάλο άλμα, από 2% στο 10,91%.

Τότε είχαμε κάθε λόγο να το παρατηρήσουμε, αλλά όχι ακόμη να το θεωρήσουμε κάτι σταθερό.

Τώρα είναι στο 10,39%.

Και αυτό αλλάζει την κουβέντα.

Η μικρή πτώση από 10,91% σε 10,39% είναι πρακτικά αδιάφορη μπροστά στο γεγονός ότι κράτησε το μεγαλύτερο μέρος της παρουσίας που είχε ξανακερδίσει. Αυτό που την προηγούμενη εβδομάδα ήταν πιθανή επιστροφή, αυτή την εβδομάδα αρχίζει να μοιάζει με πραγματική επαναφορά του Master Yi στην κορυφαία ομάδα.

Το 2% πριν από δύο εβδομάδες φαίνεται πλέον πολύ περισσότερο σαν η… ανωμαλία παρά σαν η αρχή κάποιας πτωτικής πορείας.

Kennen και Master Yi είναι, λοιπόν, δύο περιπτώσεις όπου πλέον έχουμε περισσότερες από μία εβδομάδες να μας λένε κάτι.

Ο Nasus θέλει ακόμη τη δεύτερη.

Η Diana Και Ο Rengar Έχασαν Τη Σταθερότητά Τους

Στην άλλη πλευρά αυτής της εβδομάδας βρίσκονται δύο Legends που μέχρι τώρα είχα αρχίσει να θεωρώ σχετικά ασφαλείς παρουσίες.

Η Diana πέφτει από 9,09% στο 3,90%.

Ο Rengar από 7,27% στο 2,60%.

Και οι δύο περιπτώσεις έχουν μεγαλύτερη σημασία απ’ ό,τι θα είχε μια συνηθισμένη εβδομαδιαία πτώση, επειδή δεν προέρχονται από Legends που βρίσκονταν σε ένα συνεχές πάνω-κάτω.

Η Diana είχε περάσει από το 12,90% στο 8% και μετά στο 9,09%. Είχε αρχίσει να δημιουργείται η εντύπωση ότι, μετά την αρχική της έκρηξη, είχε βρει ένα κομμάτι στο meta όπου μπορούσε να παραμείνει.

Το 3,90% βάζει αυτή την υπόθεση σε αναμονή.

Δεν τη διαγράφει. Μία κακή εβδομάδα δεν ακυρώνει τις προηγούμενες. Αλλά πλέον πρέπει να δούμε τι θα κάνει αμέσως μετά.

Κάτι αντίστοιχο ισχύει ακόμη περισσότερο για τον Rengar. Είχε δείξει αξιοσημείωτη συνέπεια γύρω από το 6–7%. Το 2,60% είναι η πρώτη πραγματικά έντονη απόκλιση από εκείνη την εικόνα.

Αν ανακάμψουν την επόμενη εβδομάδα, θα έχουμε απλώς ένα προσωρινό πισωγύρισμα.

Αν όχι, τότε θα αρχίσουμε να έχουμε μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Azir, Volibear Και Fiora Ζητούν Προσοχή — Όχι Συμπεράσματα

Πίσω από τους τρεις πρώτους εμφανίζεται μια άλλη ομάδα από Legends που αξίζει να σημειωθεί.

Ο Azir ανέβηκε από 3,64% στο 6,49%, ενώ Volibear και Fiora εμφανίζονται στο 5,19%.

Ειδικά οι δύο τελευταίοι τραβούν εύκολα το μάτι επειδή δεν υπήρχαν την προηγούμενη εβδομάδα και τώρα βρίσκονται ξαφνικά αρκετά ψηλά.

Αλλά εδώ ακριβώς θέλω να εφαρμόσουμε τον κανόνα που έχουμε βάλει για αυτά τα reports.

Δεν ξέρουμε ακόμη αν πρόκειται για trend.

Δεν θα γράψω ότι «ο Volibear μπήκε δυναμικά στο meta» ούτε ότι «η Fiora επέστρεψε». Θα γράψω ότι εμφανίστηκαν αρκετά ψηλά ώστε να θέλω οπωσδήποτε να τους ξαναδώ την επόμενη εβδομάδα.

Ο Azir έχει λίγο μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μένα, επειδή δεν ξεκινά από το μηδέν. Είχε ήδη παρουσία και τώρα σχεδόν τη διπλασίασε. Αν μείνει κοντά σε αυτά τα επίπεδα, τότε μπορούμε να αρχίσουμε να μιλάμε για κάτι περισσότερο.

Το ίδιο ισχύει και για τον Ornn, που ανεβαίνει από 1,82% στο 3,90%. Η νίκη στη Βαρκελώνη κάνει αναπόφευκτο να αναρωτηθούμε αν κάποιοι παίκτες τον κοίταξαν με άλλο μάτι μετά το RQ, αλλά μία εβδομάδα δεν αρκεί για να βγάλουμε ένα τέτοιο συμπέρασμα.

Αξίζει να το έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας.

Μέχρι εκεί.

Κι Ενώ Κάποιοι Εμφανίζονται, Άλλοι Χάνονται

Έχει επίσης ενδιαφέρον ποιοι δεν βρίσκονται καθόλου στην εικόνα αυτή τη φορά.

Ο Ezreal, που την προηγούμενη εβδομάδα ήταν στο 5,45%, δεν εμφανίζεται. Το ίδιο συμβαίνει με τους Zed, Pyke και Kha’Zix, που βρίσκονταν όλοι στο 3,64%.

Από την άλλη, επιστρέφουν ή εμφανίζονται ονόματα όπως οι Ambessa, Akali, Rek’Sai, LeBlanc, Jax, Darius και Ahri.

Δεν θα προσπαθούσα να βγάλω δεκαπέντε μικρές ιστορίες από αυτές τις εμφανίσεις.

Το συνολικό μήνυμα είναι πιο απλό:

Κάτω από τους Legends που έχουν αρχίσει να δείχνουν πραγματική σταθερότητα, το ελληνικό meta παραμένει εξαιρετικά ρευστό.

Οι επιλογές αλλάζουν γρήγορα και η «μεσαία ζώνη» δεν έχει ακόμη παγιωθεί.

Και νομίζω ότι αυτή είναι μια αρκετά υγιής εικόνα για την περίοδο στην οποία βρισκόμαστε.

Η Ματιά Του Rifty

Αν πρέπει να κρατήσω μόνο ένα πράγμα αυτή την εβδομάδα, προφανώς είναι ο Nasus.

Δεν ανεβαίνεις από το 5,45% στο 16,88% και περνάς τον Kennen χωρίς να απαιτείς την προσοχή όλων.

Αλλά το πράγμα που με ενδιαφέρει περισσότερο δεν συνέβη ακόμη.

Θέλω να δω τι θα κάνει τώρα.

Αν την επόμενη εβδομάδα ο Nasus παραμείνει κοντά στην κορυφή, τότε θα έχουμε κάτι πραγματικά σημαντικό. Θα μπορούμε πλέον να μιλήσουμε για έναν Legend που πέρασε από αξιοπρεπή παρουσία σε ουσιαστικό κομμάτι της ελληνικής κορυφής.

Αν επιστρέψει στο 5–7%, αυτή η εβδομάδα θα μείνει ως μια εντυπωσιακή έκρηξη.

Παράλληλα, υπάρχουν δύο πράγματα που πλέον με πείθουν πολύ περισσότερο: ο Kennen είναι πραγματικά σταθερός και η επιστροφή του Master Yi ήταν πραγματική. Εκεί έχουμε ήδη τη συνέχεια που ζητούσα.

Στην άλλη πλευρά, Diana και Rengar είναι οι δύο Legends που θέλω περισσότερο να παρακολουθήσω. Ειδικά ο Rengar, επειδή η σταθερότητά του μέχρι τώρα ήταν ένα από τα πράγματα που μου άρεσαν περισσότερο στην πορεία του.

Και οι Volibear και Fiora;

Τα σημειώνω.

Δεν τα πιστεύω ακόμη.

Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο μάθημα που αρχίζουν να μου δίνουν αυτά τα εβδομαδιαία reports. Δεν έχει τόση σημασία ποιος έκανε τον μεγαλύτερο θόρυβο σήμερα.

Έχει σημασία ποιος εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί όταν επιστρέψουμε την επόμενη εβδομάδα.

Αυτή τη φορά ο Nasus έκανε πολύ θόρυβο.

Τώρα περιμένω να δω αν θα υπάρξει και συνέχεια.

Rifty

Πέρασαν μερικές μέρες από το Regional Qualifier της Βαρκελώνης και, όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο λιγότερο με ενδιαφέρει να απαντήσω στην ερώτηση «ποιο ήταν το καλύτερο deck;».

Ξέρω, ακούγεται κάπως παράξενο μετά από ένα τόσο μεγάλο τουρνουά. Αυτές ακριβώς είναι οι διοργανώσεις που περιμένουμε για να πάρουμε απαντήσεις. Κοιτάμε ποιος κέρδισε, τι έπαιζε, ποιοι Legends μπήκαν στο Top 8 και προσπαθούμε να καταλάβουμε προς τα πού πηγαίνει το meta.

Κι εγώ το κάνω. Πριν από τη Βαρκελώνη, ο Kennen ήταν ο Legend που είχα σημειωμένο να κοιτάζω. Τα αποτελέσματα των προηγούμενων εβδομάδων φώναζαν ότι αν θέλεις να πας σε ένα μεγάλο τουρνουά, πρέπει να ξέρεις τι θα κάνεις απέναντί του.

Μετά ήρθε η Βαρκελώνη.

Τρεις Kennen στο Top 8. Δύο Master Yi. Azir. Rengar. Και Ornn.

Και το τρόπαιο πήγε στον Ornn.

Αν ψάχνεις μία εύκολη απάντηση από όλα αυτά, καλή τύχη. Εγώ πάντως δεν τη βρήκα.

Ο Ornn Κέρδισε. Αυτό Δεν Σημαίνει Ότι Ξαφνικά Πρέπει Να Παίζουμε Ornn

Το πρώτο πράγμα που συμβαίνει μετά από ένα μεγάλο τουρνουά είναι σχεδόν αναπόφευκτο. Βλέπουμε τον νικητή, βρίσκουμε τη λίστα και αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε μήπως εκεί βρίσκεται η απάντηση που ψάχναμε.

Ο TheManLand κέρδισε τη Βαρκελώνη με Ornn. Και μάλιστα χρειάστηκε να περάσει στον τελικό από τον Kennen, τον Legend που είχε κατακλύσει τις τοπ θέσεις.

Είναι τεράστιο αποτέλεσμα.

Αλλά αν το πρώτο πράγμα που κρατήσουμε είναι «άρα ο Ornn είναι τώρα το καλύτερο deck», νομίζω ότι χάνουμε το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας.

Μια μεγάλη νίκη αποδεικνύει ότι ένα deck μπορεί να κερδίσει. Δεν αποδεικνύει αυτομάτως ότι είναι η καλύτερη επιλογή για όλους, ότι έχει τα καλύτερα matchups απέναντι σε ολόκληρο το meta ή ότι κάθε παίκτης που θα πάρει αύριο την ίδια λίστα θα έχει τα ίδια αποτελέσματα.

Και προσωπικά χαίρομαι που είναι έτσι.

Γιατί αν κάθε μεγάλο τουρνουά μπορούσε να μεταφραστεί σε «αντέγραψε αυτό το deck και είσαι έτοιμος», το Riftbound θα ήταν πολύ λιγότερο ενδιαφέρον παιχνίδι.

Ο Kennen Δεν Έχασε Τη Βαρκελώνη

Εδώ είναι ίσως το πιο ωραίο παράδοξο του Σαββατοκύριακου.

Ο Ornn κέρδισε τη Βαρκελώνη.

Και παρ’ όλα αυτά, αν με ρωτήσει κάποιος ποιος Legend επιβεβαιώθηκε περισσότερο μέσα από το τουρνουά, η πρώτη μου απάντηση παραμένει ο Kennen.

Τρεις παρουσίες στο Top 8 και μία θέση στον τελικό δεν εξαφανίζονται επειδή το τρόπαιο πήγε αλλού.

Το σημαντικότερο είναι ότι ο Kennen δεν πήγε στη Βαρκελώνη ως κάποια άγνωστη στρατηγική που αιφνιδίασε τους πάντες. Πήγε με έναν τεράστιο στόχο ζωγραφισμένο στην πλάτη του.

Οι παίκτες ήξεραν τι έκανε. Ήξεραν τις βασικές λίστες. Ήξεραν ποιες κάρτες έπρεπε να περιμένουν. Τα sideboards είχαν λόγο να περιλαμβάνουν απαντήσεις ειδικά γι’ αυτόν.

Και πάλι, τρεις Kennen έφτασαν μέχρι το Top 8.

Αυτό για μένα έχει μεγαλύτερη σημασία από το αν ένας από αυτούς πήρε τελικά το τρόπαιο.

Το δύσκολο για ένα δυνατό deck δεν είναι μόνο να κερδίζει όταν ακόμη το meta δεν έχει προσαρμοστεί. Είναι να συνεχίζει να κερδίζει όταν όλοι ξέρουν ότι έρχεται.

Και ο Kennen στη Βαρκελώνη το έκανε.

Και Αυτό Είναι Για Μένα Υγιές

Θα μπορούσε κάποιος να δει τρεις Kennen στο Top 8 και να ανησυχήσει. Το καταλαβαίνω.

Αλλά προσωπικά δεν παρακολούθησα τη Βαρκελώνη με την αίσθηση ότι βλέπω ένα παιχνίδι στο οποίο υπάρχει μόνο μία σωστή επιλογή.

Γιατί δίπλα στους Kennen υπήρχαν δύο Master Yi, ένας Rengar, ένας Azir και ο Ornn που τελικά κέρδισε το τουρνουά.

Δεν σημαίνει ότι όλα είναι τέλεια. Δεν σημαίνει ότι κάθε Legend είναι εξίσου δυνατός ή ότι δεν μπορεί να εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα όσο το meta συνεχίζει να εξελίσσεται.

Σημαίνει όμως ότι αυτή τη στιγμή εξακολουθώ να βλέπω διαφορετικούς δρόμους προς τη νίκη.

Και αυτό είναι κάτι που δεν θέλω να θεωρήσω δεδομένο.

Έχουμε έναν νέο Legend να κυριαρχεί στην παρουσία των τοπ θέσεων, παλιότερους Legends να αρνούνται να φύγουν και έναν Ornn να παίρνει το μεγαλύτερο τρόπαιο του Σαββατοκύριακου.

Αν μου έδινες αυτό το σενάριο πριν από τη διοργάνωση, θα το υπέγραφα.

Ο Master Yi Είναι Το Πιο Βαρετό Καλό Νέο

Το λέω με αγάπη.

Κάθε φορά που αλλάζει κάτι στο Riftbound, εμφανίζονται νέες κάρτες, νέοι Legends και νέες ιδέες, και κάπου εκεί βρίσκεται πάλι ο Master Yi.

Δεν χρειάζεται να γίνει το κεντρικό θέμα. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψει κάποιο τρελό καινούργιο combo. Απλώς συνεχίζει να εμφανίζεται ψηλά.

Δύο Master Yi στο Top 8 της Βαρκελώνης δεν ήταν το αποτέλεσμα που θα έκανε τους πάντες να ανοίξουν τα social media και να φωνάξουν ότι άλλαξε το παιχνίδι.

Αλλά ίσως αυτή ακριβώς είναι η μεγαλύτερη δύναμή του.

Ξέρουμε τι θέλει να κάνει. Οι καλοί παίκτες του ξέρουν πώς να το κάνουν. Και αυτή η γνώση συνεχίζει να μεταφράζεται σε αποτελέσματα.

Κάποιες φορές κοιτάμε τόσο πολύ τις καινούργιες κάρτες που ξεχνάμε πόσο μεγάλη αξία έχει ένα deck που ο παίκτης του γνωρίζει πραγματικά.

Η Βαρκελώνη μου το ξαναθύμισε.

Ο Azir Και Ο Rengar Μου Θύμισαν Κάτι Ακόμη Πιο Σημαντικό

Υπάρχουν δύο ονόματα στο Top 8 που δεν μπορώ να δω χωρίς να σκέφτομαι και τους παίκτες πίσω από αυτά.

Ο Squirtle ήταν πάλι εκεί με τον Azir. Ο Prismaticism ήταν πάλι εκεί με τον Rengar.

Και σε εκείνο το σημείο αρχίζει μια συζήτηση που προσωπικά βρίσκω πολύ πιο ενδιαφέρουσα από το «Tier 1 ή Tier 2;».

Πόσο σημαντικό είναι να ξέρεις πραγματικά το deck σου;

Έχουμε την τάση να βλέπουμε ένα decklist σαν προϊόν. Το κατεβάζουμε, βρίσκουμε τις 39 κάρτες, αντιγράφουμε το sideboard και θεωρητικά έχουμε στα χέρια μας το ίδιο εργαλείο με έναν κορυφαίο παίκτη.

Αλλά δεν έχουμε.

Δεν έχουμε τις εκατοντάδες αποφάσεις που έχει ήδη πάρει με το deck. Δεν έχουμε δει όλες τις κακές play lines που δοκίμασε μέχρι να καταλήξει στις καλές. Δεν ξέρουμε πότε πρέπει να εγκαταλείψει το αρχικό πλάνο και να αλλάξει κατεύθυνση. Δεν έχουμε την ίδια αίσθηση για το πότε ένα μέτριο χέρι πρέπει να μείνει και πότε πρέπει να πεταχτεί.

Αντιγράφοντας τη λίστα, παίρνουμε τις κάρτες.

Δεν αντιγράφουμε τον πιλότο.

Και όσο περισσότερο βλέπω τους ίδιους παίκτες να επιστρέφουν στις υψηλές θέσεις με Legends που γνωρίζουν εξαιρετικά καλά, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι αυτό είναι κάτι που υποτιμάμε.

Τα Tier Lists Είναι Χρήσιμα. Μέχρι Να Τα Κάνουμε Ευαγγέλιο

Μου αρέσουν τα tier lists. Μου αρέσουν τα στατιστικά. Μου αρέσει να βλέπω ποιο deck ανεβαίνει, ποιο πέφτει και τι παίζεται περισσότερο.

Αν δεν μου άρεσαν, μάλλον δεν θα έγραφα κάθε εβδομάδα Greek Meta Report.

Αλλά υπάρχει ένα σημείο όπου ένα εργαλείο που μας βοηθά να καταλάβουμε το παιχνίδι μετατρέπεται σε κάτι που αρχίζει να μας λέει πώς πρέπει να παίξουμε το παιχνίδι.

Εκεί αρχίζω να έχω πρόβλημα.

Η Βαρκελώνη είχε όλα όσα χρειάζονταν για μια εύκολη αφήγηση. Ο Kennen ήταν ο μεγάλος στόχος πριν από το τουρνουά και τελικά έβαλε τρεις παίκτες στο Top 8.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε «βρήκαμε το καλύτερο deck» και να πάμε σπίτι.

Μόνο που κέρδισε ο Ornn.

Και αν πούμε «άρα ο Ornn είναι καλύτερος», πέφτουμε ακριβώς στην ίδια παγίδα από την άλλη πλευρά.

Η πραγματικότητα είναι πιο άβολη.

Και πολύ πιο ενδιαφέρουσα.

Αυτό Που Δεν Θα Έκανα Μετά Τη Βαρκελώνη

Δεν θα έτρεχα να αλλάξω deck.

Αυτό είναι ίσως το πιο προσωπικό πράγμα που μου έμεινε από όλο το Σαββατοκύριακο.

Είναι πολύ εύκολο μετά από μια μεγάλη διοργάνωση να δεις το deck που κέρδισε, το deck που είχε τις περισσότερες τοπ θέσεις ή το καινούργιο build που έκανε εντύπωση και να νιώσεις ότι αυτό που παίζεις εσύ είναι ξαφνικά λάθος.

Έχω πέσει κι εγώ σε αυτή την παγίδα.

Το αποτέλεσμα είναι συνήθως να αρχίζεις πάλι από την αρχή. Νέες αλληλεπιδράσεις, νέες αναμετρήσεις, διαφορετικά mulligans, άλλες αποφάσεις. Και πριν προλάβεις να φτάσεις στο σημείο όπου πραγματικά γνωρίζεις το deck, εμφανίζεται το επόμενο μεγάλο αποτέλεσμα και αρχίζεις να κοιτάζεις πάλι αλλού.

Η Βαρκελώνη, αντί να με κάνει να θέλω το deck του νικητή, με έκανε να σκεφτώ περισσότερο τους παίκτες που βλέπουμε ξανά και ξανά να φτάνουν ψηλά.

Ίσως το μάθημα να μην είναι να βρούμε γρηγορότερα το επόμενο deck.

Ίσως να είναι να σταματήσουμε λίγο περισσότερο σε αυτό που ήδη έχουμε.

Αυτό Τελικά Μου Έμεινε

Ο Ornn είναι ο Πρωταθλητής της Βαρκελώνης και κανείς δεν μπορεί να του πάρει αυτό το τρόπαιο.

Ο Kennen όμως ήταν ο Legend που απέδειξε ότι μπορεί να δεχτεί όλη την προσοχή του meta και να συνεχίσει να στέλνει παίκτες μέχρι τις τελευταίες θέσεις του τουρνουά.

Ο Master Yi απέδειξε ξανά πόσο μακριά μπορεί να σε πάει η συνέπεια. Ο Rengar και ο Azir μας θύμισαν ότι ένας εξαιρετικός παίκτης με βαθιά γνώση του deck του δεν εξαφανίζεται επειδή εμφανίστηκε το next big thing (ο Brock Lesnar από το WWE για όσους γνωρίζουν…).

Και εμένα όλα αυτά μου άρεσαν πολύ περισσότερο από μια Βαρκελώνη που θα μας έδινε μία εύκολη απάντηση.

Γιατί θέλω τα μεγάλα τουρνουά να μας μαθαίνουν πράγματα.

Δεν θέλω να λύνουν το παιχνίδι για εμάς.

Και αν κάτι μου έμεινε περισσότερο από τη Βαρκελώνη, είναι ακριβώς αυτό:

Το καλύτερο deck είναι σημαντικό. Ο παίκτης που ξέρει τι να το κάνει είναι ακόμη σημαντικότερος.

Philip Michaelides - The Rifty

Η συζήτηση για ένα πιθανό Digital Riftbound δεν είναι καινούργια. Αυτή τη φορά, όμως, υπάρχει κάτι πιο συγκεκριμένο που την έφερε ξανά στο προσκήνιο: μια νέα θέση εργασίας της Riot Games για ένα μη ανακοινωμένο ψηφιακό παιχνίδι, με την εταιρεία να αναζητά άνθρωπο που γνωρίζει τον χώρο των TCGs.

Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει ότι η Riot ετοιμάζει την ψηφιακή έκδοση του Riftbound. Η αγγελία δεν κατονομάζει το παιχνίδι και δεν υπάρχει κάποια επίσημη ανακοίνωση που να συνδέει τα δύο.

Μια Αγγελία Για Ένα Μη Ανακοινωμένο Ψηφιακό Παιχνίδι

Η συζήτηση ξεκίνησε όταν η Tanya Berg, Senior Leader of Human Resources στη Riot Games, δημοσίευσε στο LinkedIn μια θέση για Principal Publishing Product Manager πάνω σε ένα μη ανακοινωμένο project. Η συγκεκριμένη ανάρτηση αφαιρέθηκε αργότερα, όμως η αγγελία της Riot παρέμεινε διαθέσιμη.

Το κομμάτι που αμέσως τράβηξε την προσοχή της κοινότητας του Riftbound ήταν η αναφορά σε εμπειρία και εξοικείωση με τα Trading Card Games.

Δεν πρόκειται όμως για αγγελία που περιγράφει ένα παιχνίδι έτοιμο να μπει σε παραγωγή ή να ανακοινωθεί σύντομα. Αντίθετα, οι αρμοδιότητες δείχνουν ένα project που, στην καλύτερη περίπτωση, βρίσκεται ακόμη πολύ νωρίς στη διαδικασία ανάπτυξης.

Ο άνθρωπος που θα αναλάβει τη θέση καλείται να εκπροσωπεί την οπτική των παικτών και της αγοράς και να συμβάλει σε βασικές αποφάσεις γύρω από το αν αξίζει να δημιουργηθεί το παιχνίδι, τι ακριβώς θα πρέπει να είναι, σε ποιο κοινό θα απευθύνεται και πώς θα μπορούσε τελικά να φτάσει στην αγορά.

Ακόμη λοιπόν και αν πίσω από την αγγελία βρίσκεται πράγματι το Riftbound, το πιθανότερο είναι ότι μιλάμε για διερεύνηση μιας ιδέας και όχι για ένα Digital Riftbound που βρίσκεται κοντά σε κυκλοφορία.

Η Riot Έχει Ήδη Μιλήσει Για Το Ενδεχόμενο

Η σύνδεση με το Riftbound γίνεται περισσότερο ενδιαφέρουσα επειδή η Riot έχει ήδη παραδεχτεί ότι η ιδέα μιάς ψηφιακής μορφής του παιχνιδιού έχει συζητηθεί εσωτερικά.

Τον Φεβρουάριο του 2026, στο State of the Game, ο Executive Producer του Riftbound, Chengran Chai, χαρακτήρισε το θέμα ιδιαίτερα λεπτό. Ο λόγος ήταν ότι ένα από τα βασικά στοιχεία που η ομάδα θεωρεί σημαντικά για ένα TCG είναι η κοινωνική εμπειρία που δημιουργείται όταν οι παίκτες συναντιούνται και παίζουν από κοντά.

Η ομάδα δεν ήθελε μια πιθανή ψηφιακή έκδοση να λειτουργήσει εις βάρος αυτής της πλευράς του παιχνιδιού.

Ο Chai, ωστόσο, δεν έκλεισε την πόρτα.

Η πιθανότητα ενός online Riftbound είχε ήδη συζητηθεί αρκετά μέσα στη Riot και ο ίδιος δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να εξεταστεί σοβαρότερα εφόσον κάτι τέτοιο θεωρηθεί τελικά καλό για την κοινότητα.

Έξι μήνες αργότερα, λοιπόν, εμφανίζεται μια αγγελία για ένα μη ανακοινωμένο ψηφιακό παιχνίδι που αναζητά εμπειρία γύρω από TCGs.

Δεν είναι απόδειξη.

Είναι όμως αρκετό για να κάνει τη σύμπτωση ενδιαφέρουσα.

Η Ζήτηση Για Online Riftbound Υπάρχει Ήδη

Υπάρχει και ένας ακόμη λόγος για τον οποίο το συγκεκριμένο σενάριο ακούγεται λογικό: οι ίδιοι οι παίκτες έχουν ήδη δείξει ότι υπάρχει ενδιαφέρον για έναν ψηφιακό τρόπο να παίζουν Riftbound.

Λύσεις της κοινότητας όπως το Rift Atlas Simulator έχουν δημιουργήσει έναν τρόπο για παίκτες από διαφορετικές χώρες να δοκιμάζουν decks και να παίζουν μεταξύ τους χωρίς να βρίσκονται στο ίδιο κατάστημα ή στην ίδια πόλη.

Το φυσικό παιχνίδι παραμένει προφανώς στην καρδιά του Riftbound. Τα τοπικά καταστήματα, τα Showdowns, τα Regional Qualifiers και συνολικά η κοινωνική πλευρά ενός TCG αποτελούν τεράστιο μέρος της εμπειρίας.

Ένας επίσημος ψηφιακός τρόπος παιχνιδιού, όμως, δεν χρειάζεται απαραίτητα να αντικαταστήσει όλα αυτά.

Θα μπορούσε να λειτουργεί ως συμπλήρωμα: για testing, για παιχνίδι ανάμεσα σε τουρνουά, για παίκτες που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε κάποια τοπική κοινότητα ή απλώς για όσους θέλουν να παίξουν περισσότερα games.

Και όσο περισσότερο μεγαλώνει το Riftbound, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να αγνοηθεί αυτή η ανάγκη.

Υπάρχει Βέβαια Και Το Legends Of Runeterra

Η Riot έχει ήδη μία πολύ σημαντική εμπειρία από ψηφιακό card game στο σύμπαν του League of Legends.

Το Legends of Runeterra δημιούργησε μια αφοσιωμένη κοινότητα και απέκτησε τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα, αλλά δυσκολεύτηκε σημαντικά στο κομμάτι της εμπορικής βιωσιμότητας. Το 2024 η Riot περιόρισε δραστικά την ομάδα του παιχνιδιού και μετέφερε το βάρος του περισσότερο προς το PvE, εγκαταλείποντας ουσιαστικά την προηγούμενη έμφαση στο ανταγωνιστικό PvP και στην κυκλοφορία νέων καρτών.

Αυτό κάνει ένα… υποθετικό Digital Riftbound ταυτόχρονα πιο ενδιαφέρον και πιο περίπλοκο.

Η Riot γνωρίζει πλέον από πρώτο χέρι πόσο δύσκολο είναι να δημιουργηθεί ένα ψηφιακό card game που όχι μόνο θα αγαπηθεί αλλά θα μπορεί και να στηριχθεί μακροπρόθεσμα ως προϊόν.

Ένας πιθανός Riftbound client θα έπρεπε επίσης να απαντήσει σε ένα ακόμη ερώτημα: τι ακριβώς θα προσπαθούσε να είναι;

Ένα πλήρες ψηφιακό TCG με collection, packs και ξεχωριστή οικονομία; Ένας simulator για όσους ήδη αγοράζουν τις πραγματικές κάρτες; Ένας τρόπος προπόνησης και συμμετοχής σε online διοργανώσεις; Κάτι εντελώς διαφορετικό;

Ακριβώς αυτές είναι οι αποφάσεις που φαίνεται να ταιριάζουν με το πολύ πρώιμο στάδιο που περιγράφει η νέα θέση της Riot.

Τι Ξέρουμε Και Τι Δεν Ξέρουμε

Προς το παρόν, χρειάζεται να κρατήσουμε πολύ καθαρή τη γραμμή ανάμεσα στα πραγματικά στοιχεία και στη θεωρία.

Ξέρουμε ότι η Riot προσλαμβάνει έναν άνθρωπο για ένα μη ανακοινωμένο ψηφιακό παιχνίδι.

Ξέρουμε ότι για τη συγκεκριμένη θέση θεωρεί σημαντική τη γνώση των TCGs.

Ξέρουμε επίσης ότι η ομάδα του Riftbound έχει ήδη συζητήσει εσωτερικά την πιθανότητα ενός ψηφιακού τρόπου παιχνιδιού και δεν την έχει αποκλείσει δημόσια.

Αυτό που δεν ξέρουμε είναι αν αυτά τα δύο πράγματα συνδέονται.

Η αγγελία δεν αναφέρει πουθενά το Riftbound. Δεν υπάρχει ανακοίνωση για Digital Riftbound, ούτε κάποιο στοιχείο που να επιβεβαιώνει ότι έχει ξεκινήσει η ανάπτυξή του.

Για την ώρα, λοιπόν, το μόνο ασφαλές συμπέρασμα είναι ότι η Riot εξερευνά κάτι νέο στον ψηφιακό χώρο με ενδιαφέρον γύρω από τα TCGs.

Το αν αυτό το «κάτι» κρύβει τελικά το Riftbound θα χρειαστεί να περιμένουμε για να το μάθουμε.

Αλλά για πρώτη φορά μετά τις δηλώσεις του Φεβρουαρίου, υπάρχει ένας καλός λόγος για να αρχίσουμε να κοιτάζουμε λίγο πιο προσεκτικά προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο Shen είναι από τους Legends του Vendetta που, τουλάχιστον στα χαρτιά, ξέρουν ακριβώς τι θέλουν να κάνουν. Δεν προσπαθεί να κερδίσει έναν αγώνα ταχύτητας, ούτε να γεμίσει το board με όσο περισσότερο Might γίνεται. Θέλει να πάρει θέση σε ένα Battlefield, να αναγκάσει τον αντίπαλο να επιτεθεί με τους δικούς του όρους και να μετατρέψει κάθε μάχη σε έναν μικρό γρίφο.

Η ικανότητα του Shen είναι χαρακτηριστική αυτής της φιλοσοφίας: γίνεται exhaust για να δώσει Tank σε ένα φιλικό unit για το turn. Το Tank υποχρεώνει τον αντίπαλο να αναθέσει πρώτα εκεί το combat damage και, παρότι η ικανότητα δεν εντυπωσιάζει αριθμητικά, μπορεί να αλλάξει εντελώς τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται μια μάχη. Ένα μικρό unit μπορεί ξαφνικά να προστατεύσει το σημαντικότερο κομμάτι του board ή ένα μεγαλύτερο unit να τραβήξει πάνω του το damage και να καταστρέψει έναν κατά τα άλλα ασφαλή υπολογισμό από μεριάς του αντιπάλου.

Η ιδέα είναι καλή. Το δύσκολο κομμάτι είναι όλα όσα πρέπει να συμβούν γύρω της.

Ο Shen Θέλει Να Αποφασίζει Πώς Θα Γίνονται Οι Μάχες

Το δυνατότερο στοιχείο του ability του Legend δεν είναι ότι προσθέτει Might. Είναι ότι αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να γίνει το combat.

Με Tank, ο Shen έχει τη δυνατότητα να καθορίσει ποιο unit θα δεχτεί πρώτο το damage και να καταστρέψει τα trades που είχε υπολογίσει ο αντίπαλος. Σε συνδυασμό με εργαλεία όπως τα Charm και Shadow Dash, το deck μπορεί να φτάσει ακόμη πιο μακριά και να επηρεάσει όχι μόνο το πώς θα γίνει μια μάχη αλλά και το πού θα γίνει.

Αυτό είναι το σημείο όπου ο Shen αποκτά πραγματική προσωπικότητα. Δεν θέλει απαραίτητα να έχει μεγαλύτερο board. Θέλει να έχει το σωστό board και να υποχρεώνει τον αντίπαλο να παίξει μέσα σε αυτό.

Το Vendetta προσπάθησε να ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτή την κατεύθυνση μέσα από τους Champions και το Signature Spell του.

Ο Shen, Scourge of Shadows ανταμείβει το hold όταν βρίσκεται εκεί μαζί με ακριβώς ένα ακόμη φιλικό unit, επιτρέποντας να κάνει draw μία κάρτα.

Ο Shen, Leader of the Kinkou Order χρησιμοποιεί την ίδια προϋπόθεση, αλλά αυτή τη φορά η ανταμοιβή είναι ένας επιπλέον πόντος.

Και το Shadow Dash μπορεί να μετακινήσει ένα εχθρικό unit σε Battlefield όπου υπάρχουν δικά σου units, ενισχύοντας τα αν βρίσκονται ακριβώς δύο εκεί.

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να καταλάβει κανείς τι προσπαθεί να πετύχει ο σχεδιασμός του deck.

Δύο units. Ένα Battlefield. Και ο αντίπαλος να αναγκάζεται να περάσει μέσα από αυτά.

Το «Ακριβώς Δύο Units» Είναι Το Πρόβλημα

Εδώ όμως η καθαρή ιδέα αρχίζει να γίνεται περιορισμός.

Ένα σχέδιο που βασίζεται στο να έχεις ακριβώς δύο units στο σωστό Battlefield είναι πολύ πιο εύκολο να περιγραφεί παρά να πραγματοποιηθεί απέναντι σε έναν αντίπαλο που γνωρίζει τι προσπαθείς να κάνεις. Ένα removal, ένα move ή ακόμη και η ανάγκη να φέρεις τρίτο unit μπορεί να χαλάσει αμέσως τη συνθήκη πάνω στην οποία βασίζονται αρκετές από τις… ανταμοιβές του Shen.

Το ίδιο το πακέτο μοιάζει να μην έχει ακόμη αρκετούς τρόπους για να προστατεύσει αυτή την κατάσταση. Υπάρχουν κάρτες που μοιράζονται στοιχεία με στρατηγικές της Leona ή του Azir, αλλά λιγότερα κομμάτια που μοιάζουν να έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για να κάνουν το πλάνο του Shen να λειτουργεί με συνέπεια.

Και αυτό δημιουργεί ένα παράξενο αποτέλεσμα: ο Shen έχει σαφέστερη ταυτότητα από αρκετούς από τους υπόλοιπους Legends, αλλά το deck του δεν μοιάζει ακόμη εξίσου ολοκληρωμένο.

Η Άμυνα Είναι Καλή. Κάποια Στιγμή Όμως Πρέπει Να Πάρεις Και Battlefield

Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα εμφανίζεται όταν ο Shen πρέπει να περάσει από την άμυνα στην επίθεση.

Ένα deck που θέλει Shield, Tank, stuns και εργαλεία για να κρατά τα Battlefields επενδύει σε κάρτες που είναι χρήσιμες όταν ο αντίπαλος έρχεται προς το μέρος του. Αυτές οι κάρτες όμως δεν έχουν πάντα το Might ή την επιθετική πίεση που χρειάζεται όταν πρέπει ο ίδιος ο Shen να κάνει conquer και να πάρει ένα Battlefield από τον αντίπαλο.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό στο Riftbound, γιατί δεν αρκεί να αμύνεσαι καλά. Κάποια στιγμή πρέπει να δημιουργήσεις τον δικό σου τρόπο να σκοράρεις.

Και ίσως εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη πρόκληση στο deckbuilding του Shen: πώς βάζεις αρκετή επιθετικότητα μέσα σε ένα deck χωρίς να καταστρέψεις τον λόγο για τον οποίο επέλεξες τον Shen εξαρχής;

Μια πρόσφατη λίστα προσπάθησε να δώσει απάντηση ακριβώς σε αυτό.

Η Λίστα Του HousesAreBig Κατεβάζει Τον Shen Πιο Χαμηλά Στην Καμπύλη

Η προσέγγιση προέρχεται από τον HousesAreBig, έναν παίκτη που έχει αφιερώσει ιδιαίτερο χρόνο στον Shen και ο οποίος είναι ένας έμπειρος deckbuilder με προηγούμενη παρουσία σε Top 8 Regional Qualifier. Αντί να χτίσει μια πολύ αργή λίστα που περιμένει τον αντίπαλο, επέλεξε να κατεβάσει αρκετά την καμπύλη και να προσπαθήσει να αποκτήσει νωρίτερα παρουσία στο board.

Οι επιλογές στα Battlefields δείχνουν καθαρά τη λογική.

Το Kinkou Temple ενισχύει τα units με Tank και μάλιστα όχι μόνο όταν αμύνονται, δίνοντας στον Shen έναν τρόπο να μετατρέψει το ability του και σε επιθετικό πλεονέκτημα.

Το Amateur Recital προσφέρει τη δυνατότητα μετακίνησης ενός unit από Battlefield προς τη βάση του, κάτι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για αλλαγή της δικής σου επίθεσης είτε για να χαλάσει μια ισχυρή άμυνα του αντιπάλου.

Το τρίτο Battlefield, το Fortified Position, είναι το πιο χαρακτηριστικό του Shen. Το Shield 2 μπορεί να κάνει ένα ήδη οργανωμένο Battlefield εξαιρετικά δύσκολο να σπάσει. Έχει όμως και τον προφανή κίνδυνο: αν ο Shen δεν καταφέρει να φτάσει πρώτος εκεί, η αδυναμία του στο conquer μπορεί να μετατρέψει το ίδιο το Battlefield από πλεονέκτημα σε πρόβλημα.

Η επιλογή του, λοιπόν, δεν είναι απλώς «βάζω το καλύτερο αμυντικό Battlefield». Είναι ένα στοίχημα για το αν το deck θα αποκτήσει εγκαίρως τη θέση που χρειάζεται.

Vi Και Astral Heron Προσπαθούν Να Καλύψουν Τις Δύο Πλευρές

Η ίδια λογική φαίνεται και στο πάνω μέρος της καμπύλης.

Ο Astral Heron λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο hold και δημιουργίας αποδοτικότερων turns, μειώνοντας το κόστος της επόμενης κάρτας όταν βρίσκεται σε Battlefield. Αυτό μπορεί να κάνει ακριβότερες κινήσεις, όπως το Shadow Dash από το trash μέσω Flow, πολύ πιο διαχειρίσιμες.

Η Vi, Peacekeeper, από την άλλη, υπάρχει για έναν πολύ διαφορετικό λόγο: για να δώσει στο deck τη δυνατότητα να επιτεθεί πιο αποτελεσματικά.

Ως Ambush unit μπορεί να αξιοποιήσει τα moves και τα πιο αδύναμα units που βρίσκονται ήδη στο board, να προσθέσει Might στην επίθεση και να κάνει stun τη στιγμή που χρειάζεται. Σε συνδυασμό με τον Kennen, Keeper of Balance, η λίστα μπορεί να δημιουργήσει αρκετό Might ώστε να πάρει ένα Battlefield που ένα πιο παθητικό Shen deck θα δυσκολευόταν να διεκδικήσει.

Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον μάθημα από τη συγκεκριμένη προσέγγιση.

Η λύση στο πρόβλημα του Shen ίσως δεν είναι να γίνει ακόμη καλύτερος στο hold. Ίσως είναι να αποκτήσει ακριβώς αρκετά εργαλεία για να μπορεί να επιτίθεται όταν εμφανιστεί η κατάλληλη ευκαιρία.

Charm Και Shadow Dash Είναι Οι Κάρτες Που Κρατούν Το Πλάνο Ενωμένο

Όσο κι αν αλλάξει η υπόλοιπη λίστα, δύο πράγματα παραμένουν στον πυρήνα της: Charm και Shadow Dash.

Αυτές είναι οι κάρτες που επιτρέπουν στον Shen να εκμεταλλεύεται την ικανότητα του να καθορίζει τους όρους της μάχης. Αν υπάρχουν units στο board, μπορεί να μεταφέρει την απειλή προς το σημείο όπου θέλει να γίνει το combat και να αναγκάσει τον αντίπαλο να παίξει με στην άμυνα που έχει ήδη οργανωθεί.

Όταν αυτό λειτουργεί, ο Shen μπορεί να γίνει εξαιρετικά ενοχλητικός για decks που δυσκολεύονται να προστατεύσουν τα units τους από τέτοιου είδους μετακινήσεις. Το Shadow Dash έχει επιπλέον και Flow, άρα υπάρχει η δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί ξανά αργότερα, έστω και με αισθητά υψηλότερο κόστος. Το Astral Heron μπορεί να βοηθήσει ώστε αυτό το κόστος να γίνει ευκολότερο να πληρωθεί.

Το πρόβλημα παραμένει πάντα η πρώτη προϋπόθεση:

πρέπει να έχεις units στο board.

Αν ο αντίπαλος καταφέρνει να τα αφαιρεί πριν ο Shen δημιουργήσει το play που θέλει, μεγάλο μέρος του deck χάνει την αποτελεσματικότητα του.

Το Sideboard Δείχνει Ότι Ο Kennen Είναι Ήδη Μέσα Στους Υπολογισμούς

Η λίστα είχε επίσης αρκετές στοχευμένες επιλογές για όσα περίμενε να αντιμετωπίσει.

Το Decree of Unity ξεχωρίζει απέναντι στον Kennen, επειδή μπορεί να αντιμετωπίσει αρκετά σημαντικά μωβ στοιχεία των σχετικών λιστών, αλλά και Gears όπως το Last Rites. Υπήρχαν επίσης επιλογές για Aurora και άλλα Gear decks, καθώς και εργαλεία που μπορούν να τιμωρήσουν στρατηγικές οι οποίες δυσκολεύονται να ξεπεράσουν συγκεκριμένα όρια Might σε ένα unit.

Αυτό τουλάχιστον δείχνει ότι ο Shen δεν χτίζεται στο κενό. Η συγκεκριμένη λίστα προσπαθεί να βρει συγκεκριμένες απαντήσεις απέναντι σε δυνατά decks του σημερινού meta.

Το αν αυτές οι απαντήσεις αρκούν είναι διαφορετική συζήτηση.

Ο Shen Ίσως Χρειάζεται Λίγο Περισσότερο… Shen

Το ενδιαφέρον με τον Shen είναι ότι δύσκολα μπορεί κάποιος να κατηγορήσει τον σχεδιασμό του ότι δεν έχει κατεύθυνση.

Ξέρουμε τι θέλει να κάνει. Θέλει δύο units στο Battlefield. Θέλει να κρατήσει τη θέση του. Θέλει να αποφασίσει πού θα πάει το damage. Θέλει να χρησιμοποιήσει τα Charm και Shadow Dash για να φέρει τις μάχες εκεί που τον συμφέρουν.

Αυτό που δεν ξέρουμε ακόμη είναι αν υπάρχουν αρκετές κάρτες που να κάνουν όλο αυτό το σχέδιο να λειτουργεί χωρίς να απαιτεί συνεχώς ιδανικές συνθήκες.

Και ίσως εκεί βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα του Shen.

Δεν χρειάζεται απαραίτητα μια δυνατότερη Legend ability ή ένα εντελώς διαφορετικό πλάνο. Ίσως χρειάζεται απλώς λίγα ακόμη εργαλεία που να έχουν σχεδιαστεί πραγματικά για εκείνον.

Γιατί η ιδέα υπάρχει ήδη.

Αυτό που περιμένουμε ακόμη είναι η λίστα που θα μπορέσει να την αξιοποιήσει πλήρως.

Η Βαρκελώνη υποτίθεται ότι θα ήταν το μεγάλο τεστ για όσα πιστεύαμε ότι γνωρίζαμε μετά τις πρώτες εβδομάδες κυκλοφορίας του Vendetta. Και τελικά έκανε ακριβώς αυτό, απλώς όχι με τον τρόπο που ίσως περιμέναμε.

Στο πρώτο Regional Qualifier της νέας αγωνιστικής περιόδου του Vendetta, το οποίο η επίσημη πλατφόρμα κατέγραψε με 2.224 παίκτες, ο Kennen επιβεβαίωσε σχεδόν όλα όσα έδειχναν τα προηγούμενα μεγάλα τουρνουά. Κυριάρχησε στις υψηλές θέσεις, έβαλε τρεις παίκτες στο Top 8 και έφτασε μέχρι τον τελικό. Το τρόπαιο, όμως, δεν πήγε σε εκείνον.

Το πήρε ο Mateo Ferreira, TheManLand, με Ornn.

Και κάπως έτσι το μεγαλύτερο Riftbound τουρνουά μέχρι τώρα μας άφησε δύο φαινομενικά αντικρουόμενα συμπεράσματα που μπορούν να είναι ταυτόχρονα σωστά: ο Kennen ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής του meta, αλλά ο Ornn ήταν ο Πρωταθλητής της Βαρκελώνης.

Ο Ornn Πήρε Το Τρόπαιο Που Ελάχιστοι Περίμεναν

Ο TheManLand έφτασε στο Top 8 με τον Ornn και ολοκλήρωσε την πορεία του νικώντας στον τελικό τον Koko Lopez, ο οποίος έπαιζε με Kennen. Η Βαρκελώνη είχε συνολικό prize pool 25.000 δολαρίων, με τον Πρωταθλητή να κερδίζει 6.000 δολάρια μαζί με τα υπόλοιπα έπαθλα και τις προσκλήσεις της διοργάνωσης.

Η νίκη αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν κοιτάξει κανείς πώς τα πήγε συνολικά ο Ornn μέσα στο τουρνουά. Τα διαθέσιμα στοιχεία καταγράφουν 42 παίκτες με Ornn, με συνολικό ποσοστό νικών στα ματς 52,7%. Δεν ήταν δηλαδή ένας Legend που σάρωνε συνολικά τη διοργάνωση και απλώς επιβεβαίωσε αυτή την υπεροχή στον τελικό.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι η συνολική εικόνα του Ornn απέναντι στον Kennen δεν ήταν καλή. Στις καταγεγραμμένες μεταξύ τους αναμετρήσεις, οι Ornn παίκτες είχαν μόλις 29% νίκες απέναντι στον Kennen. Κι όμως, όταν έφτασε η ώρα του τελικού, ο TheManLand νίκησε ακριβώς αυτόν τον Legend για να σηκώσει το τρόπαιο.

Αυτό είναι σημαντικό και για τον τρόπο που πρέπει να διαβαστεί το αποτέλεσμα. Η Βαρκελώνη δεν απέδειξε ξαφνικά ότι ο Ornn είναι το καλύτερο deck του Vendetta. Απέδειξε όμως κάτι διαφορετικό και πολύ πιο ενδιαφέρον: στα χέρια του σωστού παίκτη και με τη σωστή λίστα, ο Ornn μπορεί να κερδίσει ακόμη και στο υψηλότερο επίπεδο.

Η νικητήρια λίστα βασίστηκε έντονα στη δημιουργία αξίας μέσα από Gears και εργαλεία όπως τα Seal of Focus, Sprite Fountain, Sterak’s Gage, Brutalizer και Poro Snax, μαζί με units όπως τα Pit Crew, Scuttle Crab και Patched Porobot. Δεν πρόκειται για κάποιο εντελώς καινούριο concept γύρω από τον Ornn, αλλά για μια λίστα που κατάφερε να μετατρέψει τη συσσώρευση μικρών πλεονεκτημάτων σε πραγματική πίεση στα Battlefields.

Το Top 8 Της Βαρκελώνη

Η τελική οκτάδα είχε πέντε διαφορετικούς Legends, αλλά η κατανομή τους λέει αρκετά για το πού βρίσκεται το meta αυτή τη στιγμή.

Τρεις Kennen. Δύο Master Yi. Ένας Azir, ένας Rengar και ένας Ornn.

Ακόμη και πριν φτάσουμε στον τελικό, λοιπόν, η εικόνα είχε ήδη κάτι να μας πει. Οι δύο Legends που βρίσκονταν στην κορυφή των περισσότερων αναλύσεων πριν από τη Βαρκελώνη, Kennen και Master Yi, κατέλαβαν μαζί πέντε από τις οκτώ θέσεις.

Ο Ornn πήρε το τρόπαιο, αλλά η συνολική ιστορία του Top 8 δεν ήταν «οι προβλέψεις ήταν λάθος». Ήταν περισσότερο «οι προβλέψεις ήταν αρκετά σωστές ώστε ένας απρόσμενος νικητής να μοιάζει ακόμη πιο εντυπωσιακός».

Ο Kennen Πήγε Στη Βαρκελώνη Με Ένα Στόχο Στην Πλάτη Και Έφυγε Ακόμη Πιο Δυνατός

Πριν από το RQ, τα αποτελέσματα των προηγούμενων εβδομάδων είχαν δείξει τον Kennen ως τον προφανή Legend που κάθε ανταγωνιστικό deck έπρεπε να μπορεί να αντιμετωπίσει. Η Βαρκελώνη δεν άλλαξε αυτή την εικόνα. Μάλλον την ενίσχυσε.

Μετά τους βασικούς γύρους του τουρνουά, 18 από τους 64 παίκτες που βρίσκονταν στις υψηλότερες θέσεις έπαιζαν Kennen, δηλαδή το 28,1% του Top 64. Στο Top 8 παρέμειναν τρεις.

Ο Koko Lopez έφτασε στην τελική οκτάδα χωρίς ήττα, με ρεκόρ 12-0-2, πριν συνεχίσει μέχρι τον τελικό. Οι Gonkra και Mosik συμπλήρωσαν την τριάδα των Kennen στο Top 8.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή ο Kennen δεν αιφνιδίασε κανέναν. Η Βαρκελώνη ήταν το τουρνουά στο οποίο όλοι γνώριζαν τι είχε κάνει τις προηγούμενες εβδομάδες. Οι παίκτες είχαν χρόνο να προσαρμόσουν τις λίστες τους και να προετοιμαστούν ειδικά για εκείνον.

Και πάλι έβαλε τρεις παίκτες στην τελική οκτάδα.

Αν υπήρχε αμφιβολία πριν από το Σαββατοκύριακο για το αν η άνοδος του ήταν απλώς αποτέλεσμα των πρώτων εβδομάδων κυκλοφορίας του Vendetta, η Βαρκελώνη έδωσε μια αρκετά ισχυρή απάντηση. Ο Kennen είναι πλέον το σημείο αναφοράς.

Το ότι δεν πήρε το τρόπαιο δεν αλλάζει αυτή τη διαπίστωση.

Ο Master Yi Έκανε Ακριβώς Αυτό Που Περιμέναμε

Ο Master Yi είχε επίσης δυνατό τουρνουά. Δύο παίκτες, οι Shaßßat Shalom και Hisoka, έφτασαν στο Top 8, ενώ στο Top 64 υπήρχαν συνολικά οκτώ Master Yi, όσες ακριβώς και Irelia.

Δεν υπάρχει εδώ η έκπληξη του Ornn ούτε η αριθμητική κυριαρχία του Kennen. Υπάρχει όμως κάτι που έχει αποδειχθεί εξίσου σημαντικό μέσα στη διάρκεια ζωής του Riftbound: συνέπεια.

Ο Master Yi εξακολουθεί να βρίσκει τον δρόμο του στις υψηλές θέσεις ανεξάρτητα από το τι αλλάζει γύρω του. Το Vendetta έφερε καινούριους Legends, νέους μηχανισμούς και νέα εργαλεία, αλλά μία από τις παλαιότερες και πιο γνώριμες επιλογές του παιχνιδιού παραμένει απολύτως ανταγωνιστική.

Και αν κάποιος περίμενε ότι ο Kennen θα τον εκτόπιζε εντελώς από την κορυφή, η Βαρκελώνη δεν έδωσε τέτοιο μήνυμα.

Η Irelia Ήταν Παντού Μέχρι Να Μην Είναι Πουθενά Στο Top 8

Η Irelia αποτελεί ίσως την πιο περίεργη περίπτωση του τουρνουά.

Μετά τους βασικούς γύρους είχε οκτώ παρουσίες στο Top 64, ποσοστό 12,5%, ακριβώς όσο και ο Master Yi. Κανένας Irelia παίκτης όμως δεν κατάφερε να περάσει στο Top 8.

Ο καλύτερος Irelia παίκτης, ο asiptofu, ολοκλήρωσε την πορεία του με 11-2, αρκετό για να επιβεβαιώσει ότι η Irelia εξακολουθεί να μπορεί να πραγματοποιήσει εξαιρετικά δυνατές πορείες. Δεν ήταν όμως αρκετό για να τη δούμε στην τελική οκτάδα.

Και εδώ επανέρχεται κάτι που βλέπαμε ήδη στα αποτελέσματα πριν από τη Βαρκελώνη: η Irelia φτάνει συχνά πολύ ψηλά, αλλά δυσκολεύεται να μετατρέψει αυτές τις πορείες σε τρόπαια.

Η Βαρκελώνη δεν έλυσε αυτό το ερώτημα. Το έκανε μεγαλύτερο.

Ο Rengar Παραμένει Εκεί, Ενώ Ο Squirtle Δεν Αφήνει Τον Azir

Ανάμεσα στους Legends που έσπασαν το σύνολο των Kennen και Master Yi στο Top 8 βρέθηκαν δύο εξαιρετικά γνώριμα ονόματα.

Ο Prismaticism έφτασε ξανά ψηλά με τον Rengar, λίγες ημέρες μετά τη νίκη του στην Ottawa. Δεν πρόκειται πλέον για ένα αποτέλεσμα που μπορεί εύκολα να αποδοθεί σε μια καλή εβδομάδα ή σε ένα περιβάλλον που δεν είχε προλάβει να προσαρμοστεί. Ο Rengar συνεχίζει να εμφανίζεται εκεί όπου κρίνονται μεγάλα τουρνουά.

Και φυσικά υπήρχε ξανά ο Squirtle με Azir.

Ο Squirtle είχε ήδη κερδίσει τα RQ σε Λιλ και Ουτρέχτη με τον Azir, και στη Βαρκελώνη επέστρεψε στο Top 8 με ρεκόρ 12-1-1 πριν από τα νοκ άουτ ματς. Στην πρώτη φάση της τελικής οκτάδας νίκησε τον Shaßßat Shalom και τον Master Yi του με 2-0.

Σε μια περίοδο όπου το ενδιαφέρον έχει μετακινηθεί έντονα προς τον Kennen, ο Azir εξακολουθεί να βρίσκει τρόπο να μένει στη συζήτηση.

Η Βαρκελώνη Δεν Έδωσε Έναν «Καλύτερο Legend»

Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο πράγμα που πρέπει να αποφύγουμε μετά το αποτέλεσμα.

Ο Ornn κέρδισε. Δεν σημαίνει ότι ο Ornn είναι πλέον ο καλύτερος Legend.

Ο Kennen είχε τεράστια παρουσία στις υψηλές θέσεις. Δεν σημαίνει ότι κάθε Kennen λίστα θα κερδίσει.

Ο Master Yi έβαλε δύο παίκτες στο Top 8. Η Irelia είχε οκτώ στο Top 64 αλλά κανέναν στην τελική οκτάδα. Ο Rengar συνέχισε να αποδίδει και ο Azir επέστρεψε ξανά μέσα από έναν από τους καλύτερους παίκτες του.

Αυτό είναι ακριβώς το είδος αποτελέσματος που δείχνει γιατί χρειάζεται να κοιτάμε ολόκληρο το τουρνουά και όχι μόνο την πρώτη θέση.

Η Βαρκελώνη είχε ξεκάθαρο κυρίαρχο Legend στους αριθμούς και διαφορετικό Legend στο τρόπαιο.

Και οι δύο πληροφορίες έχουν αξία.

Τι Μας Αφήνει Η Βαρκελώνη Για Το Meta Του Vendetta

Το πρώτο μεγάλο συμπέρασμα είναι πλέον δύσκολο να αμφισβητηθεί: ο Kennen είναι ο Legend που πρέπει να μπορείς να αντιμετωπίσεις. Δεν χρειάστηκε να κερδίσει τη Βαρκελώνη για να ισχύει αυτό. Τρεις παρουσίες στο Top 8 και σχεδόν τρεις στους δέκα παίκτες του Top 64 είναι αρκετά δυνατές ενδείξεις για το πόσο καθοριστική είναι αυτή τη στιγμή η παρουσία του.

Το δεύτερο είναι ότι ο Master Yi εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις ασφαλέστερες επιλογές για παίκτες που γνωρίζουν καλά το deck.

Το τρίτο είναι ότι το Vendetta δεν έχει κλείσει την πόρτα στους παλαιότερους Legends. Στην τελική οκτάδα υπήρχαν Master Yi, Azir, Rengar και Ornn μαζί με τον Kennen. Μάλιστα, ο Πρωταθλητής ήταν ένας Legend που υπήρχε πολύ πριν από το Vendetta.

Και το τέταρτο είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον για τις επόμενες εβδομάδες: η νίκη του Ornn θα αναγκάσει αρκετούς παίκτες να ξανακοιτάξουν ένα deck που μέχρι χθες βρισκόταν αρκετά χαμηλότερα στις περισσότερες συζητήσεις.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα γεμίσουν ξαφνικά τα τουρνουά με Ornn. Σημαίνει όμως ότι πλέον υπάρχει απόδειξη πως η στρατηγική μπορεί να σε φτάσει μέχρι το τέλος.

Το επόμενο Regional Qualifier είναι στη Σιγκαπούρη στις 4–6 Σεπτεμβρίου. Μέχρι τότε, οι λίστες θα έχουν άλλη μία ευκαιρία να προσαρμοστούν στα όσα έδειξε η Βαρκελώνη.

Και αυτή τη φορά η ερώτηση δεν θα είναι μόνο «πώς κερδίζουμε τον Kennen;».

Θα υπάρχει και μία ακόμη.

Πόσο σοβαρά πρέπει πλέον να παίρνουμε τον Ornn;

Αν υπάρχει κάτι που αρχίζει πλέον να μοιάζει με σταθερά στο ελληνικό meta, αυτό είναι ο Kennen στην πρώτη θέση.

Για την εβδομάδα 17–24 Αυγούστου, ο Kennen βρίσκεται στο 14,55%. Έχασε λίγο έδαφος σε σχέση με το 16% της προηγούμενης εβδομάδας, αλλά για άλλη μία φορά κανένας άλλος Legend δεν κατάφερε να τον περάσει. Και όσο περνούν οι εβδομάδες, τόσο περισσότερο αυτή η παρουσία παύει να μοιάζει με τον αρχικό ενθουσιασμό για έναν νέο Legend και αρχίζει να γίνεται απλώς η κανονικότητα.

Αυτή τη φορά, πάντως, έχει παρέα κοντά του. Ο Master Yi ανέβηκε στο 10,91%, από μόλις 2% την προηγούμενη εβδομάδα, και αυτή είναι με διαφορά η μεταβολή που τραβά περισσότερο το μάτι. Η Diana ακολουθεί στο 9,09%, παραμένοντας για ακόμη μία εβδομάδα ανάμεσα στις δημοφιλέστερες επιλογές, ενώ Rengar και Draven βρίσκονται μαζί στο 7,27%.

Και κάπου εδώ η εικόνα γίνεται αρκετά πιο ενδιαφέρουσα από ένα απλό «ο Kennen είναι πάλι πρώτος».

Ο Master Yi Μας Θύμισε Ότι Δεν Πήγε Πουθενά

Την προηγούμενη εβδομάδα ο Master Yi είχε πέσει από το 6,45% στο 2%. Αν κοιτούσαμε μόνο εκείνο το report, θα ήταν πολύ εύκολο να σκεφτούμε ότι οι Έλληνες παίκτες άρχισαν να τον αφήνουν στην άκρη.

Μία εβδομάδα αργότερα βρίσκεται στο 10,91% και είναι μόνος δεύτερος.

Αυτό είναι ακριβώς το είδος της μεταβολής που δείχνει γιατί δεν μου αρέσει να βγάζω μεγάλα συμπεράσματα από μία μόνο εβδομάδα. Ο Master Yi δεν χρειάστηκε κάποια θεαματική ανακάλυψη για να επιστρέψει. Είναι ένας Legend που οι παίκτες γνωρίζουν, έχει αποδείξει εδώ και καιρό ότι μπορεί να παίξει σε υψηλό επίπεδο και, όταν οι συνθήκες τού ταιριάζουν, είναι πολύ εύκολο να ξαναγίνει δημοφιλής.

Το αν το 10,91% θα κρατήσει είναι άλλο θέμα. Αυτό που ξέρουμε σήμερα είναι ότι η προηγούμενη εβδομάδα δεν ήταν η αρχή κάποιας εξαφάνισης.

Ήταν απλώς… μία εβδομάδα.

Η Diana Δεν Κάνει Πια Θόρυβο — Και Αυτό Ίσως Είναι Καλό

Η Diana είχε κάνει το μεγάλο άλμα πριν από δύο εβδομάδες, όταν έφτασε στο 12,90%. Μετά έπεσε στο 8% και τώρα ανεβαίνει ελάχιστα στο 9,09%.

Και, περίεργο όσο κι αν ακούγεται, αυτή η πιο ήσυχη πορεία αρχίζει να μου φαίνεται σημαντικότερη από εκείνο το αρχικό άλμα.

Η Diana δεν χρειάζεται πλέον να διπλασιάσει την παρουσία της για να μας τραβήξει την προσοχή. Έχει μείνει ψηλά για αρκετές συνεχόμενες εβδομάδες και αυτό αρχίζει να δημιουργεί μια πολύ διαφορετική εικόνα: όχι ενός deck που έκανε μία καλή εμφάνιση, αλλά μιας επιλογής που οι Έλληνες παίκτες συνεχίζουν να εμπιστεύονται.

Δε σημαίνει ότι η Diana είναι το τρίτο καλύτερο deck στην Ελλάδα. Σημαίνει όμως ότι η παρουσία της δεν ήταν περαστική.

Και αυτή τη στιγμή αυτό είναι αρκετό για να τη βάλει ανάμεσα στους Legends που αξίζει να παρακολουθούμε σταθερά.

Rengar Και Draven Κρατούν Τη Θέση Τους

Ο Rengar βρίσκεται στο 7,27%, από 6% την προηγούμενη εβδομάδα. Δεν υπάρχει κάποια τεράστια μεταβολή εδώ και ίσως αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο.

Για αρκετές εβδομάδες πλέον ο Rengar συνεχίζει να εμφανίζεται σε αξιοπρόσεκτα ποσοστά χωρίς μεγάλες αυξομειώσεις. Σε μια περίοδο όπου άλλοι Legends πηγαίνουν απότομα πάνω και κάτω, αυτή η σταθερότητα έχει τη δική της αξία.

Δίπλα του βρίσκεται ο Draven, επίσης στο 7,27%, από 8%. Ούτε εδώ έχουμε πραγματική αλλαγή. Μετά την έντονη επιστροφή της προηγούμενης εβδομάδας, ο Draven ουσιαστικά κράτησε τη θέση του.

Αν κάνει το ίδιο και στο επόμενο report, τότε θα είναι δύσκολο να μιλάμε πλέον απλώς για επιστροφή. Θα έχουμε αρχίσει να βλέπουμε μια κανονική θέση μέσα στο ελληνικό meta.

Ο Viktor Έπεσε Απότομα

Αν ο Master Yi είναι η μεγάλη άνοδος, ο Viktor είναι η μεγάλη πτώση.

Από 8% πήγε στο 1,82%.

Μία εβδομάδα πριν μοιραζόταν τη δεύτερη θέση. Τώρα βρίσκεται πολύ χαμηλότερα.

Και εδώ θα κρατήσω ακριβώς την ίδια στάση που κρατήσαμε όταν έπεσε η Irelia την προηγούμενη εβδομάδα: η μεταβολή είναι αρκετά μεγάλη ώστε να αξίζει την προσοχή μας, αλλά όχι αρκετή για να αποφασίσουμε ότι «ο Viktor τελείωσε».

Η ίδια η Irelia είναι άλλωστε το τέλειο παράδειγμα. Από 9,68% είχε πέσει στο 2% και τώρα επιστρέφει στο 3,64%. Όχι στα προηγούμενα επίπεδα, αλλά τουλάχιστον βλέπουμε πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει η εικόνα.

Ο Viktor χρειάζεται άλλη μία εβδομάδα πριν αρχίσει να βγαίνει κάποιο ουσιαστικό συμπέρασμα.

Η Kai’Sa Δεν Συνέχισε Την Άνοδο

Την προηγούμενη εβδομάδα είχα ξεχωρίσει την Kai’Sa επειδή είχε ανέβει από το 3,23% στο 8%.

Τώρα επιστρέφει στο 3,64%.

Οπότε, προς το παρόν, εκείνο το 8% μοιάζει περισσότερο με μια δυνατή μεμονωμένη εβδομάδα παρά με την αρχή μιας σταθερής ανόδου.

Και γι’ αυτό έχει αξία να κοιτάζουμε αυτές τις μεταβολές σε συνέχεια. Αν βλέπαμε μόνο την προηγούμενη εικόνα, η Kai’Sa θα έμοιαζε με έναν Legend που ερχόταν με φόρα. Με μία ακόμη εβδομάδα μπροστά μας, η ιστορία γίνεται πιο περίπλοκη.

Δεν εξαφανίστηκε. Απλώς δεν συνέχισε προς τα πάνω.

Nasus Και Ezreal Παραμένουν Στο Κάδρο

Ο Nasus βρίσκεται στο 5,45%, ελάχιστα κάτω από το 6% της προηγούμενης εβδομάδας. Αυτό σημαίνει ότι κρατά μια αξιοπρεπή παρουσία χωρίς μεγάλη μεταβολή.

Και πλέον αυτό μου λέει περισσότερα από την αρχική του άνοδο.

Δεν έχει φτάσει την κορυφή, αλλά δεν εξαφανίζεται κιόλας. Για έναν νέο Legend που παίζει αρκετά διαφορετικά από τις πιο γρήγορες επιλογές γύρω του, το γεγονός ότι συνεχίζει να εμφανίζεται σε αυτά τα επίπεδα είναι κάτι που αξίζει να κρατήσουμε.

Ο Ezreal βρίσκεται επίσης στο 5,45%, από 8%. Υποχώρησε, αλλά παραμένει αρκετά ψηλά ώστε να μην μπορούμε να μιλάμε για κάποια πραγματική έξοδο από την εικόνα.

Και αυτό είναι ενδιαφέρον ειδικά σε μια περίοδο όπου διεθνώς υπάρχουν ερωτήματα για το πόσο καλά προσαρμόζεται σε ένα ταχύτερο περιβάλλον. Στην ελληνική εικόνα, τουλάχιστον, εξακολουθεί να έχει παρουσία.

Zed, Vex Και Pyke Ξαναμπαίνουν Στην Κουβέντα

Ένα από τα πράγματα που μου αρέσουν περισσότερο αυτή την εβδομάδα είναι όσα συμβαίνουν λίγο πιο χαμηλά.

Zed, Vex, Pyke, Kha’Zix, Kai’Sa, Irelia και Azir βρίσκονται όλοι στο 3,64%.

Δεν σημαίνει ότι ξαφνικά έχουμε επτά καινούριους διεκδικητές της κορυφής. Το ενδιαφέρον βρίσκεται περισσότερο στα ονόματα.

Ο Zed επιστρέφει μετά την απουσία του από την προηγούμενη εβδομάδα. Το ίδιο και η Vex, ενώ ο Pyke εμφανίζεται αυτή τη φορά ξανά στην εικόνα. Χαμηλότερα βλέπουμε Shen, Rumble, Ornn, Lillia, Jayce, Ivern και Annie.

Αυτό που μένει είναι η αίσθηση ότι κάτω από την κορυφή υπάρχει ακόμη αρκετός χώρος για διαφορετικές επιλογές.

Η Ματιά Του Rifty

Ο Kennen παραμένει πρώτος. Αυτό πλέον δεν είναι η έκπληξη.

Η πραγματική ιστορία είναι ότι το meta κάτω από τον Kennen εξακολουθεί να αρνείται να σταθεροποιηθεί.

Την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε πέντε Legends στο 8%. Τώρα ο Master Yi πετάχτηκε στο 10,91%, η Diana κρατήθηκε ψηλά, ο Viktor έπεσε στο 1,82%, η Kai’Sa επέστρεψε χαμηλότερα και οι Rengar και Draven έμειναν περίπου εκεί που ήταν.

Και όμως, όσο κι αν αλλάζουν τα ονόματα από τη δεύτερη θέση και κάτω, ο Kennen συνεχίζει να βρίσκεται εκεί πάνω.

Για μένα, λοιπόν, αυτή την εβδομάδα κρατάω δύο πράγματα.

Το πρώτο είναι ότι ο Kennen έχει πλέον κερδίσει το δικαίωμα να θεωρείται η σταθερά της ελληνικής κορυφής. Μπορεί το ποσοστό του να έπεσε από 16% σε 14,55%, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι δεν εμφανίστηκε ακόμη κάποιος που θα μπορέσει να τον εκτοπίσει.

Το δεύτερο είναι ότι δεν πιστεύω πλέον εύκολα καμία απότομη εβδομαδιαία άνοδο ή πτώση. Ο Master Yi μάς το απέδειξε καλύτερα από όλους. Από 6,45% πήγε στο 2% και μία εβδομάδα μετά στο 10,91%. Η Kai’Sa έκανε σχεδόν την αντίθετη διαδρομή. Η Irelia είχε τη δική της μεγάλη πτώση. Τώρα ήρθε η σειρά του Viktor.

Αυτά τα δεδομένα έχουν μεγαλύτερη αξία όταν τα κοιτάμε σαν ταινία και όχι σαν φωτογραφία.

Και η ταινία μέχρι στιγμής λέει κάτι αρκετά απλό: ο Kennen μένει στην κορυφή, αλλά κανείς δεν έχει καταφέρει ακόμη να κάνει δική του τη θέση ακριβώς από κάτω.

Ίσως ο Master Yi να είναι αυτός που θα το καταφέρει. Ίσως η Diana να αποδειχθεί τελικά η πιο σταθερή απειλή. Ίσως την επόμενη εβδομάδα να μας περιμένει πάλι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Με αυτά που έχουμε δει τον Αύγουστο, τίποτα από τα τρία δεν θα ήταν ιδιαίτερα περίεργο.

Rifty